wirus różyczki atenuowany
Wirus różyczki atenuowany to osłabiona, żywa forma wirusa różyczki (Rubella virus), która została zmodyfikowana laboratoryjnie w celu zmniejszenia jego wirulencji przy zachowaniu zdolności do wywołania odpowiedzi immunologicznej. Atenuacja wirusa następuje poprzez wielokrotne pasażowanie w hodowlach komórkowych, co prowadzi do mutacji osłabiających jego zdolność do wywoływania choroby, ale nie wpływa na immunogenność.
Atenuowany wirus różyczki stanowi podstawowy składnik szczepionki przeciwko różyczce, która jest częścią skojarzonej szczepionki MMR (odra-świnka-różyczka). Szczepionka ta indukuje silną i długotrwałą odpowiedź immunologiczną, podobną do naturalnej infekcji, prowadząc do wytworzenia przeciwciał neutralizujących oraz odpowiedzi komórkowej, zapewniając ochronę przed zachorowaniem.
Szczepienia z wykorzystaniem atenuowanego wirusa różyczki mają szczególne znaczenie w zapobieganiu zespołowi różyczki wrodzonej (CRS), który może wystąpić, gdy kobieta w ciąży ulegnie zakażeniu. Powszechne stosowanie szczepionki MMR w programach szczepień ochronnych doprowadziło do znaczącego zmniejszenia zachorowalności na różyczkę i praktycznie wyeliminowało występowanie CRS w krajach z wysokim odsetkiem zaszczepionych.
Szczepionka zawierająca atenuowany wirus różyczki jest generalnie bezpieczna, choć jak każda szczepionka żywa atenuowana, jest przeciwwskazana u osób z ciężkimi niedoborami odporności oraz u kobiet w ciąży. Najczęstsze działania niepożądane po szczepieniu obejmują łagodne objawy przypominające różyczkę, takie jak wysypka, gorączka i powiększenie węzłów chłonnych, które ustępują samoistnie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Brak jest kompleksowych badań oceniających wpływ szczepionek Priorix i Priorix-Tetra, zawierających żywy atenuowany wirus różyczki (szczep Wistar RA 27/3, dawka nie mniejsza niż 10 CCID50), na płodność. Kobiety w ciąży nie powinny być szczepione tymi preparatami ze względu na teoretyczne ryzyko transmisji wirusa na płód, choć dotychczas nie udokumentowano przypadków zespołu różyczki wrodzonej u ponad 3500 kobiet zaszczepionych nieświadomie w wczesnej ciąży. W przypadku nieumyślnego szczepienia kobiety ciężarnej nie jest wskazane przerywanie ciąży, a pacjentka powinna być poinformowana o braku udokumentowanych powikłań. Zaleca się, aby kobiety w wieku rozrodczym unikały zajścia w ciążę przez minimum 1 miesiąc po szczepieniu, co odpowiada okresowi potencjalnego namnażania się wirusa szczepionkowego w organizmie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Priorix –
Szczepionka Priorix zawiera żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385) oraz różyczki (szczep Wistar RA 27/3), każdy w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50 na 0,5 ml po rekonstytucji. Ze względu na charakter produktu immunologicznego, nie przeprowadza się standardowej oceny farmakokinetycznej, gdyż mechanizm działania opiera się na kontrolowanej replikacji wirusów i indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na bezpośrednim efekcie farmakologicznym. Skład szczepionki obejmuje również substancje pomocnicze, takie jak 9 mg sorbitolu, 6,5 ng kwasu para-aminobenzoesowego, 334 µg fenyloalaniny oraz śladowe ilości neomycyny, których farmakokinetyka nie jest standardowo oceniana ze względu na minimalne stężenia i brak wpływu na profil bezpieczeństwa.
dawka zakaźna, fenyloalanina, hodowla komórkowa, immunogenność, kwas para-aminobenzoesowy, liofilizacja, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, produkt immunologiczny, rekonstytucja, replikacja wirusów, sorbitol, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka, wirus odry atenuowany, wirus różyczki atenuowany, wirus świnki atenuowany