gorączka krwotoczna Ebola
Gorączka krwotoczna Ebola to ciężka, często śmiertelna choroba wirusowa wywoływana przez wirusa Ebola, należącego do rodziny Filoviridae. Występuje głównie w regionach Afryki Środkowej i Zachodniej, gdzie odnotowano liczne epidemie, w tym największą w latach 2014-2016 w Afryce Zachodniej, podczas której zmarło ponad 11 000 osób.
Wirus przenosi się poprzez bezpośredni kontakt z krwią, płynami ustrojowymi oraz tkankami zakażonych osób lub zwierząt (głównie nietoperzy owocożernych i małp). Okres inkubacji trwa od 2 do 21 dni. Początkowe objawy przypominają grypę i obejmują nagłą gorączkę, osłabienie, bóle mięśni i głowy. Następnie pojawiają się wymioty, biegunka, wysypka, zaburzenia funkcji nerek i wątroby oraz wewnętrzne i zewnętrzne krwawienia.
Diagnostyka opiera się na testach molekularnych (RT-PCR), wykrywaniu przeciwciał oraz izolacji wirusa. Leczenie jest głównie objawowe i podtrzymujące, obejmujące uzupełnianie płynów, elektrolitów oraz leczenie powikłań. W 2020 roku zatwierdzono pierwszą szczepionkę przeciwko wirusowi Ebola (rVSV-ZEBOV), a w badaniach klinicznych skuteczność wykazują eksperymentalne leki przeciwwirusowe, w tym remdesivir oraz przeciwciała monoklonalne.
Śmiertelność w przypadku gorączki krwotocznej Ebola waha się od 25% do 90% w zależności od szczepu wirusa i dostępności opieki medycznej. Kluczowe w zapobieganiu rozprzestrzeniania się choroby są: szybka izolacja chorych, rygorystyczne procedury kontroli zakażeń, śledzenie kontaktów oraz bezpieczne praktyki grzebalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wirusowa ebola – Etiologia i przyczyny
Choroba wirusowa Ebola (EVD) jest ciężką, często śmiertelną infekcją wywoływaną przez wirusy z rodzaju Orthoebolavirus (rodzina Filoviridae), z których cztery gatunki zakażają ludzi, a śmiertelność waha się od 25% do 90%, w zależności od gatunku (np. Orthoebolavirus zairense – 65-90%, Orthoebolavirus sudanense – około 50%). Naturalnym rezerwuarem są nietoperze owocożerne (Pteropodidae), a transmisja pierwotna do człowieka następuje przez kontakt z zakażonymi zwierzętami lub ich produktami (np. mięso bushmeat). Transmisja międzyludzka odbywa się przez kontakt z krwią, płynami ustrojowymi (krew, ślina, pot, wymiociny, kał, mocz, nasienie, mleko matki, płyn owodniowy) zakażonych osób lub ich zwłok, przy czym zakaźność pojawia się dopiero po wystąpieniu objawów. Wirus może przetrwać u ozdrowieńców w miejscach immunologicznie uprzywilejowanych, m.in. w nasieniu (do ponad 12 miesięcy), mleku matki, płynie mózgowo-rdzeniowym i cieczy wodnistej oka, co stanowi ryzyko ponownej transmisji.
burza cytokinowa, ciecz wodnista oka, Filoviridae, gorączka krwotoczna Ebola, nietoperz owocożerny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, odpowiedź humoralna, ognisko choroby, opieka wspomagająca, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn owodniowy, przeciwciało monoklonalne, przeciwciało neutralizujące, rezerwuar wirusa, transmisja międzyludzka, uszkodzenie śródbłonka, wstrząs, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych