zwój układu współczulnego
Zwoje układu współczulnego (sympathetic ganglia) stanowią istotny element układu nerwowego autonomicznego, odpowiedzialnego za reakcje „walcz lub uciekaj”. Są to skupiska ciał komórek nerwowych zlokalizowane wzdłuż kręgosłupa, tworzące dwa łańcuchy zwojów przykręgowych (pni współczulnych) oraz zwoje przedkręgowe.
Anatomicznie zwoje współczulne dzielą się na: szyjne (górne, środkowe i dolne), piersiowe (12 par), lędźwiowe (3-5 par), krzyżowe (4 pary) oraz nieparzysty zwój guziczny. Włókna przedzwojowe wychodzące z rdzenia kręgowego w odcinku piersiowo-lędźwiowym (Th1-L2/L3) docierają do zwojów, gdzie przełączają się na włókna pozazwojowe, które unerwiają narządy docelowe.
Układ współczulny poprzez wydzielanie noradrenaliny i adrenaliny powoduje szereg fizjologicznych reakcji: przyspiesza akcję serca, rozszerza oskrzela, zmniejsza perystaltykę jelit, rozszerza źrenice, stymuluje wydzielanie gruczołów potowych oraz mobilizuje rezerwy energetyczne organizmu. Dysfunkcje zwojów współczulnych mogą prowadzić do zaburzeń regulacji autonomicznej, manifestujących się nieprawidłowościami w kontroli ciśnienia tętniczego, termoregulacji czy funkcjonowaniu narządów wewnętrznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pancuronium Jelfa 2 mg/ml
Pankuronium jest niedepolaryzującym lekiem zwiotczającym mięśnie poprzecznie prążkowane, działającym poprzez konkurencyjny antagonizm receptorów acetylocholiny w płytce nerwowo-mięśniowej (kod ATC: M03AC01). Po dożylnym podaniu maksymalny efekt zwiotczenia osiąga się w ciągu 2-3 minut, a czas działania wynosi około 40-60 minut. Lek charakteryzuje się minimalnym uwalnianiem histaminy, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych, jednak wykazuje stymulację wydzielania noradrenaliny i hamowanie nerwu błędnego, co może skutkować tachykardią i wzrostem ciśnienia tętniczego. Pankuronium nie blokuje zwojów układu współczulnego, co odróżnia go od innych zwiotczających mięśnie leków obwodowych.
alkohol benzylowy, antagonizm konkurencyjny, atropina, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pankuronium, ciśnienie tętnicze, czynność serca, edrofonium, efekt muskarynowy, histamina, inhibitor cholinoesterazy, lek zwiotczający mięśnie, neostygmina, nerw błędny, niedepolaryzujący lek zwiotczający, noradrenalina, pankuronium, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor cholinergiczny, zwiotczenie mięśni, zwój układu współczulnego - Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Właściwości farmakodynamiczne
Pankuronium jest niedepolaryzującym lekiem zwiotczającym mięśnie poprzecznie prążkowane, działającym jako konkurencyjny antagonista receptorów acetylocholiny w płytce nerwowo-mięśniowej. Bromek pankuronium, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml, wykazuje szybki początek działania (maksymalny efekt po 2-3 minutach) oraz długi czas działania wynoszący 40-60 minut. Substancja ta charakteryzuje się minimalnym uwalnianiem histaminy, ale stymuluje wydzielanie noradrenaliny i hamuje nerw błędny, co może prowadzić do tachykardii i wzrostu ciśnienia tętniczego. Pankuronium nie wpływa na zwoje układu współczulnego, co odróżnia go od innych leków zwiotczających mięśnie obwodowo.
alkohol benzylowy, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pankuronium, edrofonium, efekt cholinergiczny, efekt sercowo-naczyniowy, efekt zwiotczający, inhibitor cholinoesterazy, lek zwiotczający mięśnie obwodowo, neostygmina, niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, pankuronium, płytka nerwowo-mięśniowa, podwyższenie ciśnienia tętniczego, przyspieszenie akcji serca, receptor cholinergiczny, roztwór do wstrzykiwań, uwalnianie histaminy, złącze nerwowo-mięśniowe, zwój układu współczulnego