prothrombinase-induced clotting time

Prothrombinase-induced clotting time (PiCT) to specjalistyczny test koagulologiczny, który służy do oceny aktywności antykoagulantów, szczególnie heparyn, w tym heparyny niefrakcjonowanej (UFH) oraz heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH), a także bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa i trombiny.

Test PiCT polega na dodaniu do osocza pacjenta mieszaniny zawierającej aktywowany czynnik X (FXa) oraz fosfolipidy, co prowadzi do utworzenia kompleksu prothrombinazy. Kompleks ten przekształca protrombinę w trombinę, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, co prowadzi do powstania skrzepu. Czas potrzebny do utworzenia skrzepu jest mierzony i wyrażany w sekundach.

PiCT stanowi wartościowe narzędzie diagnostyczne do monitorowania terapii przeciwzakrzepowej, szczególnie w przypadkach, gdy standardowe testy, takie jak czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) czy czas protrombinowy (PT), nie są wystarczająco czułe lub specyficzne. Test ten wykazuje dobrą korelację z aktywnością anty-Xa, będąc jednocześnie bardziej kompleksowym wskaźnikiem działania antykoagulantów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban STADA 15 mg

Rywaroksaban, jako selektywny inhibitor czynnika Xa, jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i jest substratem P-gp, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco podnosi ryzyko krwawień i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę), erytromycyna (500 mg 3x/dobę) i flukonazol (400 mg/dobę), powodują wzrost AUC o 1,3-1,5 raza i Cmax o 1,3-1,4 raza, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wysokim ryzykiem krwawienia. Silne induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, dziurawiec) obniżają AUC rywaroksabanu o około 50%, zmniejszając jego skuteczność przeciwzakrzepową, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane lub wymaga ścisłego monitorowania. Współpodawanie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, np. enoksaparyną (40 mg), wykazuje addytywne działanie farmakodynamiczne, zwiększając ryzyko krwawienia.
atorwastatyna, badania układu krzepnięcia, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, czynnik anty-Xa, digoksyna, dronedaron, działanie farmakodynamiczne, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, funkcja płytek krwi, glikoproteina p, induktory CYP3A4, inhibitor czynnika Xa, inhibitor pompy protonowej, inhibitory agregacji płytek krwi, inhibitory CYP3A4 i P-gp, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwgrzybicze azolowe, metabolizm wątrobowy, midazolam, naproksen, niesteroidowe leki przeciwzapalne, omeprazol, prothrombinase-induced clotting time, ryfampicyna, rytonawir, ryzyko krwawienia, SNRI, SSRI, układ krzepnięcia, warfaryna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Zarixa 2,5 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku ZARIXA, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na metabolizm w szlakach CYP3A4 oraz transport przez glikoproteinę P. Silne inhibitory obu tych szlaków, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco podnosi ryzyko krwawień i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę) i erytromycyna (500 mg 3x/dobę), zwiększają AUC i Cmax w mniejszym stopniu (1,3-1,5-krotnie), jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek efekt ten może się nasilać (do 2-krotnego wzrostu AUC). Rywaroksaban wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe z enoksaparyną (40 mg) oraz zwiększa ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ (np. naproksen 500 mg) i inhibitorów agregacji płytek (klopidogrel 300 mg dawka nasycająca, następnie 75 mg). Ponadto, SSRI/SNRI mogą zwiększać ryzyko krwawień poprzez wpływ na funkcję płytek krwi.
agregacja płytek krwi, aPTT, atorwastatyna, CYP3A4, czas protrombinowy, czynnik anty-Xa, czynnik Xa, czynność wątroby, digoksyna, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor CYP3A4 i glikoproteiny P, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor HIV-proteazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, interakcja rywaroksabanu z alkoholem, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, pochodna azolowa, pochodne azolowe, prothrombinase-induced clotting time, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, rywaroksaban w osoczu, ryzyko krwawienia, SNRI, SSRI, terapia rywaroksabanem, układ krzepnięcia, warfaryna, zaburzenie czynności nerek

prothrombinase-induced clotting time

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Rivaroxaban STADA 15 mg

Interakcje leku – Zarixa 2,5 mg