zakrzepica żylna i tętnicza

Zakrzepica żylna i tętnicza to stany chorobowe charakteryzujące się tworzeniem skrzeplin krwi wewnątrz naczyń krwionośnych, prowadzące do ograniczenia lub całkowitego zatrzymania przepływu krwi. Mimo podobnego mechanizmu powstawania, różnią się lokalizacją, czynnikami ryzyka, objawami klinicznymi oraz strategiami leczenia.

Zakrzepica żylna, której najczęstszą postacią jest zakrzepica żył głębokich (DVT), występuje głównie w kończynach dolnych i może prowadzić do zatorowości płucnej. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabiegi chirurgiczne, nowotwory, ciążę, doustne środki antykoncepcyjne oraz wrodzone i nabyte trombofilie. Charakterystyczne objawy to obrzęk, ból i zaczerwienienie kończyny.

Zakrzepica tętnicza dotyczy naczyń tętniczych i często prowadzi do zawału serca, udaru mózgu lub niedokrwienia kończyn. Głównymi czynnikami ryzyka są miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hiperlipidemia, palenie tytoniu i zaburzenia rytmu serca, szczególnie migotanie przedsionków. Objawy zależą od lokalizacji i obejmują nagły silny ból, zaburzenia funkcji narządów oraz potencjalnie martwicę tkanek.

Diagnostyka zakrzepicy obejmuje badania obrazowe (USG Doppler, angiografia CT/MRI), badania laboratoryjne (D-dimery) oraz ocenę kliniczną. Leczenie zakrzepicy żylnej opiera się głównie na antykoagulantach, natomiast w zakrzepicy tętniczej stosuje się leki przeciwpłytkowe, fibrynolityczne, a w przypadkach zagrażających życiu – interwencje inwazyjne jak trombektomia, angioplastyka czy pomostowanie.

Profilaktyka obu typów zakrzepicy obejmuje modyfikację stylu życia, kontrolę chorób przewlekłych oraz farmakoterapię u pacjentów wysokiego ryzyka. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia znacząco zmniejsza ryzyko poważnych powikłań i śmiertelność związaną z tymi schorzeniami.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl