zaburzenie fibrynolizy

Zaburzenie fibrynolizy to patologiczny stan, w którym dochodzi do nieprawidłowości w procesie rozpuszczania skrzepów krwi. Fibrynoliza jest naturalnym mechanizmem organizmu odpowiedzialnym za degradację fibryny – głównego składnika skrzepów, co zapobiega nadmiernemu wykrzepianiu i utrzymuje równowagę hemostazy.

Zaburzenia fibrynolizy mogą przyjmować formę jej osłabienia (hipofibrynoliza) lub nadmiernej aktywacji (hiperfibrynoliza). Hipofibrynoliza prowadzi do zwiększonego ryzyka zakrzepicy i może wynikać z niedoboru tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA), nadmiaru inhibitora aktywatora plazminogenu (PAI-1) lub innych defektów w kaskadzie fibrynolitycznej. Hiperfibrynoliza natomiast skutkuje zwiększonym ryzykiem krwawień i występuje w stanach takich jak rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC) czy w chorobach wątroby.

Diagnostyka zaburzeń fibrynolizy obejmuje badania specjalistyczne, w tym oznaczanie aktywności i stężenia składników układu fibrynolitycznego, jak plazminogen, t-PA, PAI-1, czy produkty degradacji fibryny (D-dimery). Leczenie jest zależne od rodzaju zaburzenia i może obejmować stosowanie leków przeciwzakrzepowych w hipofibrynolicie lub preparatów hamujących fibrynolizę (np. kwas traneksamowy) w hiperfibrynolizie.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl