preparat zawierający żelazo

Preparaty zawierające żelazo są podstawowymi lekami stosowanymi w leczeniu i profilaktyce niedokrwistości z niedoboru żelaza. Występują w różnych postaciach – doustnych (tabletki, kapsułki, syropy) oraz pozajelitowych (preparaty do wstrzyknięć domięśniowych lub dożylnych).

Wchłanianie żelaza z preparatów doustnych jest najlepsze, gdy są przyjmowane na czczo, jednak mogą wówczas powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Najczęściej stosowane związki żelaza to siarczan żelaza(II), fumaran żelaza(II), glukonian żelaza(II) oraz kompleks wodorotlenku żelaza(III) z polimaltozą.

Leczenie preparatami żelaza powinno być kontynuowane przez 3-6 miesięcy po normalizacji stężenia hemoglobiny, aby uzupełnić zapasy żelaza w organizmie. Preparaty dożylne są zarezerwowane dla pacjentów z nietolerancją preparatów doustnych, zaburzeniami wchłaniania lub w przypadkach wymagających szybkiego uzupełnienia niedoborów.

Podczas suplementacji żelazem należy monitorować morfologię krwi oraz parametry gospodarki żelazowej (ferrytyna, TIBC, transferyna). Przedawkowanie żelaza może prowadzić do hemosyderozy i uszkodzenia narządów wewnętrznych, dlatego preparaty powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami lekarskimi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – SeHCAT 370 kBq

Produkt leczniczy SeHCAT (kwas tauroselcholowy [Se], 370 kBq, kapsułki twarde) nie posiada formalnych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych, jednak dostępne dane nie wskazują na istotne wpływy na farmakokinetykę czy farmakodynamikę. Ze względu na mechanizm działania jako analog kwasu żółciowego znakowanego radioizotopem selenu-75, potencjalne interakcje mogą wystąpić z lekami wpływającymi na metabolizm i wchłanianie kwasów żółciowych, takimi jak leki wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol), środki przeczyszczające, inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne, antybiotyki o szerokim spektrum oraz preparaty zawierające żelazo. Szczególnie istotne jest unikanie leków wiążących kwasy żółciowe na 1-2 tygodnie przed badaniem, gdyż mogą one powodować fałszywie dodatnie wyniki wskazujące na zaburzenia wchłaniania kwasów żółciowych.
analog kwasu żółciowego, antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki o szerokim spektrum, cholestyramina, esomeprazol, fałszywie dodatni wynik, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakokinetyka i farmakodynamika, flora bakteryjna jelit, inhibitor pompy protonowej, inhibitory pompy protonowej, interakcja lekowa, itopryd, kolesewelam, kolestypol, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas tauroselcholowy, lek prokinetyczny, lek przeciwbiegunkowy, lek wiążący kwasy żółciowe, leki prokinetyczne, leki przeciwbiegunkowe, leki wiążące kwasy żółciowe, loperamid, metabolizm kwasów żółciowych, metoklopramid, mikroflora jelitowa, motoryka przewodu pokarmowego, omeprazol, pantoprazol, pasaż jelitowy, perystaltyka jelitowa, preparat zawierający żelazo, prukalopryd, środek przeczyszczający, środki przeczyszczające, wchłanianie kwasów żółciowych, wchłanianie w przewodzie pokarmowym, zaburzenie wchłaniania kwasów żółciowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Medithyrox 150 mcg

Lewotyroksyna sodowa zawarta w preparacie Medithyrox wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej biodostępność oraz skuteczność terapeutyczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol) znacząco hamują absorpcję lewotyroksyny, dlatego zaleca się zachowanie odstępu 4-5 godzin między ich podaniem. Preparaty zawierające glin, żelazo i wapń wymagają co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego, aby uniknąć obniżenia wchłaniania leku. Inhibitory pompy protonowej, podnosząc pH soku żołądkowego, również zmniejszają wchłanianie hormonów tarczycy, co może wymagać zwiększenia dawki lewotyroksyny. Orlistat i sewelamer mogą powodować niedoczynność tarczycy lub pogorszenie kontroli niedoczynności poprzez zmniejszenie wchłaniania soli jodu i lewotyroksyny. Produkty sojowe także obniżają skuteczność terapii, szczególnie przy zmianach w diecie pacjenta.
amiodaron, amitryptylina, barbituran, biodostępność, chlorochina, cholestyramina, dikumarol, działanie przeciwzakrzepowe, estrogen, fenytoina, furosemid, glikokortykosteroid, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, imipramina, induktor enzymu wątrobowego, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor konwersji T4 do T3, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, klofibrat, kolestypol, krwawienie do OUN, krwawienie żołądkowo-jelitowe, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, obwodowa konwersja T4 do T3, orlistat, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, preparat zawierający glin, preparat zawierający żelazo, produkt zawierający soję, proguanil, propylotiouracyl, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, sól wapnia, środek kontrastowy zawierający jod, stężenie fT3, stężenie fT4, stężenie glukozy we krwi, stężenie TSH, sukralfat, sunitynib, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wole guzkowe, ziele dziurawca, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Levothyroxine Accord 125 mcg

Lewotyroksyna, stosowana w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Substancje takie jak salicylany, dikumarol, furosemid (>250 mg), klofibrat i fenytoina mogą wypierać lewotyroksynę z białek osocza, zwiększając stężenie wolnych hormonów (fT4, fT3) i modyfikując efekt terapeutyczny. Wchłanianie leku może być zmniejszone przez żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), preparaty zawierające glin, żelazo, wapń, orlistat, sewelamer, produkty sojowe oraz inhibitory pompy protonowej (PPI), co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych (2-5 godzin) i monitorowania funkcji tarczycy. Induktory enzymów wątrobowych (barbiturany, karbamazepina, dziurawiec) zwiększają metabolizm lewotyroksyny, potencjalnie obniżając jej stężenie w surowicy i wymagając korekty dawki. Ponadto, leki takie jak propylotiouracyl, glikokortykoidy, beta-blokery, amiodaron oraz środki kontrastowe zawierające jod hamują obwodową konwersję T4 do T3, co może wpływać na skuteczność terapii.
acenokumarol, amiodaron, antykoncepcja estrogenowa, badanie immunologiczne tarczycy, barbituran, białko osoczowe, biotyna, chlorochina, dikumarol, dysfagia, fenytoina, furosemid, glikokortykoid, hormon tarczycy, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, karbamazepina, klofibrat, konwersja T4 do T3, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna, lopinawir, metformina, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, preparat zawierający glin, preparat zawierający żelazo, propylotiouracyl, receptor beta-adrenolityczny, rytonawir, salicylany, sertralina, sewelamer, sól wapnia, stężenie TSH, sunitynib, terapia substytucyjna, warfaryna, zakażenie HIV, ziele dziurawca, żywice jonowymienne

preparat zawierający żelazo

Powiązane wpisy

Interakcje leku – SeHCAT 370 kBq

Interakcje leku – Medithyrox 150 mcg

Interakcje leku – Levothyroxine Accord 125 mcg