działanie hemodynamiczne adenozyny

Adenozyna to endogenny nukleozyd, który odgrywa kluczową rolę w regulacji układu sercowo-naczyniowego poprzez swoje działanie hemodynamiczne. Jako lek jest stosowana głównie w diagnostyce i leczeniu zaburzeń rytmu serca, szczególnie w przypadku częstoskurczu nadkomorowego.

Główne działanie hemodynamiczne adenozyny polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, zwłaszcza tętniczek wieńcowych, co zwiększa przepływ krwi przez mięsień sercowy. W sercu adenozyna działa poprzez receptory A1, wywołując zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co jest wykorzystywane w przerwaniu częstoskurczu nadkomorowego. Jednocześnie, poprzez aktywację receptorów A2A, powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych, co może prowadzić do przejściowego spadku ciśnienia tętniczego.

Adenozyna charakteryzuje się bardzo krótkim czasem półtrwania (poniżej 10 sekund), co ogranicza jej działania niepożądane do minimum. W warunkach klinicznych podanie dożylne adenozyny powoduje gwałtowne, ale krótkotrwałe efekty hemodynamiczne – może wywołać uczucie gorąca, zaczerwienienie twarzy, duszność, ból w klatce piersiowej oraz przejściową bradykardię lub asystolię. Te objawy ustępują zwykle w ciągu kilkudziesięciu sekund po podaniu leku.

W badaniach diagnostycznych, takich jak scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego, adenozyna jest stosowana jako czynnik stresowy, który poprzez rozszerzenie zdrowych naczyń wieńcowych przy jednoczesnym braku możliwości dalszego rozszerzenia naczyń ze zwężeniami miażdżycowymi, pozwala uwidocznić obszary niedokrwienia mięśnia sercowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl