nieme niedokrwienie

Nieme niedokrwienie (silent ischemia) to stan chorobowy charakteryzujący się brakiem lub znacznym ograniczeniem dopływu krwi do mięśnia sercowego, który przebiega bez typowych objawów bólowych. Jest to szczególnie niebezpieczna postać niedokrwienia, ponieważ pacjenci nie odczuwają ostrzegawczych dolegliwości, co często prowadzi do opóźnionej diagnozy i leczenia.

Zjawisko to występuje najczęściej u pacjentów z cukrzycą, u których neuropatia autonomiczna może upośledzać percepcję bólu, oraz u osób starszych. Szacuje się, że około 20-40% wszystkich epizodów niedokrwiennych u pacjentów z chorobą wieńcową przebiega bezobjawowo, a ich wykrycie możliwe jest jedynie za pomocą badań diagnostycznych, takich jak próba wysiłkowa, holter EKG czy obrazowanie perfuzji mięśnia sercowego.

Nieme niedokrwienie zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu sercowego. Postępowanie terapeutyczne obejmuje modyfikację czynników ryzyka miażdżycy, farmakoterapię przeciwniedokrwienną oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację. Regularne badania przesiewowe są szczególnie istotne w grupach zwiększonego ryzyka, aby wykryć niedokrwienie przed wystąpieniem poważnych powikłań.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Właściwości farmakodynamiczne

Karwedylol to nieselektywny beta-adrenolityk o unikalnym mechanizmie działania, łączący blokadę receptorów alfa1-adrenergicznych z nieselektywną blokadą receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych. Jego działanie rozszerzające naczynia oraz hamujące układ renina-angiotensyna-aldosteron prowadzi do zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego i aktywności reninowej osocza, bez istotnego zatrzymania płynów. Karwedylol wykazuje także właściwości przeciwutleniające, antyproliferacyjne na komórki mięśni gładkich naczyń oraz słabą aktywność blokującą kanały wapniowe, co może zwiększać przepływ krwi w niektórych łożyskach naczyniowych. W badaniach klinicznych potwierdzono jego korzystny wpływ na profil lipidowy, równowagę elektrolitową oraz brak typowych dla beta-adrenolityków objawów, takich jak uczucie zimna kończyn, dzięki utrzymaniu obwodowego przepływu krwi i czynności nerek.
W terapii chorób układu sercowo-naczyniowego karwedylol wykazuje potwierdzone działanie przeciwniedokrwienne i przeciwdławicowe, zmniejszając obciążenie wstępne i następcze serca oraz poprawiając funkcję lewej komory. W badaniu COPERNICUS u 2289 pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością serca karwedylol istotnie obniżył śmiertelność całkowitą (12,8% vs 19,7% placebo; p=0,00013) oraz ryzyko hospitalizacji. W badaniu CAPRICORN u pacjentów po zawale serca z dysfunkcją lewej komory wykazano redukcję całkowitej śmiertelności o 23% (p=0,031) i innych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Karwedylol jest skuteczny także u pacjentów z nadciśnieniem nerkowopochodnym oraz przewlekłą niewydolnością nerek, w tym poddawanych hemodializoterapii. W porównaniu z werapamilem i izosorbidem dinitratem o przedłużonym działaniu wykazuje podobną skuteczność w zwiększaniu całkowitego czasu wysiłku (TET) i opóźnianiu wystąpienia dławicy. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności, stosowanie karwedylolu u dzieci i młodzieży nie jest obecnie zalecane.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, angiotensyna II, beta-adrenolityk, błona komórkowa, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, ciśnienie zaklinowania, dławica piersiowa, dysfunkcja skurczowa, dyslipidemia, dystrofia mięśniowa, działanie antyproliferacyjne, działanie przeciwniedokrwienne, frakcja wyrzutowa, hemodializoterapia, kanał wapniowy, kardiomiopatia rozstrzeniowa, lek beta-adrenolityczny, lewa komora, lipoproteina o dużej gęstości, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie nerkopochodne, nieme niedokrwienie, obniżenie odcinka ST, obwodowy opór naczyniowy, profil lipidowy, przeciwutleniacz, przedwczesny skurcz przedsionka, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, stereoizomer, stres oksydacyjny, tętnica płucna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wolny rodnik tlenowy, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trymigan 12,5 mg

Trymigan 12,5 mg, zawierający almotryptan w postaci jabłczanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Ze względu na agonistyczne działanie na receptory 5-HT1B/1D i efekt wazokonstrykcyjny, lek nie powinien być stosowany u chorych z chorobą niedokrwienną serca (w tym przebyty zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, dusznica Prinzmetala), ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przebytym udarem mózgu (zarówno niedokrwiennym, jak i krwotocznym) oraz przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA). Ponadto, almotryptan jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie metabolizm leku jest upośledzony, co zwiększa ryzyko toksyczności. Należy unikać jednoczesnego stosowania z ergotaminą, jej pochodnymi oraz innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D ze względu na ryzyko nasilenia działania wazokonstrykcyjnego i powikłań naczyniowych, w tym zespołu serotoninowego.
agonista receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan, ból głowy z odbicia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dusznica bolesna, dusznica Prinzmetala, działanie niepożądane, działanie wazokonstrykcyjne, ergotamina, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, leczenie farmakologiczne, metysergid, nadwrażliwość, napad migreny, niedokrwienie jelit, nieme niedokrwienie, pochodna ergotaminy, przemijający napad niedokrwienny mózgu, reakcja anafilaktyczna, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Almotryptan – Przeciwwskazania stosowania

Almotryptan, selektywny agonista receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D, jest stosowany w leczeniu napadów migreny, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym chorobą niedokrwienną serca, zawałem mięśnia sercowego, dusznicą bolesną, niemych niedokrwieniem, dusznicą Prinzmetala), ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przebytym udarem mózgu (CVA) lub przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA), chorobą naczyń obwodowych oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ponadto, stosowanie almotryptanu jest przeciwwskazane w kojarzeniu z ergotaminą, jej pochodnymi oraz innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D ze względu na ryzyko kumulacji działania wazokonstrykcyjnego i poważnych powikłań naczyniowych.
agonista receptorów serotoninowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dusznica bolesna, dusznica Prinzmetala, działanie niepożądane, działanie wazokonstrykcyjne, ergotamina, hipercholesterolemia, incydent naczyniowo-mózgowy, leczenie profilaktyczne, metabolizm leku, metysergid, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na leki, napad migreny, nieme niedokrwienie, pochodna ergotaminy, polekowy ból głowy, profilaktyka migreny, przemijający napad niedokrwienny, reakcja krzyżowa, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nomigren 12,5 mg

Nomigren, zawierający 12,5 mg almotryptanu jabłczanu, jest selektywnym agonistą receptorów 5-HT1B/1D stosowanym w terapii migreny. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na almotryptan lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (w tym po zawale mięśnia sercowego, dusznicy bolesnej, niemej niedokrwienności czy dusznicy Prinzmetala), ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobą naczyń obwodowych oraz u osób z przebytym udarem mózgu (CVA) lub przemijającym napadem niedokrwiennym mózgu (TIA), ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia i ponownego incydentu naczyniowo-mózgowego. Ponadto, almotryptan nie powinien być stosowany jednocześnie z ergotaminą, jej pochodnymi lub innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D, aby uniknąć przedłużonego skurczu naczyń i powikłań naczyniowych.
Nomigren jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm almotryptanu odbywa się głównie w wątrobie, a upośledzenie jej funkcji może prowadzić do kumulacji leku i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. W praktyce klinicznej należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego, takimi jak hipercholesterolemia, palenie tytoniu, otyłość, cukrzyca oraz obciążenie rodzinne chorobami sercowo-naczyniowymi. W tych przypadkach konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka przed wdrożeniem terapii almotryptanem, zwłaszcza gdy występuje kilka czynników ryzyka jednocześnie.
agonista receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan, almotryptan jabłczan, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dusznica bolesna, dusznica Prinzmetala, dysfagia, ergotamina, hipercholesterolemia, incydent naczyniowo-mózgowy, metysergid, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwienie obwodowe, nieme niedokrwienie, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dezamigren 12,5 mg

Almotryptan, stosowany w terapii migreny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu Dezamigren. Leku nie należy podawać osobom z chorobą niedokrwienną serca, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego, dusznicy bolesnej (stabilnej i niestabilnej), dusznicy Prinzmetala oraz udokumentowanym niemym niedokrwieniem. Przeciwwskazaniem są także ciężkie i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze oraz choroby naczyń mózgowych, takie jak przebyty udar mózgu (CVA) i przemijający napad niedokrwienny mózgu (TIA), ze względu na ryzyko kolejnego incydentu naczyniowo-mózgowego. Ponadto almotryptan jest niewskazany u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych, gdzie może nasilać niedokrwienie tkanek.
agonista receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dusznica bolesna, dusznica Prinzmetala, dysfagia, ergotamina, hipercholesterolemia, metysergid, migrena, nadciśnienie tętnicze ciężkie, nadciśnienie tętnicze umiarkowane, nieme niedokrwienie, perfuzja tkanek, pochodne ergotaminy, przemijający napad niedokrwienny, skurcz naczyń, substancja pomocnicza, tryptan, udar mózgu, wazokonstrykcja, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Concor Cor 5 5 mg

Concor Cor, zawierający bisoprolol w dawkach 5 mg i 10 mg, jest selektywnym β1-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu stabilnej przewlekłej niewydolności serca z upośledzoną czynnością skurczową lewej komory, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. W niewydolności serca bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca, obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i poprawia funkcję lewej komory, jednak terapia powinna być wprowadzana stopniowo u pacjentów w fazie stabilnej choroby, pod kontrolą lekarską. W nadciśnieniu tętniczym lek obniża aktywność reninową osocza i opór obwodowy, wykazując efekt hipotensyjny utrzymujący się przez 24 godziny przy dawkowaniu raz na dobę. Bisoprolol jest szczególnie wskazany u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu nadkomorowego, stanem po zawale mięśnia sercowego, jaskrą lub migreną, dzięki wysokiej kardioselektywności i minimalnemu wpływowi na ciśnienie śródgałkowe.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bisoprolol, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie śródgałkowe, cukrzyca, diuretyk, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica wysiłkowa, dolegliwości stenokardialne, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, fumaran, funkcja oddechowa, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, kardioselektywność, lek hipotensyjny, metabolizm węglowodanów, migrena, nadciśnienie tętnicze, nieme niedokrwienie, opór obwodowy, polipragmazja, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tolerancja wysiłku, układ współczulny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metaboliczne, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zawał mięśnia sercowego, zespół X

nieme niedokrwienie

Powiązane wpisy

Karwedylol – Właściwości farmakodynamiczne

Przeciwwskazania – Trymigan 12,5 mg

Almotryptan – Przeciwwskazania stosowania

Przeciwwskazania – Nomigren 12,5 mg

Przeciwwskazania – Dezamigren 12,5 mg

Wskazania do stosowania – Concor Cor 5 5 mg