integryna β-3
Integryna β-3 (oznaczana również jako CD61) to podjednostka białkowa należąca do rodziny integryn – transbłonowych receptorów zaangażowanych w adhezję komórkową oraz interakcje komórka-macierz zewnątrzkomórkowa. Integryna β-3 łączy się z podjednostkami α (głównie αIIb i αV), tworząc funkcjonalne heterodimery.
W organizmie człowieka integryna β-3 odgrywa kluczową rolę w procesie hemostazy, uczestnicząc w agregacji płytek krwi poprzez tworzenie kompleksu z podjednostką αIIb (receptor GPIIb/IIIa). Kompleks ten wiąże fibrynogen, czynnik von Willebranda i inne białka adhezyjne, umożliwiając tworzenie skrzepu. Mutacje w genie kodującym integrynę β-3 mogą prowadzić do trombastenii Glanzmanna – rzadkiej choroby krwotocznej.
Heterodimer αVβ3 (witronektyna) występuje na komórkach śródbłonka, osteoblastach i niektórych komórkach nowotworowych, gdzie uczestniczy w procesach angiogenezy, migracji komórek i przerzutowania. Ze względu na rolę w patologicznej neowaskularyzacji, integryna β-3 stanowi cel terapeutyczny w badaniach nad lekami przeciwnowotworowymi i przeciwzakrzepowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół płucno-sercowy wirusa hantawirusa – Patofizjologia i mechanizm
Zespół płucno-sercowy wirusa hantawirusa (HPS/HCPS) to ciężka choroba charakteryzująca się zwiększoną przepuszczalnością naczyń mikrokrążenia i ostrą niewydolnością oddechową, z wysokim wskaźnikiem śmiertelności 30-60%. Patogeneza obejmuje zakażenie komórek śródbłonka naczyń włosowatych płuc przez hantawirusy, głównie poprzez integryny β-3, co prowadzi do zaburzeń bariery naczyniowej i masowego przecieku osocza. Kluczowe mechanizmy to nadprodukcja cytokin zapalnych (TNF-α, IFN-γ), wzrost produkcji VEGF i aktywacja układu kalikreina-kinina z uwalnianiem bradykininy, co potęguje przepuszczalność naczyń. W patogenezie istotna jest także silna odpowiedź limfocytów T oraz unikanie apoptozy zakażonych komórek śródbłonka przez wirusa, co utrudnia eliminację zakażenia i sprzyja rozwojowi obrzęku płuc i niewydolności wielonarządowej. Fazy choroby obejmują inkubację (1-8 tygodni), prodromalną (3-6 dni), fazę sercowo-płucną z 40% śmiertelnością oraz fazę diuretyczną i zdrowienia.
błona szklista, bradykinina, cytotoksyczny limfocyt T, czynnik martwicy nowotworów alfa, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, eozynofilia, faza prodromalna, faza sercowo-płucna, gorączka krwotoczna, integryna β-3, interferon gamma, interferon typu I, lek wazopresyjny, limfocyt T, monocytoza, neutrofilia, niewydolność wielonarządowa, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, okres inkubacji, ostra niewydolność oddechowa, polimeraza RNA zależna od RNA, przepuszczalność naczyń, resuscytacja płynowa, śródbłonek naczyń włosowatych, śródbłonek płucny, test serologiczny, trombocytopenia, układ kalikreina-kinina, wentylacja mechaniczna, wiremia, zespół płucno-sercowy hantawirusa