nadwzroczność wskaźnikowa
Nadwzroczność wskaźnikowa (hipermetropia) to wada wzroku, w której promienie świetlne wpadające do oka ogniskują się za siatkówką, a nie bezpośrednio na niej. Stan ten występuje najczęściej, gdy gałka oczna jest zbyt krótka w stosunku do mocy optycznej układu wzrokowego lub gdy układ optyczny oka ma niewystarczającą moc łamiącą.
Pacjenci z nadwzrocznością wskaźnikową często doświadczają zaburzeń widzenia, szczególnie podczas patrzenia na przedmioty położone blisko. Typowe objawy obejmują zmęczenie oczu (astenopię), bóle głowy, zwłaszcza po dłuższym czytaniu lub pracy przy komputerze, oraz niewyraźne widzenie na bliskie odległości. U dzieci nadwzroczność może prowadzić do zeza lub niedowidzenia, jeśli nie zostanie odpowiednio skorygowana.
Korekcja nadwzroczności wskaźnikowej polega najczęściej na zastosowaniu okularów lub soczewek kontaktowych z soczewkami skupiającymi (dodatnimi). W przypadkach znacznej wady lub u pacjentów nietolerujących tradycyjnych metod korekcji, alternatywą mogą być zabiegi chirurgiczne, takie jak laserowa korekcja wzroku (LASIK, PRK) lub wszczepienie soczewek wewnątrzgałkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadwzroczność – Patofizjologia i mechanizm
Nadwzroczność (hipermetropia) to wada refrakcji oka, w której promienie świetlne skupiają się za siatkówką, co skutkuje niewyraźnym widzeniem obiektów bliskich przy zachowanej względnej ostrości widzenia odległego. Patomechanizm obejmuje głównie skrócenie osi przednio-tylnej gałki ocznej (zmniejszenie długości osiowej o 1 mm odpowiada około 3 dioptriom nadwzroczności) oraz spłaszczenie rogówki lub soczewki (zwiększenie promienia krzywizny o 1 mm powoduje około 6 dioptrii nadwzroczności). Akomodacja odgrywa kluczową rolę kompensacyjną, szczególnie u młodszych pacjentów, jednak wraz z wiekiem jej efektywność maleje, co prowadzi do ujawnienia objawów. Nadwzroczność klasyfikuje się na osiową, krzywiznową, wskaźnikową, funkcjonalną oraz z powodu braku soczewki, a także na bezwzględną, fakultatywną, jawną i utajoną w zależności od zdolności akomodacyjnej. Nieleczona nadwzroczność może prowadzić do powikłań takich jak zez akomodacyjny, amblyopia, asthenopia oraz przewlekła jaskra.
akomodacja, asthenopia, atropina, bezsoczewkowość, chirurgia refrakcyjna, długość osiowa oka, LASIK, mięsień rzęskowy, nadwzroczność, nadwzroczność krzywiznowa, nadwzroczność osiowa, nadwzroczność wskaźnikowa, niedowidzenie, rogówka, siatkówka, soczewka wewnątrzgałkowa, środek cykloplegiczny, starczowzroczność, teoria Helmholtza, wymiana soczewki refrakcyjnej, zez