utrata aminokwasów przez nerki
Utrata aminokwasów przez nerki to zjawisko patologiczne, w którym dochodzi do nadmiernego wydalania aminokwasów z moczem, co określa się mianem aminoacydurii. W warunkach fizjologicznych aminokwasy są filtrowane w kłębuszkach nerkowych, a następnie prawie całkowicie reabsorbowane w kanalikach proksymalnych dzięki specyficznym systemom transportowym.
Patologiczna utrata aminokwasów może być spowodowana zaburzeniami genetycznymi (np. cystynuria, choroba Hartnupa, zespół Fanconiego), uszkodzeniem kanalików nerkowych w przebiegu chorób nabytych (np. zatrucie metalami ciężkimi, nefropatia polekowa), czy też nadmiernym obciążeniem układu filtracyjnego nerek (np. w stanach hiperaminoacydemii). Utrata aminokwasów prowadzi do zaburzeń metabolicznych, niedoborów białkowych i może skutkować opóźnieniem rozwoju, szczególnie u dzieci.
Diagnostyka obejmuje badanie profilu aminokwasów w moczu i surowicy, ocenę funkcji nerek oraz badania genetyczne w przypadku podejrzenia dziedzicznych form aminoacydurii. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować suplementację brakujących aminokwasów, dietę niskobiałkową w określonych przypadkach oraz leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aminoven Infant 10% –
Przedawkowanie roztworu Aminoven Infant 10%, zawierającego aminokwasy takie jak L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna i L-metionina, może nastąpić zarówno przez podanie nadmiernej dawki, jak i zbyt szybką infuzję. Objawy kliniczne obejmują dreszcze, nudności, wymioty oraz zwiększoną utratę aminokwasów przez nerki, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i monitorowania stanu pacjenta. W przypadku hiperkaliemii, potencjalnie zagrażającego życiu powikłania, zaleca się podanie 200-500 ml 10% roztworu glukozy z 1-3 jednostkami modyfikowanej insuliny na każde 3-5 g glukozy, celem przesunięcia potasu do komórek i normalizacji jego stężenia w surowicy.
aminokwas, aspiracja, bilans azotowy, dreszcze, drżenie mięśniowe, funkcja nerek, hiperkaliemia, infuzja roztworu glukozy, interwencja medyczna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, lek przeciwwymiotny, monitoring parametrów życiowych, nieprawidłowe dawkowanie, nudności, przerwanie infuzji, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, stężenie elektrolitów, stężenie w surowicy, szybkość infuzji, utrata aminokwasów przez nerki, wymioty, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do infuzji zawierający aminokwasy egzogenne (m.in. L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna) oraz endogenne (glicyna, L-alanina, L-prolina), taurynę, pochodne aminokwasów (N-acetylo-L-tyrozyna, N-acetylo-L-cysteina) i kwas L-jabłkowy, dedykowany do terapii pediatrycznej. Produkt charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu, jednak przekroczenie zalecanej prędkości infuzji może wywołać działania niepożądane, takie jak dreszcze, nudności i wymioty. Szybka infuzja niesie ryzyko poważniejszych zaburzeń metabolicznych, w tym nierównowagi aminokwasowej oraz zwiększonej utraty aminokwasów przez nerki, co może prowadzić do dysbalansu elektrolitowego i obniżenia efektywności terapii.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, dreszcze, dysbalans elektrolitowy, działanie niepożądane, glicyna, kwas L-jabłkowy, L-alanina, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-prolina, N-acetylo-L-cysteina, N-acetylo-L-tyrozyna, nudności, parametry biochemiczne, roztwór do infuzji, szybkość infuzji, tauryna, utrata aminokwasów przez nerki, wymioty, zaburzenie równowagi aminokwasów