wchłanianie kanalikowe

Wchłanianie kanalikowe to proces fizjologiczny zachodzący w nerkach, polegający na reabsorpcji substancji z przesączu pierwotnego do krwi w kanalikach nerkowych. Ten mechanizm umożliwia organizmowi odzyskiwanie ważnych składników odżywczych, elektrolitów, wody i innych substancji, które zostały przefiltrowane w kłębuszkach nerkowych.

W kanalikach bliższych zachodzi wchłanianie około 65% przesączonego sodu, wody, glukozy, aminokwasów i innych substancji. Pętla Henlego odpowiada za reabsorpcję około 25% sodu i chloru oraz uczestniczy w mechanizmie zagęszczania moczu. W kanalikach dalszych i zbiorczych następuje dalsze, regulowane hormonalnie wchłanianie wody (pod wpływem wazopresyny) oraz sodu (pod wpływem aldosteronu).

Zaburzenia wchłaniania kanalikowego mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, takich jak kwasice kanalikowe nerkowe, zespół Fanconiego czy cukromocz nerkowy. Leki moczopędne działają poprzez hamowanie specyficznych mechanizmów wchłaniania kanalikowego, np. diuretyki pętlowe blokują kotransporter Na⁺-K⁺-2Cl⁻ w pętli Henlego, a tiazydy hamują kotransporter Na⁺-Cl⁻ w kanalikach dalszych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl