glutetymid
Glutetymid to substancja lecznicza należąca do grupy barbituranów, która wykazuje działanie nasenne i uspokajające. Historycznie był stosowany w leczeniu bezsenności oraz jako lek sedatywny, jednak ze względu na znaczne ryzyko uzależnienia i poważne działania niepożądane, jego zastosowanie kliniczne zostało znacząco ograniczone.
Mechanizm działania glutetymidu polega na zwiększeniu aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do spowolnienia aktywności mózgu i wywołania efektu uspokajającego. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania, co zwiększa ryzyko kumulacji w organizmie przy regularnym stosowaniu.
Do głównych działań niepożądanych glutetymidu należą: senność, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchowej, depresja oddechowa, a w przypadkach przedawkowania – śpiączka i zgon. Ponadto, substancja ta wykazuje znaczny potencjał uzależniający, zarówno psychiczne jak i fizyczne, z typowymi objawami zespołu odstawiennego przy nagłym przerwaniu stosowania.
W większości krajów glutetymid został wycofany z oficjalnego obrotu farmaceutycznego lub objęty ścisłą kontrolą jako substancja psychotropowa. W praktyce klinicznej został zastąpiony przez bezpieczniejsze leki z grupy benzodiazepin oraz niebenzodiazepinowych leków nasennych, które charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z cetyny sosnowej – Interakcje
Wyciąg z cetyny sosnowej, stosowany w preparatach złożonych zawierających kodeinę (np. Syrop sosnowy złożony Aflofarm), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z benzodiazepinami, pochodnymi kwasu barbiturowego, neuroleptykami, klonidyną, opioidami, glutetymidem oraz inhibitorami MAO ze względu na ryzyko nasilonej sedacji, depresji oddechowej, a nawet utraty przytomności. Preparaty te mogą również nasilać działanie leków hipotensyjnych, przeciwhistaminowych oraz osłabiać prokinetyczne działanie metoklopramidu. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z alkoholem etylowym, obecnym także w syropie (1329,6 mg etanolu w 15 ml), co może prowadzić do znacznego nasilenia depresji OUN, hipotonii ortostatycznej oraz upośledzenia sprawności psychomotorycznej. Zalecane jest bezwzględne unikanie alkoholu podczas terapii.
alkohol etylowy, anetol, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja OUN, drgawki, dyspnea, działanie hipotensyjne, działanie synergistyczne, efekt prokinetyczny, enzym CYP2D6, fosforan kodeiny, glutetymid, hipotonia ortostatyczna, inhibitory MAO, klonidyna, kodeina, leki opioidowe, leki przeciwhistaminowe, metoklopramid, morfina, motoryka przewodu pokarmowego, nalewka z anyżu, nalokson, neuroleptyki, neuroprzekaźniki, objawy pozapiramidowe, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, reakcje alergiczne, receptory opioidowe, sedacja, sinica, sprawność psychomotoryczna, utrata świadomości, uzależnienie, wyciąg z cetyny sosnowej, zaburzenia koordynacji - Leksykon substancji czynnych
Metamizol – Interakcje
Metamizol, będący pochodną pirazolonu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję enzymów CYP2B6 i CYP3A4, co prowadzi do obniżenia stężenia leków takich jak bupropion, efawirenz, metadon, walproinian, cyklosporyna, takrolimus oraz sertralina, a tym samym zmniejszenia ich skuteczności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z metotreksatem, nasilające hematotoksyczność i ryzyko mielosupresji, oraz z chloropromazyną, mogące wywołać ciężką hipotermię. Metamizol nasila także działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny, zwiększając ryzyko krwawień, a jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach może osłabiać efekt antyagregacyjny ASA. Ponadto, metamizol może wzmacniać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych, fenytoiny i sulfonamidów, a jego toksyczność może być zwiększona przez leki przeciwdepresyjne, doustne środki antykoncepcyjne, allopurinol oraz inhibitory MAO.
agregacja płytek krwi, barbiturat, chloropromazyna, cholesterol HDL, cytochrom CYP, działanie hipoglikemizujące, efekt antyagregacyjny, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenylobutazon, fenytoina, glikemia, glutetymid, hematotoksyczność, hipotermia, indukcja enzymów metabolizujących, inhibitor MAO, kaptopryl, kreatynina, krzepnięcie krwi, ksenobiotyk, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, lek moczopędny, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mielosupresja, monoaminooksydaza, pochodna kumaryny, pochodna pirazolonu, reakcja Trindera, sulfonamid przeciwbakteryjny, szpik kostny, triamteren, triglicerydy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg sosnowy płynny – Interakcje
Wyciąg sosnowy płynny (Pini extractum fluidum), stosowany jako składnik aktywny w produktach leczniczych takich jak Sirupus Pini compositus, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza w połączeniu z fosforanem kodeiny. Interakcje te mogą nasilać depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co jest szczególnie niebezpieczne przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepin, pochodnych kwasu barbiturowego, neuroleptyków oraz innych opioidów. W przypadku Sirupus Pini compositus, zawierającego do 5% (m/m) etanolu, współistniejące spożycie alkoholu etylowego znacząco zwiększa ryzyko nasilenia depresji ośrodkowej, zaburzeń świadomości oraz depresji oddechowej, co może prowadzić do zagrożenia życia. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub ścisłe monitorowanie pacjenta oraz dostosowanie dawek w razie konieczności.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt sedatywny, euforia, fosforan kodeiny, glutetymid, inhibitor MAO, lek hipotensyjny, lek nasenny, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, neuroleptyki, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne kwasu barbiturowego, potencjał uzależniający, Sirupus Pini compositus, wyciąg sosnowy płynny, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny półwodny – Interakcje
Fosforan kodeiny półwodny wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które przede wszystkim nasilają działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz ośrodek oddechowy. Szczególnie istotne są interakcje z benzodiazepinami, pochodnymi kwasu barbiturowego, neuroleptykami oraz innymi opioidami, które mogą prowadzić do nadmiernej sedacji, zaburzeń świadomości i depresji oddechowej. Równoczesne stosowanie z etanolem znacząco zwiększa ryzyko poważnych powikłań, w tym śpiączki i zgonu. Ponadto, interakcja z glutetymidem może wywołać stan euforii, zwiększając potencjał uzależnienia. Wysoki poziom istotności klinicznej tych interakcji wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjentów podczas terapii.
benzodiazepiny, depresja oddechowa, etanol, fosforan kodeiny półwodny, glutetymid, hipotonia ortostatyczna, inhibitory MAO, kwas barbiturowy, leki opioidowe, leki przeciwhistaminowe, nadmierna sedacja, neuroleptyki, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia świadomości, zahamowanie czynności oddechowej, zatrzymanie oddechu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apap Direct
Apap Direct zawiera 500 mg paracetamolu w postaci granulatu i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby (Child-Pugh < 9), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), przewlekłym alkoholizmem, zespołem Gilberta, ostrym zapaleniem wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz niedokrwistością hemolityczną. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do bólów głowy polekowych oraz nefropatii analgetycznej. Zaleca się unikanie równoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, aby zapobiec przedawkowaniu, które może skutkować ciężkim uszkodzeniem wątroby. Dawka dobowa u pacjentów nadużywających alkohol nie powinna przekraczać 2 g. W przypadku dzieci dawka dobową 60 mg/kg nie wymaga dodatkowego leku przeciwgorączkowego, chyba że paracetamol jest nieskuteczny.
ból głowy polekowy, ból mięśniowy, cukrzyca, cymetydyna, CYP3A4, fenobarbital, glukoza, glutetymid, gorączka, hepatotoksyczność, karbamazepina, klirens kreatyniny, lek przeciwpadaczkowy, maltodekstryna, nefropatia analgetyczna, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, paracetamol, przewlekły alkoholizm, ryfampicyna, sacharoza, sorbitol, uszkodzenie wątroby, zakażenie wtórne, zespół Gilberta, zespół odstawienia, żółtaczka niehemolityczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Neoazarina 316 mg + 10 mg
Neoazarina zawiera fosforan kodeiny półwodny oraz sproszkowane ziele tymianku, co determinuje jej profil interakcji farmakologicznych. Kodeina, jako opioid, wykazuje potencjał do nasilenia depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), zwłaszcza w połączeniu z benzodiazepinami, pochodnymi kwasu barbiturowego, neuroleptykami oraz innymi opioidami, co zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej i innych poważnych działań niepożądanych. Metabolizm kodeiny może być modyfikowany przez inhibitory proteazy (hamowanie metabolizmu), analogi somatostatyny (hamowanie metabolizmu) oraz rifampicynę (indukcja metabolizmu), co wpływa na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z inhibitorami MAO, które mogą wywołać zespół serotoninowy, oraz z glutetymidem, który może indukować stan euforii i zwiększać ryzyko nadużywania substancji.
alkohol etylowy, analogi somatostatyny, benzodiazepiny, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, etanol, fosforan kodeiny półwodny, glutetymid, inhibitory MAO, inhibitory proteazy, leki hipotensyjne, leki opioidowe, leki przeciwhistaminowe, metabolizm kodeiny, neuroleptyki, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne kwasu barbiturowego, rifampicyna, zaburzenia świadomości, zespół serotoninowy, ziele tymianku - Leksykon leków
Interakcje leku – Syrop sosnowy złożony Aflofarm (427,7 mg + 64,8 mg + 3,24 mg)/5 ml
Syrop sosnowy złożony Aflofarm zawiera fosforan kodeiny, wyciąg z cetyny sosnowej oraz nalewkę z anyżu, co wiąże się z licznymi interakcjami farmakodynamicznymi, głównie ze względu na działanie depresyjne kodeiny na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Preparat jest przeciwwskazany do stosowania z benzodiazepinami, barbituranami, neuroleptykami, klonidyną, innymi opioidami, inhibitorami MAO (również przez 14 dni po ich odstawieniu), lekami przeciwhistaminowymi pierwszej generacji oraz glutetymidem ze względu na ryzyko nasilonej sedacji, depresji oddechowej, przełomu serotoninowego, euforii i uzależnienia. Ponadto, kodeina może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz osłabiać działanie metoklopramidu na perystaltykę jelit. Syrop zawiera 1329,6 mg etanolu w 15 ml, co dodatkowo potęguje ryzyko interakcji z alkoholem, prowadząc do znacznej sedacji, depresji oddechowej i zaburzeń świadomości.
benzodiazepina, cetyna sosnowa, CYP2D6, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, etanol, euforia, fosforan kodeiny, gastropareza, glutetymid, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja metaboliczna, karmienie piersią, klonidyna, kwas barbiturowy, lek hipotensyjny, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, metabolizm kodeiny, metoklopramid, nalewka anyżowa, nalokson, neuroleptyk, perystaltyka jelit, przedawkowanie, przełom serotoninowy, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, sedacja, zaburzenie psychomotoryczne, zahamowanie oddechowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PARAMIG Fast
Stosowanie paracetamolu w leku PARAMIG Fast wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (w tym zespołem Gilberta), nerek, chorobą alkoholową, zaburzeniami odżywiania, stanami odwodnienia i hipowolemii oraz u osób z niskimi rezerwami glutationu w wątrobie. Zaleca się monitorowanie objawów takich jak wysoka gorączka, wtórne zakażenia oraz utrzymywanie się symptomów powyżej 3 dni, co wymaga ponownej oceny klinicznej. Przekroczenie dawki dobowej paracetamolu, szczególnie u pacjentów z alkoholowym uszkodzeniem wątroby, nie powinno przekraczać 2 g/dobę. Przedawkowanie może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, wymagającego natychmiastowego leczenia odtrutką. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol oraz spożywania alkoholu podczas terapii.
5-oksoprolina, alkoholowe uszkodzenie wątroby, ból głowy z odbicia, choroba alkoholowa, cymetydyna, fenobarbital, fenyloketonuria, flukloksacylina, glutetymid, HAGMA, hiperbilirubinemia rodzinna, hipowolemia, induktory CYP3A4, karbamazepina, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, leki przeciwpadaczkowe, marskość wątroby, mukowiscydoza, nefropatia analgetyczna, niedobór glutationu, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, odwodnienie organizmu, paracetamol, posocznica, ryfampicyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia odżywiania, zakażenie HIV, zespół Gilberta, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z anyżu – Interakcje
Nalewka z anyżu, stosowana w preparatach zawierających fosforan kodeiny (np. Syrop sosnowy złożony Aflofarm), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie związane z nasileniem depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z benzodiazepinami, pochodnymi kwasu barbiturowego, neuroleptykami, klonidyną, innymi opioidami, inhibitorami MAO, lekami przeciwhistaminowymi, lekami hipotensyjnymi oraz metoklopramidem. Preparaty te zawierają również etanol w dawce 1329,6 mg/15 ml, co w połączeniu z kodeiną i dodatkowym spożyciem alkoholu znacząco zwiększa ryzyko nasilenia sedacji, depresji oddechowej, zaburzeń świadomości oraz spadków ciśnienia tętniczego. Anetol obecny w nalewce może wywoływać reakcje alergiczne, co wymaga ostrożności u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi.
anetol, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze krwi, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie depresyjne alkoholu, etanol, fosforan kodeiny, glutetymid, inhibitor monoaminooksydazy, klonidyna, kwas barbiturowy, lek hipotensyjny, lek opioidowy, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, metoklopramid, nalewka z anyżu, nalokson, neuroleptyki, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, reakcja alergiczna, zaburzenie oddychania, zahamowanie czynności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Tymianek – Interakcje
Na podstawie dostępnych danych z charakterystyk produktów leczniczych zawierających tymianek (Thymus vulgaris L., Thymus zygis L.) nie udokumentowano istotnych interakcji samego tymianku z innymi lekami. Produkty zawierające wyłącznie tymianek lub w połączeniu z innymi ekstraktami ziołowymi, takie jak Bronchicum T, Original Tymianek i Podbiał, Pectobonisol czy Tymsal-spray, nie wykazują znaczących interakcji. Warto jednak zwrócić uwagę, że wiele z tych preparatów zawiera etanol w stężeniach od 7% (Bronchipret TE) do 60-70% (Dentosept), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami OUN, kobiet w ciąży oraz dzieci. Brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji tymianku z alkoholem, jednak ze względu na obecność etanolu w preparatach, zaleca się zachowanie standardowych środków ostrożności.
alkoholizm, analog somatostatyny, benzodiazepina, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, depresja OUN, euforia, fosforan kodeiny, glutetymid, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, kwas barbiturowy, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, neuroleptyk, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, produkt leczniczy, rifampicyna, tymianek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apap Junior
Stosowanie paracetamolu, w tym preparatu Apap Junior, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością wątroby (Child-Pugh < 9), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), przewlekłym alkoholizmem, zespołem Gilberta, ostrym zapaleniem wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną, odwodnieniem oraz niedożywieniem. Zaleca się stosowanie leku jedynie przez kilka dni w zalecanych dawkach, unikanie jednoczesnego podawania innych preparatów zawierających paracetamol oraz alkoholu. W przypadku utrzymującej się gorączki powyżej 3 dni lub objawów wtórnego zakażenia konieczna jest ponowna konsultacja lekarska. Dawkowanie u dzieci nie powinno przekraczać 60 mg/kg na dobę, a inne leki przeciwgorączkowe należy stosować tylko w przypadku nieskuteczności paracetamolu.
5-oksoprolina, alkoholizm przewlekły, alkoholowe uszkodzenie wątroby, cymetydyna, fenobarbital, flukloksacylina, glutetymid, induktor CYP3A4, karbamazepina, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwpadaczkowy, marskość wątroby, nefropatia analgetyczna, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór glutationu, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostre zapalenie wątroby, paracetamol, posocznica, przedawkowanie leku, ryfampicyna, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wysoka gorączka, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wtórne, zespół Gilberta, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka niehemolityczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sirupus Pini compositus (420 mg + 64 mg + 3,2 mg)/5 ml
Sirupus Pini compositus zawiera fosforan kodeiny półwodny, który wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie nasilające depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i ośrodka oddechowego. Szczególnie istotne są interakcje z benzodiazepinami, pochodnymi kwasu barbiturowego, neuroleptykami oraz innymi opioidami, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka sedacji, depresji oddechowej i zaburzeń świadomości. Ponadto, inhibitory monoaminooksydazy (MAO) mogą nasilać działanie opioidów i zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego, a leki przeciwhistaminowe i hipotensyjne potęgują odpowiednio sedację i ryzyko hipotonii. Warto również zwrócić uwagę na interakcję z glutetymidem, która może wywołać euforię i potencjalne nadużywanie leków.
benzodiazepina, ciśnienie tętnicze krwi, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, efekt sedatywny, etanol, euforia, fosforan kodeiny półwodny, glutetymid, hipotonia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek hipotensyjny, lek nasenny, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, neuroleptyk, ośrodek oddechowy, pochodna kwasu barbiturowego, sedacja, Sirupus Pini compositus, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Paracetamol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Paracetamol jest powszechnie stosowanym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, jednak jego stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Dawki przekraczające 6-8 g na dobę mogą prowadzić do hepatotoksyczności, a u osób nadużywających alkohol lub stosujących leki indukujące enzymy wątrobowe ryzyko uszkodzenia wątroby jest znacznie zwiększone. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością wątroby (w tym alkoholową bez marskości), niewydolnością nerek, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedożywionych, z zespołem Gilberta, a także u osób regularnie spożywających alkohol. W przypadku niewydolności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami, a u alkoholików dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g. Przedłużone stosowanie paracetamolu bez konsultacji lekarskiej nie powinno przekraczać 3 dni w przypadku gorączki i 5 dni w przypadku bólu.
5-oksoprolina w moczu, alkoholowa marskość wątroby, antagonista receptorów β-adrenergicznych, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba wątroby, ciśnienie śródczaszkowe, cymetydyna, enzym wątrobowy CYP2D6, fenobarbital, flukloksacylina, glutetymid, hemodializa, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadczynność tarczycy, nefropatia analgetyczna, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedożywienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, POChP, posocznica, przedawkowanie paracetamolu, przeszczepienie wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozrost gruczołu krokowego, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie wątroby, wskaźnik krzepnięcia krwi, zespół Gilberta, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka niehemolityczna, zydowudyna - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z owocu kopru włoskiego – Interakcje
Nalewka z owocu kopru włoskiego (Foeniculi tinctura) jest stosowana głównie w preparatach złożonych, takich jak syropy przeciwkaszlowe, gdzie jej działanie i interakcje zależą od pozostałych składników oraz zastosowanego ekstrahenta, którym jest etanol (70% w Sirupus Pini compositus). W preparacie tym nalewka współwystępuje z fosforanem kodeiny półwodnym i wyciągiem sosnowym. Kluczowe interakcje farmakologiczne wynikają przede wszystkim z obecności kodeiny, która może nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN) w połączeniu z benzodiazepinami, barbituranami, neuroleptykami, innymi opioidami, inhibitorami MAO, lekami przeciwhistaminowymi oraz hipotensyjnymi. Szczególnie istotne jest ryzyko nasilenia sedacji, depresji oddechowej oraz potencjalnego stanu euforii przy jednoczesnym stosowaniu glutetymidu. W preparacie Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja, zawierającym nalewkę bez kodeiny, nie odnotowano specyficznych interakcji, jednak obecność etanolu (do 5,6% m/m, tj. 9,1% V/V, co odpowiada 0,4 g etanolu w 5 ml syropu) wymaga uwagi u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu lub przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem.
barbiturany, benzodiazepiny, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie sedatywne, euforia, Foeniculi tinctura, fosforan kodeiny półwodny, glutetymid, inhibitory MAO, interakcja farmakodynamiczna, lek hipotensyjny, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, nalewka z owocu kopru włoskiego, neuroleptyki, sedacja, Sirupus Pini compositus, syrop przeciwkaszlowy, wyciąg sosnowy płynny, zaburzenia psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny – Interakcje
Fosforan kodeiny, jako opioid o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza depresji oddechowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fosforanu kodeiny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) takimi jak linezolid, moklobemid czy selegilina, zarówno w trakcie terapii, jak i przez 14 dni po ich odstawieniu. Ponadto, interakcje z lekami uspokajającymi, benzodiazepinami, barbituranami, lekami przeciwhistaminowymi I generacji oraz alkoholem etylowym znacząco nasilają ryzyko depresji oddechowej i hipotensji. Alkohol w połączeniu z fosforanem kodeiny wykazuje synergistyczne działanie depresyjne na OUN, co może skutkować nasileniem senności, zaburzeniami świadomości, upośledzeniem koordynacji ruchowej oraz potencjalnie zagrażającą życiu depresją ośrodka oddechowego. Zaleca się bezwzględne unikanie spożywania alkoholu podczas terapii oraz przez 24 godziny po ostatniej dawce kodeiny.
analgetyk opioidowy, antagonista receptora opioidowego, benzodiazepin, buprenorfina, chinidyna, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja oddechowa, działanie hipotensyjne, działanie synergistyczne, fosforan kodeiny, glutetymid, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja z alkoholem, klonidyna, kwas barbiturowy, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, linezolidem, meksyletyna, metoklopramid, moklobemid, nalokson, naltrekson, neuroleptyk, niedrożność jelit, ośrodkowy układ nerwowy, rytonawir, selegilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ oddechowy, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu