ropień śródczaszkowy

Ropień śródczaszkowy to zlokalizowane zbiorowisko ropy w obrębie tkanki mózgowej lub przestrzeni podtwardówkowej, które powstaje w wyniku procesu zapalnego. Rozwija się najczęściej jako powikłanie nieleczonych infekcji zatok przynosowych, ucha środkowego, zębów, a także w następstwie urazów penetrujących lub zabiegów neurochirurgicznych. Czynnikami etiologicznymi są najczęściej bakterie tlenowe i beztlenowe, rzadziej grzyby.

Objawy ropnia śródczaszkowego obejmują gorączkę, bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości oraz objawy ogniskowe zależne od lokalizacji zmiany. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe – tomografia komputerowa z kontrastem oraz rezonans magnetyczny, które ukazują charakterystyczny obraz zmiany otoczonej strefą obrzęku i wzmacniającej się torebki.

Leczenie ropnia śródczaszkowego wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego antybiotykoterapię empiryczną, a następnie celowaną oraz interwencję neurochirurgiczną – drenaż stereotaktyczny lub kraniotomię z ewakuacją ropnia. Odroczenie leczenia wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań, w tym zgonu. Przy odpowiednim postępowaniu rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć u około 30% pacjentów mogą pozostać trwałe deficyty neurologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl