stężenie fT4

Stężenie fT4 (wolnej tyroksyny) to kluczowy parametr w diagnostyce chorób tarczycy. Jest to forma tyroksyny, która nie jest związana z białkami transportowymi i stanowi jedynie 0,02-0,04% całkowitej tyroksyny w surowicy. Pomimo niewielkiego udziału procentowego, to właśnie wolna frakcja hormonu jest biologicznie aktywna i odpowiada za działanie metaboliczne.

Badanie stężenia fT4 ma przewagę nad oznaczaniem całkowitej tyroksyny (T4), ponieważ nie zależy od stężenia białek wiążących hormony tarczycy, które mogą ulegać zmianom w różnych stanach fizjologicznych i patologicznych. Prawidłowe wartości fT4 zazwyczaj mieszczą się w zakresie 0,8-1,8 ng/dl (10-23 pmol/l), choć zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium i stosowanej metody oznaczania.

Podwyższone stężenie fT4 występuje najczęściej w nadczynności tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa, wole guzkowe toksyczne), w ostrej fazie zapalenia tarczycy, po przedawkowaniu preparatów tyroksyny oraz w zespole oporności na hormony tarczycy. Z kolei obniżone wartości fT4 obserwuje się w niedoczynności tarczycy, zespole niskiej T3, ciężkich chorobach ogólnoustrojowych oraz przy niedoborze jodu. Interpretacja wyników powinna zawsze uwzględniać obraz kliniczny oraz stężenia innych hormonów tarczycy, szczególnie TSH.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl