postać zjonizowana
Postać zjonizowana odnosi się do stanu, w którym atom lub cząsteczka utraciła lub zyskała elektrony, stając się jonem posiadającym ładunek elektryczny. W kontekście medycznym termin ten najczęściej pojawia się przy omawianiu leków i substancji farmakologicznych, które występują w formie zjonizowanej w roztworach o określonym pH.
Jonizacja substancji leczniczych ma kluczowe znaczenie dla ich farmakokinetyki – wpływa na rozpuszczalność, zdolność przenikania przez błony biologiczne oraz wiązanie z białkami. Postać zjonizowana jest zwykle lepiej rozpuszczalna w wodzie, ale gorzej przenika przez błony lipidowe. Zgodnie z hipotezą podziału pH, przez błony biologiczne przenikają głównie formy niezjonizowane leków.
W praktyce klinicznej znajomość stopnia jonizacji leku przy różnych wartościach pH ma istotne znaczenie przy projektowaniu postaci leku, określaniu jego dawkowania oraz przewidywaniu interakcji. Kwasy słabe jonizują w środowisku zasadowym, natomiast zasady słabe – w środowisku kwaśnym, co determinuje ich dystrybucję w organizmie i możliwość kumulacji w określonych tkankach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calperos Osteo 1000 mg + 880 IU
Produkt leczniczy Calperos Osteo zawiera 1000 mg wapnia (w postaci 2500 mg węglanu wapnia) oraz 880 IU (22 µg) cholekalcyferolu (witaminy D3). Wapń jest wchłaniany głównie w proksymalnej części jelita cienkiego z efektywnością 30-40%, a jego homeostaza jest regulowana hormonalnie, z 99% wapnia zlokalizowanego w tkance kostnej i zębach. We krwi wapń występuje w trzech frakcjach: około 50% w formie zjonizowanej, 5% jako kompleksy z anionami, oraz 45% związany z białkami osocza, głównie albuminami. Wydalanie wapnia odbywa się przez nerki, przewód pokarmowy i skórę, z kluczową rolą filtracji kłębuszkowej i reabsorpcji kanalikowej w nerkach. Witamina D3 jest wchłaniana w jelicie w obecności tłuszczów i kwasów żółciowych, następnie podlega hydroksylacji w wątrobie (do 25-hydroksycholekalcyferolu) i nerkach (do aktywnego 1,25-dihydrocholekalcyferolu). Niewykorzystana witamina D3 jest magazynowana w tkance tłuszczowej i mięśniowej, a jej metabolity są wydalane z kałem i moczem, z okresem półtrwania w osoczu trwającym kilka dni.
25-hydroksycholekalcyferol, albumina, białko osocza, białko transportowe, białko transportujące wapń, cholekalcyferol, enterocyt, filtracja kłębuszkowa, homeostaza wapniowa, interakcja synergistyczna, kwas żółciowy, okres półtrwania, postać zjonizowana, proksymalna część jelita cienkiego, tkanka kostna, tkanka mięśniowa, tkanka tłuszczowa, wchłanianie kanalikowe, wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych, węglan wapnia, witamina D3, wydalanie nerkowe, zaburzenia połykania