spadek rzutu serca
Spadek rzutu serca to zmniejszenie objętości krwi, którą serce pompuje do układu krążenia w ciągu minuty. Prawidłowy rzut serca wynosi około 5-6 litrów na minutę u osoby dorosłej w spoczynku, a jego obniżenie może prowadzić do niedostatecznego zaopatrzenia tkanek i narządów w tlen i substancje odżywcze.
Przyczyny spadku rzutu serca są zróżnicowane i obejmują niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatię, wady zastawkowe, zaburzenia rytmu serca, tamponadę serca, hipowolemię, a także działanie niektórych leków. Stan ten może rozwijać się powoli lub wystąpić nagle, prowadząc do wstrząsu kardiogennego.
Objawy spadku rzutu serca zależą od jego stopnia i przyczyny, ale typowo obejmują: zmęczenie, duszność, zawroty głowy, omdlenia, sinicę, obrzęki obwodowe, zimne kończyny oraz oligurię. W diagnostyce kluczową rolę odgrywają badania obrazowe (echokardiografia, MRI serca), pomiary hemodynamiczne oraz biomarkery sercowe.
Leczenie spadku rzutu serca jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz poprawę hemodynamiki. Obejmuje farmakoterapię (leki inotropowe, diuretyki, wazodylatatory), mechaniczne wspomaganie krążenia (kontrapulsacja wewnątrzaortalna, systemy wspomagania komór), a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych stanowi istotny element prowadzenia pacjenta z obniżonym rzutem serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Przeciwwskazania stosowania
Amlodypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, jest szeroko stosowana w terapii nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę lub inne dihydropirydyny, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu), a także hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych sytuacjach mechanizm działania amlodypiny, polegający na rozszerzaniu naczyń obwodowych i obniżaniu ciśnienia tętniczego, może prowadzić do niebezpiecznego spadku rzutu serca, pogorszenia perfuzji narządowej oraz dekompensacji krążenia.
aminotransferaza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, dekompensacja krążenia, działanie inotropowe, enzym CYP3A4, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na amlodypinę, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, preparat trójskładnikowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, spadek rzutu serca, stabilna niewydolność serca, stenoza aortalna, ujemne działanie inotropowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie perfuzji narządów, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej