dławica wysiłkowa

Dławica wysiłkowa to jedna z najczęstszych form dławicy piersiowej (angina pectoris), charakteryzująca się bólem lub dyskomfortem w klatce piersiowej, który pojawia się podczas wysiłku fizycznego i ustępuje po odpoczynku. Jest objawem niedokrwienia mięśnia sercowego spowodowanego zwężeniem tętnic wieńcowych, najczęściej w przebiegu miażdżycy.

Mechanizm powstawania bólu dławicowego związany jest z niedostatecznym przepływem krwi przez tętnice wieńcowe w stosunku do zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Podczas wysiłku fizycznego zwiększa się zarówno częstość akcji serca, jak i jego kurczliwość, co prowadzi do zwiększonego zapotrzebowania na tlen, którego nie mogą zaspokoić zwężone naczynia wieńcowe.

Diagnostyka dławicy wysiłkowej obejmuje badania nieinwazyjne (EKG, próba wysiłkowa, echokardiografia) oraz inwazyjne (koronarografia). Leczenie polega na modyfikacji czynników ryzyka choroby wieńcowej, farmakoterapii (beta-blokery, azotany, antagoniści wapnia) oraz w zaawansowanych przypadkach – rewaskularyzacji mięśnia sercowego poprzez angioplastykę wieńcową lub pomostowanie aortalno-wieńcowe.

W klasyfikacji dławicy piersiowej według Kanadyjskiego Towarzystwa Kardiologicznego (CCS) wyróżnia się cztery klasy dławicy wysiłkowej w zależności od stopnia ograniczenia aktywności fizycznej, co ma istotne znaczenie dla oceny stanu klinicznego pacjenta i wyboru odpowiedniej strategii terapeutycznej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl