integraza

Integraza to enzym kluczowy w cyklu replikacyjnym retrowirusów, w tym HIV (Human Immunodeficiency Virus). Odpowiada za integrację wirusowego DNA z genomem komórki gospodarza, co stanowi nieodwracalny etap zakażenia i umożliwia produkcję nowych cząstek wirusa.

Enzym ten katalizuje dwie główne reakcje: 3′-processing, podczas którego usuwa dinukleotydy z końców 3′ wirusowego DNA, oraz transfer nici, gdzie integruje przygotowane wirusowe DNA do genomu komórki. Integraza składa się z trzech domen funkcjonalnych: N-końcowej, katalitycznej oraz C-końcowej, przy czym domena katalityczna zawiera konserwatywny motyw DDE, niezbędny do aktywności enzymatycznej.

Inhibitory integrazy stanowią ważną klasę leków przeciwretrowirusowych, obejmującą substancje takie jak raltegrawir, elwitegrawir i dolutegrawir. Działają one poprzez blokowanie centrum aktywnego enzymu, uniemożliwiając integrację wirusowego DNA. Leki te charakteryzują się wysoką skutecznością przy stosunkowo niskiej toksyczności, co czyni je wartościowym elementem terapii antyretrowirusowej.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Wirus hiv i aids – Leczenie

Terapia antyretrowirusowa (ART) stanowi podstawę leczenia zakażenia HIV, umożliwiając skuteczną kontrolę wiremii i zapobiegając progresji do AIDS. Wczesne wdrożenie ART, niezależnie od liczby limfocytów CD4, jest kluczowe dla optymalnych wyników klinicznych oraz ograniczenia transmisji wirusa. Standardowo stosuje się wysoce aktywną terapię antyretrowirusową (HAART), obejmującą co najmniej trzy leki z różnych klas: nukleozydowe i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI, NNRTI), inhibitory proteazy (PI), inhibitory integrazy oraz inhibitory wejścia. Celem leczenia jest osiągnięcie i utrzymanie niewykrywalnego poziomu wiremii (
inhibitor integrazy, inhibitor proteazy, integraza, lek antyretrowirusowy, limfocyt CD4+, lipodystrofia, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niewykrywalny poziom wirusa, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, Pneumocystis jiroveci, rezerwuar wirusa, supresja wirusologiczna, szczepionka terapeutyczna, terapia antyretrowirusowa, Toxoplasma gondii, wiremia, wysoce aktywna terapia antyretrowirusowa, zakażenie oportunistyczne
Leksykon chorób i schorzeń
Wirus hiv i aids – Patofizjologia i mechanizm

HIV, jako retrowirus z rodziny Lentivirus, infekuje komórki układu odpornościowego wyrażające receptor CD4 oraz koreceptory chemokinowe CCR5 lub CXCR4, prowadząc do progresywnej deplecji limfocytów T CD4+ poprzez mechanizmy bezpośrednie (lizę komórek zakażonych) oraz pośrednie, takie jak apoptoza, pyroptoza i efekt bystander. Tropizm wirusa (R5, X4, R5X4) determinuje przebieg zakażenia, gdzie szczepy R5 dominują we wczesnych fazach, a X4 pojawiają się w późniejszych etapach, wiążąc się z szybszą progresją do AIDS. Kluczową rolę w patogenezie odgrywa tkanka limfatyczna związana z błonami śluzowymi (GALT), gdzie dochodzi do masywnej utraty limfocytów CD4+ CCR5+ i uszkodzenia bariery jelitowej, co skutkuje translokacją mikroorganizmów i przewlekłą aktywacją immunologiczną. HIV tworzy rezerwuary latentne w makrofagach, spoczynkowych limfocytach T CD4+ oraz tkance limfatycznej, co utrudnia eliminację wirusa mimo terapii antyretrowirusowej (ART). Przewlekła aktywacja układu odpornościowego, spowodowana m.in. translokacją bakterii i stymulacją antygenową, prowadzi do dalszej deplecji limfocytów i immunosupresji.
apoptoza, bariera jelitowa, bariera krew-mózg, chłoniak nieziarniczy, cytotoksyczny limfocyt T, glioza, inhibitor integrazy, inhibitor proteazy, integraza, kandydoza jamy ustnej, kardiomiopatia, komórka dendrytyczna, komórka mikrogleju, komórka wielojądrowa, koreceptor chemokinowy, limfocyt T pomocniczy CD4+, mięsak Kaposiego, monocyt-makrofag, nefropatia, odwrotna transkryptaza, oś hormonalna, Pneumocystis jirovecii, pyroptoza, receptor CD4, syncytium, terapia antyretrowirusowa, tropizm komórkowy, zakażenie oportunistyczne, zapalenie siatkówki

integraza

Powiązane wpisy

Wirus hiv i aids – Leczenie

Wirus hiv i aids – Patofizjologia i mechanizm