leczenie radiojodem
Leczenie radiojodem (terapia jodem promieniotwórczym, radiojodoterapia) to metoda leczenia wykorzystująca izotop jodu-131 (131I) emitujący promieniowanie beta i gamma. Zabieg ten stosowany jest głównie w leczeniu chorób tarczycy: nadczynności tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa, wole guzkowe nadczynne), a także w leczeniu zróżnicowanych raków tarczycy.
Radiojod podawany jest doustnie w formie kapsułki lub roztworu, a następnie jest wychwytywany przez komórki tarczycy, gdzie emitowane promieniowanie powoduje ich zniszczenie. Zaletą metody jest jej małoinwazyjność oraz skuteczność – po jednorazowym podaniu radiojodu remisję choroby Gravesa-Basedowa uzyskuje się u około 80% pacjentów.
Leczenie radiojodem wymaga specjalnego przygotowania: odstawienia leków przeciwtarczycowych, stosowania diety ubogojodowej, a w przypadku leczenia raka tarczycy – stymulacji TSH poprzez odstawienie hormonów tarczycy lub podanie rhTSH. Po podaniu wyższych dawek radiojodu (zwłaszcza w terapii nowotworów) pacjent wymaga izolacji w warunkach szpitalnych, ze względu na emisję promieniowania.
Przeciwwskazaniami do leczenia radiojodem są ciąża, karmienie piersią oraz aktywna orbitopatia tarczycowa. Działania niepożądane obejmują przejściowe zapalenie ślinianek, zaburzenia smaku, możliwość przejściowego nasilenia orbitopatii oraz niewielkie ryzyko indukcji wtórnych nowotworów przy wyższych skumulowanych dawkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba gravesa-basedowa – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba Gravesa-Basedowa (GB) jest autoimmunologiczną nadczynnością tarczycy wywołaną przez autoprzeciwciała stymulujące receptor TSH. Pomimo braku skutecznych metod pierwotnej profilaktyki, modyfikowalne czynniki ryzyka, takie jak zaprzestanie palenia tytoniu, mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania oraz rozwój oftalmopatii tarczycowej. Dieta bogata w wapń, selen, witaminę D i magnez oraz kontrola spożycia jodu są istotne w wspieraniu funkcji tarczycy i zapobieganiu powikłaniom. Suplementacja probiotykami, witaminą D i selenem, a także regularna aktywność fizyczna i ograniczenie cukru oraz przetworzonych pokarmów, mogą korzystnie wpływać na przebieg choroby, zwłaszcza u osób genetycznie predysponowanych. W przypadku współistnienia celiakii zaleca się unikanie glutenu. Regularne badania kontrolne są kluczowe, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
ablacja radiojodem, ablacja tarczycy, celiakia, choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, choroba Hashimoto, choroba trzewna, dieta śródziemnomorska, dysfagia, etiopatogeneza, leczenie radiojodem, nadczynność tarczycy, oftalmopatia tarczycowa, orbitopatia tarczycowa, pierwotna profilaktyka, przepuszczalność jelit, suplementacja probiotykami, terapia radioaktywnym jodem, terapia radiojodem, zapalenie tarczycy typu Hashimoto - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medithyrox 88 mcg
Medithyrox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest wskazany w leczeniu łagodnego wola obojętnego u dorosłych, zwłaszcza gdy suplementacja jodem jest przeciwwskazana, umożliwiając kontrolowaną supresję TSH i zmniejszenie objętości tarczycy. Preparat stosuje się także profilaktycznie po częściowej strumektomii, aby zapobiec nawrotom rozrostu tkanki tarczycowej, z dawkowaniem dostosowanym do zachowanej czynności gruczołu (monitorowanie TSH, fT4). W niedoczynności tarczycy (pierwotnej i wtórnej) Medithyrox pełni funkcję terapii substytucyjnej, przywracając prawidłowe stężenia hormonów tarczycy i normalizując metabolizm, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie badań laboratoryjnych i oceny klinicznej. W terapii raka tarczycy po tyreoidektomii i leczeniu radiojodem stosuje się wysokie dawki lewotyroksyny w celu supresji TSH i zapobiegania stymulacji pozostałości nowotworowych, z intensywnością supresji zależną od stadium choroby i ryzyka nawrotu.
Medithyrox jest również wykorzystywany w terapii skojarzonej nadczynności tarczycy (metoda „block and replace”), gdzie tyreostatyki hamują syntezę hormonów, a lewotyroksyna zapobiega jatrogennej niedoczynności tarczycy. Produkt dostępny jest w szerokim zakresie dawek: 13, 25, 50, 62, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 oraz 200 μg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Dodatkowo, Medithyrox w dawkach 75, 100, 150 i 200 μg stosowany jest w testach supresji tarczycy, służących do oceny autonomii gruczołu i różnicowania przyczyn dysfunkcji tarczycy. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 6,5 mm i grubości 3,5 mm, z wyraźnym oznaczeniem numerycznym dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
autonomia tarczycy, gruczoł tarczowy, hormon tarczycy, leczenie radiojodem, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy pierwotna, niedoczynność tarczycy wtórna, rak tarczycy, stężenie hormonu tarczycy, strumektomia, subkliniczna nadczynność tarczycy, terapia skojarzona, terapia supresyjna, test supresji tarczycy, tyreoidektomia, tyreostatyk, wole obojętne, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eltroxin 50 mcg
Eltroxin, zawierający lewotyroksynę sodową, jest wskazany wyłącznie do leczenia niedoczynności tarczycy, obejmującej m.in. chorobę Hashimoto, niedoczynność po leczeniu nadczynności tarczycy, wrodzoną niedoczynność oraz niedoczynność wtórną i trzeciorzędową. Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach 50 µg i 100 µg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Diagnoza niedoczynności powinna opierać się na oznaczeniu stężenia TSH oraz wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4) w surowicy, co umożliwia monitorowanie skuteczności leczenia.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, choroba Hashimoto, fT3, fT4, hormon T4, hormon tyreotropowy, leczenie radiojodem, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność trzeciorzędowa, niedoczynność wtórna, terapia zastępcza, TSH, tyreoidektomia, tyroksyna, wolne hormony tarczycy, wrodzona niedoczynność tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Propylotiouracyl – Przeciwwskazania stosowania
Propylotiouracyl, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, dostępny jest w postaci tabletek zawierających 50 mg substancji czynnej (Propycil 50 mg, Thyrosan). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na propylotiouracyl lub substancje pomocnicze, a także wcześniejsze ciężkie działania niepożądane, takie jak agranulocytoza i niewydolność wątroby. W przypadku Thyrosanu przeciwwskazania są rozszerzone o obecność niewydolności wątroby (niezależnie od etiologii), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość) oraz nadczynność tarczycy z wolem zamostkowym z towarzyszącym uciskiem na tarczycę, co zwiększa ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
agranulocytoza, ciężkie działanie niepożądane, działanie hepatotoksyczne, erytrocyt, granulocyt obojętnochłonny, hemoglobina, leczenie chirurgiczne, leczenie radiojodem, lek tyreostatyczny, leukocyt, leukopenia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwistość, niewydolność wątroby, pochodna tiouracylu, propylotiouracyl, wole zamostkowe, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jodid 100
Przed rozpoczęciem terapii preparatami Jodid 100 lub Jodid 200, zawierającymi jodek potasu, konieczna jest szczegółowa ocena funkcji tarczycy pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem wykluczenia aktualnej lub przebytej nadczynności tarczycy oraz obecności wola guzkowatego. Diagnostyka powinna obejmować wykluczenie rozlanego lub ogniskowego autonomicznego wydzielania hormonów tarczycy, gdyż suplementacja jodem w takich przypadkach może indukować niekontrolowaną nadczynność. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawkach jodu ≥150 µg/dobę, co dotyczy zwłaszcza preparatu Jodid 200 zawierającego 200 µg jodu. Ponadto, stosowanie stabilnego jodu może zaburzać diagnostykę scyntygraficzną oraz obniżać skuteczność terapii radiojodem, dlatego preparaty te powinny być odstawione przed badaniami i leczeniem radioizotopowym.
autonomiczne wydzielanie hormonów tarczycy, diagnostyka radioizotopowa, dziedziczna nietolerancja galaktozy, funkcja tarczycy, hormony tarczycy, jod radioaktywny, jodek potasu, laktoza jednowodna, leczenie radiojodem, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, preparat jodu, scyntygrafia tarczycy, terapia radiojodem, wole guzkowate, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Braunovidon 100 mg/g
Preparat Braunovidon w postaci maści zawiera 10% powidonu jodowanego (10g jodu na 100g maści) i wymaga starannej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na jod lub substancje pomocnicze, co obejmuje reakcje alergiczne na jod elementarny oraz preparaty jodowe. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobami tarczycy, zwłaszcza w kontekście terapii radioaktywnym izotopem jodu, zarówno przed jej rozpoczęciem, jak i po zakończeniu, ze względu na ryzyko zakłócenia funkcji tarczycy oraz diagnostyki i leczenia radioizotopowego.
absorpcja jodu, choroba tarczycy, diagnostyka radioizotopowa, działanie niepożądane, gruczoł tarczowy, leczenie radiojodem, nadwrażliwość na jod, powidon jodowany, reakcja alergiczna, stan zapalny, substancja pomocnicza, terapia radioizotopowa, zaburzenie funkcji tarczycy, zespół opryszczkowego zapalenia skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betadine 100 mg/g
Maść Betadine zawierająca powidon jodowany w stężeniu 100 mg/g jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, zaburzeniami czynności tarczycy (w tym niedoczynnością i nadczynnością), a także u dzieci poniżej 1. roku życia ze względu na ryzyko wchłaniania jodu i zaburzeń hormonalnych. Preparatu nie należy stosować przed, w trakcie oraz po terapii radiojodem, gdyż powidon jodowany może zmniejszać skuteczność leczenia przez konkurencję o wychwyt jodu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa, a także jednoczesne stosowanie z preparatami zawierającymi rtęć, co grozi uszkodzeniem skóry. W przypadku rozległych uszkodzeń skóry, np. oparzeń, stosowanie Betadine wymaga ostrożności i monitorowania funkcji tarczycy ze względu na zwiększoną absorpcję jodu.
choroba autoimmunologiczna, choroba Duhringa, choroba tarczycy, dermatitis herpetiformis, diagnostyka tarczycy, leczenie radiojodem, maść Betadine, nadczynność tarczycy, niemowlę, oparzenie, opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa, powidon jodowany, powiększenie tarczycy, preparat rtęciowy, środek antyseptyczny, terapia radiojodem, uszkodzenie skóry, wole tarczycy, zaburzenie czynności tarczycy, zapalenie tarczycy Hashimoto, związek rtęci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eferox 50 mcg
Lewotyroksyna sodowa bezwodna zawarta w leku Eferox jest dostępna w dawkach od 25 do 200 µg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Główne wskazania obejmują niedoczynność tarczycy, zapobieganie nawrotom wola po resekcji, leczenie łagodnego wola u pacjentów eutyreotycznych oraz terapię supresyjną i substytucyjną w raku tarczycy po tyreoidektomii. Dawki 25-100 µg stosuje się także w terapii skojarzonej z lekami przeciwtarczycowymi w nadczynności tarczycy po osiągnięciu eutyreozy. Najwyższe dawki (100, 150, 200 µg) mają zastosowanie diagnostyczne w teście hamowania czynności tarczycy, pozwalającym ocenić regulację osi podwzgórze-przysadka-tarczyca.
eutyreoza, łagodne wole, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, Levothyroxinum natricum, lewotyroksyna sodowa bezwodna, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, rak tarczycy, resekcja wola, strumektomia, supresja TSH, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test hamowania tarczycy, tyreoidektomia, tyreostatyk, wydzielanie TSH - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Optiray 320 678 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Optiray 320 (jowersol 678 mg/ml, odpowiadający 320 mg/ml jodu elementarnego) jest jodowym środkiem kontrastowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na jod lub substancje pomocnicze preparatu oraz u osób z ujawnioną nadczynnością tarczycy. Podanie preparatu w tych stanach może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, oraz do zaostrzenia nadczynności tarczycy, a nawet przełomu tarczycowego. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 700 mOsm/kg oraz lepkością 9,9 mPa·s w 25°C i 5,8 mPa·s w 37°C, co może wpływać na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i układu sercowo-naczyniowego.
choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, choroba wieńcowa, feochromocytoma, guz chromochłonny, hormon tarczycy, jod elementarny, jodowy środek kontrastowy, kardiomiopatia, leczenie radiojodem, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie płucne, nadczynność tarczycy, nefropatia pokontrastowa, nefroprotekcja, niewydolność serca, obrzęk krtani, pokrzywka, powikłanie hemodynamiczne, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, subkliniczna nadczynność tarczycy, świąd, tarczyca płodu, toczeń rumieniowaty układowy, wole guzkowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie naczyń, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medithyrox 137 mcg
Medithyrox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 13 do 200 μg, jest stosowany w szerokim spektrum zaburzeń czynności tarczycy, zarówno w terapii substytucyjnej, jak i supresyjnej. Wskazania obejmują łagodne wole obojętne (dawki zwykle 75-200 μg), profilaktykę nawrotów po strumektomii, niedoczynność tarczycy (50-200 μg), terapię supresyjną w raku tarczycy (zwykle >150 μg), suplementację podczas leczenia nadczynności tarczycy (50-100 μg) oraz diagnostykę w testach supresji tarczycy (75, 100, 150 lub 200 μg). Preparat umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, a tabletki są łatwo identyfikowalne dzięki wytłoczonym oznaczeniom liczbowym. Terapia wymaga regularnego monitorowania parametrów hormonalnych (TSH, fT4, fT3) i dostosowywania dawki, szczególnie u osób starszych i z chorobami sercowo-naczyniowymi.
autonomia tarczycy, choroba sercowo-naczyniowa, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, parametr czynności tarczycy, powiększenie tarczycy, strumektomia, supresja TSH, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test supresji tarczycy, tyreoidektomia, tyreostatyk, tyreotoksykoza, wole obojętne, zaburzenie czynności tarczycy, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna – Wskazania do stosowania
Lewotyroksyna (T4) jest syntetycznym analogiem endogennego hormonu tarczycy, stosowanym przede wszystkim w leczeniu niedoczynności tarczycy zarówno pierwotnej (wrodzonej i nabytej) jak i wtórnej, wynikającej z dysfunkcji przysadki lub podwzgórza. Dawki terapeutyczne wahają się od 25 do 200 μg, dostosowywane indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, czasu trwania niedoczynności oraz współistniejących chorób. Lewotyroksyna jest również wskazana w terapii wola nietoksycznego (25-200 μg) w celu supresji TSH i zmniejszenia objętości gruczołu, a także w profilaktyce nawrotów wola po resekcji chirurgicznej. W leczeniu raka tarczycy pełni rolę terapii substytucyjnej i supresyjnej po tyreoidektomii, zapobiegając stymulacji pozostałych komórek nowotworowych przez TSH.
autonomia tarczycy, choroba Hashimoto, eutyreoza, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, L-tyroksyna, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, pierwotna niedoczynność tarczycy, powiększenie gruczołu tarczowego, przeciwciało przeciwtarczycowe, rak tarczycy, resekcja wola, stężenie fT4, stężenie TSH, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test supresyjny tarczycy, tyreoidektomia, wole łagodne, wole nietoksyczne, wole rozlane, wolna trijodotyronina, wolna tyroksyna, wrodzona niedoczynność tarczycy, wtórna niedoczynność tarczycy, zapalenie tarczycy typu Hashimoto, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medithyrox 75 mcg
Medithyrox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest syntetycznym hormonem tarczycy stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy, w tym niedoczynności tarczycy, łagodnego wola obojętnego, oraz jako terapia supresyjna po leczeniu raka tarczycy. Preparat dostępny jest w dawkach od 13 do 200 mikrogramów, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. W niedoczynności tarczycy Medithyrox pełni funkcję substytucyjną, przywracając prawidłowe stężenia hormonów i eliminując objawy hipotyreozy. W terapii wola obojętnego lek zmniejsza objętość gruczołu poprzez hamowanie wydzielania TSH, a po operacyjnym usunięciu wola zapobiega nawrotom. W raku tarczycy stosowany jest w dawkach supresyjnych (150-200 µg), obniżając TSH poniżej wartości referencyjnych, co ogranicza stymulację wzrostu pozostałych komórek nowotworowych. Ponadto, Medithyrox jest wykorzystywany w strategii „blokuj i uzupełniaj” w leczeniu nadczynności tarczycy, gdzie uzupełnia terapię tyreostatykami, zapobiegając hipotyreozie jatrogennej.
autonomia tarczycy, choroba sercowo-naczyniowa, diagnostyka endokrynologiczna, gruczoł tarczowy, hipotyreoza, hipotyreoza jatrogenna, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy pierwotna, niedoczynność tarczycy wtórna, operacja tarczycy, rak tarczycy, strumektomia, suplementacja jodu, terapia skojarzona, terapia supresyjna, test supresji tarczycy, tyreostatyk, tyreotropina, usunięcie tarczycy, wole obojętne, zaburzenia tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Althyxin 100 mcg/5 ml
Althyxin, zawierający lewotyroksynę sodową w postaci roztworu doustnego, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu niedoczynności tarczycy, zarówno wrodzonej, jak i nabytej. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 25, 50 oraz 100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na 5 mL roztworu, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wrodzona niedoczynność wymaga wczesnego rozpoczęcia leczenia dla prawidłowego rozwoju fizycznego i neuropsychicznego, natomiast nabyta może wynikać z zabiegów chirurgicznych, terapii radiojodem lub chorób autoimmunologicznych. Ponadto, Althyxin jest stosowany w leczeniu nietoksycznego wola rozlanego oraz wola związanego z zapaleniem tarczycy typu Hashimoto, gdzie celem terapii jest zahamowanie wydzielania TSH i zmniejszenie objętości gruczołu tarczowego.
choroba autoimmunologiczna, dawka supresyjna, dysfagia, gruczoł tarczowy, guz tarczycy, leczenie radiojodem, lewotyroksyna sodowa, nabyta niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, niedobór hormonu tarczycy, niedoczynność tarczycy, nietoksyczne wole rozlane, nietolerancja substancji, parahydroksybenzoesan sodowy, przysadka mózgowa, rak tarczycy, schorzenie tarczycy, terapia supresyjna, TSH, tyreotropina, wrodzona niedoczynność tarczycy, zaburzenie połykania, zapalenie Hashimoto, zapalenie tarczycy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propycil 50 mg 50 mg
Propylotiouracyl, substancja czynna preparatu Propycil 50 mg, jest lekiem przeciwtarczycowym stosowanym w terapii nadczynności tarczycy, w tym choroby Gravesa-Basedowa oraz autonomicznego toksycznego gruczolaka tarczycy. Preparat dostępny jest w formie tabletek zawierających 50 mg propylotiouracylu każda. Wskazania obejmują zarówno leczenie podstawowe nadczynności tarczycy, jak i przygotowanie do zabiegów tyreoidektomii oraz terapii jodem radioaktywnym, mające na celu osiągnięcie eutyreozy i zmniejszenie ryzyka powikłań po leczeniu izotopowym. Propycil 50 mg jest szczególnie zalecany u pacjentów z nowo rozpoznaną nadczynnością tarczycy, u których planowane jest leczenie zachowawcze lub gdy inne metody leczenia są przeciwwskazane bądź niedostępne.
autonomiczny toksyczny gruczolak tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa, dejodynacja tyroksyny, eutyreoza, hormony tarczycy, leczenie jodem radioaktywnym, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, nadczynność tarczycy, oś podwzgórze-przysadka-tarczyca, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, receptor TSH, terapia izotopowa, trijodotyronina, tyreoidektomia, tyreotropina, tyroksyna - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba gravesa-basedowa – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Gravesa-Basedowa jest najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy w krajach z odpowiednią podażą jodu, odpowiadającą za 60-80% przypadków tyreotoksykozy. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, badaniach hormonalnych (obniżone TSH, podwyższone fT4 i fT3), oznaczeniu przeciwciał TRAb (obecnych u ponad 95% pacjentów) oraz badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia tarczycy z Dopplerem i scyntygrafia z jodem radioaktywnym (RAIU >30% po 24h). Charakterystyczne objawy to tachykardia (u ~80% pacjentów), rozlane wole z szmerem naczyniowym (~70%), drżenie rąk (~40%) oraz oftalmopatia (~25%). Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. hashitoksykozę, autonomiczny guzek tarczycy i podostre zapalenie tarczycy. W ciąży i u dzieci preferowane są badania ultrasonograficzne i oznaczenia TRAb, ze względu na przeciwwskazania do stosowania izotopów promieniotwórczych.
badanie ultrasonograficzne tarczycy, bielactwo, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, cukrzyca typu 1, dermopatia, guzek autonomiczny, hashitoksykoza, hormon tyreotropowy, immunoglobuliny stymulujące tarczycę, jod radioaktywny, karbimazol, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, metimazol, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedokrwistość złośliwa, niewydolność serca, obrzęk przedgoleniowy, oftalmopatia, oftalmopatia tarczycowa, orbitopatia Gravesa, osteoporoza, podostre zapalenie tarczycy, powiększenie tarczycy, propylotiouracyl, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej, przeciwciała przeciwko receptorowi TSH, przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, przełom tarczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, scyntygrafia tarczycy, test wychwytu radioaktywnego jodu, tionamid, tomografia komputerowa, trzepotanie przedsionków, tyreoidektomia, tyreotoksykoza, wole, wole guzkowe, wolna trójjodotyronina, wolna tyroksyna, wytrzeszcz oczu, zaburzenia rytmu serca, zapalenie tarczycy Hashimoto - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tirosint Sol 112 mcg
Lewotyroksyna sodowa w postaci roztworu doustnego (Tirosint Sol) jest skutecznym lekiem w terapii zaburzeń funkcji tarczycy, jednak jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nietolerancją na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Ponadto, preparatu nie należy stosować u osób z nieleczoną niewydolnością kory nadnerczy, niedoczynnością przysadki mózgowej oraz nadczynnością tarczycy, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przełom nadnerczowy czy nasilenie tyreotoksykozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są także ostre stany kardiologiczne, w tym ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego oraz zapalenie serca, gdzie lewotyroksyna może pogorszyć przebieg choroby. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie lewotyroksyny i leków tyreostatycznych u kobiet w ciąży z nadczynnością tarczycy, ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy u płodu.
choroba wieńcowa, choroby nadnerczy, leczenie radiojodem, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadczynność tarczycy w ciąży, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy płodu, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja substancji czynnej, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadnerczowy, roztwór doustny, scyntygrafia tarczycy, tyreotoksykoza, tyreotoksykoza jatrogenna, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie serca, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego