Właściwości farmakodynamiczne
Dekristol 20 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3), substancja czynna leku Dekristol, jest steroidowym prekursorem hormonów steroidowych, syntetyzowanym endogennie w skórze z 7-dehydrocholesterolu pod wpływem UV. Aktywna forma, 1,25-dihydroksycholekalcyferol, powstaje w wyniku hydroksylacji w wątrobie (pozycja 25) i nerkach (pozycja 1). Pełni kluczową rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej, współdziałając z PTH i kalcytoniną. W jelicie cienkim stymuluje wchłanianie wapnia i fosforanów, w kościach wspomaga mineralizację i uwalnianie wapnia, a w nerkach hamuje ich wydalanie. Dodatkowo hamuje syntezę PTH w przytarczycach, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio przez zwiększenie wchłaniania wapnia.
Właściwości farmakodynamiczne cholekalcyferolu
Cholekalcyferol (witamina D3), substancja czynna leku Dekristol, należy do grupy farmakoterapeutycznej witamin D (kod ATC: A11CC05). Jest to związek steroidowy, który w świetle aktualnej wiedzy medycznej uznawany jest za prekursora hormonów steroidowych, co wynika ze sposobu jego wytwarzania, regulacji fizjologicznej oraz mechanizmu działania.1
Synteza i przekształcanie w organizmie
Endogenna synteza cholekalcyferolu odbywa się w skórze, gdzie powstaje z 7-dehydrocholesterolu pod wpływem promieniowania ultrafioletowego. Aby uzyskać biologicznie aktywną postać, cholekalcyferol podlega dwuetapowemu procesowi hydroksylacji:2
- Pierwszy etap – hydroksylacja w pozycji 25, zachodzi w wątrobie
- Drugi etap – hydroksylacja w pozycji 1, zachodzi w nerkach
W wyniku tego procesu powstaje 1,25-dihydroksycholekalcyferol, który stanowi aktywną biologicznie formę witaminy D3.3
Mechanizm działania
1,25-dihydroksycholekalcyferol funkcjonuje jako jeden z trzech głównych regulatorów gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie, współdziałając z parathormonem (PTH) i kalcytoniną.4 Aktywna postać witaminy D3 wpływa na metabolizm wapnia i fosforanów na wielu poziomach:
W przewodzie pokarmowym cholekalcyferol:5
- Pobudza szybkie i opóźnione wchłanianie wapnia w jelicie cienkim
- Stymuluje zarówno bierny, jak i aktywny transport fosforanów
W układzie kostnym witamina D3:6
- Wspomaga wbudowywanie wapnia do osseiny (białkowej matrycy kości)
- Reguluje uwalnianie wapnia z tkanki kostnej
W nerkach aktywny metabolit:7
- Hamuje wydalanie wapnia i fosforanów
- Promuje wchłanianie kanalikowe obu tych jonów
W przytarczycach cholekalcyferol:8
- Bezpośrednio hamuje wytwarzanie parathormonu (PTH)
- Pośrednio hamuje wydzielanie PTH poprzez zwiększenie wchłaniania wapnia w jelicie cienkim
Źródła i zapotrzebowanie na witaminę D
Dzienne zapotrzebowanie na witaminę D u osób dorosłych wynosi 20 μg (mikrogramów), co odpowiada 800 IU (jednostek międzynarodowych).9
Organizm może pozyskiwać witaminę D3 na dwa główne sposoby:10
- Synteza endogenna w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego – jest to główne źródło witaminy D u zdrowych dorosłych przy wystarczającej ekspozycji na światło słoneczne
- Dostawa egzogenna:
- Z żywnością – ma znaczenie drugorzędne, ale staje się istotne w określonych warunkach klimatycznych lub przy specyficznym stylu życia
- W postaci produktów leczniczych – przy tej drodze podania istnieje ryzyko przedawkowania lub zatrucia, ponieważ pomija się fizjologiczne mechanizmy hamujące endogenną syntezę w skórze
Najlepszymi naturalnymi źródłami witaminy D są:11
- Źródła bogate w witaminę D: olej z wątroby ryb, ryby
- Źródła zawierające mniejsze ilości: mięso, żółtka jaj, mleko, produkty mleczne, awokado
Następstwa niedoboru witaminy D
Czynniki ryzyka niedoboru witaminy D u osób dorosłych obejmują:12
- Nieodpowiednią dietę
- Niewystarczającą ekspozycję na promieniowanie UV
- Zespół złego wchłaniania i zaburzenia trawienia
- Marskość wątroby
- Niewydolność nerek
Konsekwencje kliniczne niedoboru witaminy D manifestują się jako:13
- Zaburzenia wapnienia kości – krzywica (u dzieci i młodzieży)
- Utrata wapnia z kości – osteomalacja (u dorosłych)
- Wtórna nadczynność przytarczyc spowodowana niedoborem wapnia i/lub witaminy D, charakteryzująca się:
- Odwracalnym zwiększeniem wydzielania parathormonu
- Zwiększoną przebudową tkanki kostnej
- Zwiększoną kruchością kości
- Podwyższonym ryzykiem złamań
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania