komórka progenitorowa szpiku kostnego
Komórka progenitorowa szpiku kostnego to niedojrzała komórka, która powstaje z komórki macierzystej hematopoetycznej i posiada zdolność do różnicowania się w kierunku określonej linii komórkowej układu krwiotwórczego. W porównaniu do wielopotencjalnych komórek macierzystych, progenitory mają bardziej ograniczony potencjał różnicowania się, ale zachowują zdolność do samoodnowy i proliferacji.
W hierarchii komórek krwiotwórczych komórki progenitorowe stanowią ogniwo pośrednie między komórkami macierzystymi a dojrzałymi elementami morfotycznymi krwi. Wyróżnia się m.in. progenitory mieloidalne (dające początek granulocytom, monocytom, erytrocytom i megakariocytom) oraz limfoidalne (różnicujące się w limfocyty B, T i komórki NK).
Komórki progenitorowe szpiku kostnego mają ogromne znaczenie kliniczne w przeszczepach szpiku, terapiach komórkowych oraz w leczeniu chorób hematologicznych. Ich identyfikacja i izolacja opiera się na specyficznych markerach powierzchniowych, takich jak CD34, CD38 czy HLA-DR, które umożliwiają ich charakterystykę immunofenotypową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp dawki do 100 mg/kg były tolerowane bez zgonów. Toksyczność ostra objawiała się typowymi efektami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia, drgawki kloniczne oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów u myszy i niespecyficzne zmniejszenie leukocytów u szczurów. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę powodowały odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, przy ekspozycji AUC 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg.
anoreksja, ataksja, AUC, cytopenia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawka kloniczna, działanie mutagenne i klastogenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hipoaktywność, in vitro, in vivo, komórka progenitorowa szpiku kostnego, LD50, leukopenia, małopłytkowość, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny i kancerogenny, prolaktyna, sedacja, tachykardia, test mutacji bakteryjnej, toksyczność ostra i przewlekła, zaburzenie hematologiczne obwodowe