okspentyfilina
Okspentyfilina, znana również jako pentoksyfilina, to lek o działaniu przeciwzapalnym i hemoreoologicznym. Należy do grupy pochodnych metyloksantyny i działa jako nieselektywny inhibitor fosfodiesterazy, zwiększając wewnątrzkomórkowe stężenie cAMP.
Głównym mechanizmem działania okspentyfiliny jest poprawa właściwości reologicznych krwi poprzez zwiększenie elastyczności erytrocytów, zmniejszenie lepkości krwi i hamowanie agregacji płytek krwi. Lek zmniejsza także stężenie fibrynogenu w osoczu oraz hamuje adhezję leukocytów do śródbłonka naczyniowego.
W praktyce klinicznej okspentyfilina znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, takich jak chromanie przestankowe w przebiegu miażdżycy tętnic kończyn dolnych. Jest również stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego, zaburzeń mikrokrążenia na tle cukrzycy oraz w niektórych przypadkach owrzodzeń podudzi.
Lek ten wykazuje także działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie produkcji cytokin prozapalnych, w tym czynnika martwicy nowotworów alfa (TNF-α). Ta właściwość znajduje zastosowanie w terapii niektórych chorób zapalnych, w tym nefropatii cukrzycowej, gdzie okspentyfilina może spowalniać progresję choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Zentiva 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest kompetycyjne hamowanie działania przeciwpłytkowego małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać jego efekt kardioprotekcyjny. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna), tyklopidyną, metotreksatem w dużych dawkach, mifeprystonem, cyklosporyną, takrolimusem, kortykosteroidami oraz inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, czy zwiększona toksyczność metotreksatu. W przypadku leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, ibuprofen może osłabiać ich działanie i zwiększać ryzyko hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia, czynności nerek, stężenia leków w surowicy (np. digoksyny, fenytoiny, litu) oraz glukozy we krwi podczas terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, baklofen, bisfosfonian, cyklosporyna, digoksyna, drgawki, działanie hipoglikemizujące, działanie urykozuryczne, farmakokinetyka, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, glikozyd nasercowy, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, klirens metotreksatu, klopidogrel, kolestyramina, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, moklobemid, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, okspentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna