reaktywacja zapalenia wątroby typu B

Reaktywacja zapalenia wątroby typu B to zjawisko, w którym u pacjenta z wcześniejszą ekspozycją na wirusa HBV dochodzi do gwałtownego wzrostu replikacji wirusa. Najczęściej występuje u osób z utajoną infekcją HBV (obecność HBsAg-negatywna, anty-HBc-pozytywna) lub u nosicieli nieaktywnych (HBsAg-pozytywnych z niskim poziomem HBV DNA).

Reaktywacja zwykle wiąże się z immunosupresją, która może być wywołana przez leczenie immunosupresyjne (np. rytuksymab, kortykosteroidy), chemioterapię, przeszczepienie narządów lub zakażenie HIV. Klinicznie objawia się nagłym wzrostem poziomu HBV DNA we krwi, wzrostem aktywności aminotransferaz i potencjalnie objawami ostrego zapalenia wątroby.

Profilaktyka reaktywacji obejmuje badania przesiewowe w kierunku HBV przed rozpoczęciem terapii immunosupresyjnej oraz włączenie leków przeciwwirusowych (entekawir, tenofowir) u pacjentów z grupy ryzyka. Nieleczona reaktywacja HBV może prowadzić do piorunującego zapalenia wątroby z ryzykiem niewydolności narządu i zgonu, dlatego wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania są kluczowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl