wolny metabolizer CYP2D6
Wolny metabolizer CYP2D6 to określenie osoby z genetycznie uwarunkowaną zmniejszoną aktywnością enzymu cytochromu P450 2D6, który odgrywa kluczową rolę w metabolizmie około 25% wszystkich leków stosowanych klinicznie. U pacjentów będących wolnymi metabolizerami CYP2D6 obserwuje się znacznie spowolniony metabolizm substancji leczniczych, co może prowadzić do zwiększonego stężenia leku we krwi przy standardowych dawkach.
Z klinicznego punktu widzenia, identyfikacja pacjentów będących wolnymi metabolizerami CYP2D6 ma istotne znaczenie przy stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak niektóre leki przeciwdepresyjne (np. paroksetyna, fluoksetyna), przeciwpsychotyczne, przeciwbólowe (np. kodeina, tramadol) czy beta-blokery. U tych pacjentów standardowe dawki mogą prowadzić do toksyczności i nasilonych działań niepożądanych.
Fenotyp wolnego metabolizera CYP2D6 jest najczęściej wynikiem obecności dwóch alleli o zmniejszonej funkcji lub alleli nieaktywnych. W praktyce klinicznej identyfikacja statusu metabolizera może być dokonana poprzez genotypowanie CYP2D6 lub badania fenotypowe. Na podstawie tych wyników możliwe jest dostosowanie dawkowania leków metabolizowanych przez CYP2D6, co stanowi przykład medycyny spersonalizowanej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Interakcje
Atomoksetyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zespołu serotoninowego. Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie, a stężenie maksymalne (Css,max) 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i stosowania mniejszej dawki docelowej. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu agonistów β2 (np. salbutamolu), leków przeciwnadciśnieniowych, leków obniżających próg drgawkowy oraz leków wydłużających odstęp QT, monitorując odpowiednio częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze i EKG. W przypadku leków silnie wiążących się z białkami osocza (np. warfaryna, ASA) oraz leków wpływających na pH żołądka (antacida, IPP) nie stwierdzono istotnych interakcji wymagających modyfikacji dawkowania.
agonista receptora beta2, depresant OUN, dostępność biologiczna, działanie presyjne, hamowanie metabolizmu, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, lek obkurczający naczynia, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, metabolizm atomoksetyny, monitorowanie ciśnienia, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, noradrenalina, pH żołądka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, równowaga elektrolitowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiazydowy lek moczopędny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wiązanie z białkami osocza, wodorotlenek magnezu, wolny metabolizer CYP2D6, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omsal 0,4 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu
Podczas terapii lekiem Omsal 0,4 mg (tamsulosyny chlorowodorek) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko hipotensji ortostatycznej, która może objawiać się zawrotami głowy i osłabieniem; pacjent powinien wówczas przyjąć pozycję siedzącą lub leżącą do ustąpienia objawów. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest dokładne różnicowanie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego z innymi schorzeniami o podobnej symptomatologii, w tym wykonanie badania per rectum oraz oznaczenie poziomu PSA w razie potrzeby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) stosowanie leku wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Ponadto, lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
antagonista receptora alfa₁-adrenergicznego, badanie per rectum, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, jaskra, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, Omsal, operacja zaćmy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen sterczowy, tamsulosyny chlorowodorek, wolny metabolizer CYP2D6, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy, zespół małej źrenicy - Leksykon leków
Interakcje leku – Priligy 60 mg
Dapoksetyna, główny składnik Priligy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie dapoksetyny z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Również stosowanie z tiorydazyną jest zabronione z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii. Jednoczesne podawanie z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tramadol, tryptany, lit, ziele dziurawca) może wywołać zespół serotoninowy. Priligy nie powinien być stosowany z inhibitorami PDE5 (np. sildenafil, tadalafil) z powodu ryzyka hipotonii ortostatycznej. Ostrożność wymaga także łączenie z antagonistami receptorów α-adrenergicznych (np. tamsulosyna) oraz lekami działającymi depresyjnie na OUN (przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, uspokajające, nasenne).
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, dapoksetyna, dziurawiec zwyczajny, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor PDE5, intensywny metabolizer CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, komorowe zaburzenia rytmu serca, mioklonie, monooksygenaza flawinowa, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, ośrodkowy układ nerwowy, przedwczesna ejakulacja, SNRI, sok grejpfrutowy, SSRI, sztywność mięśniowa, wąski indeks terapeutyczny, wolny metabolizer CYP2D6, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krwawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Priligy 60 mg
Priligy (chlorowodorek dapoksetyny) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością wynoszącą średnio 42% (zakres 15-76%). Ekspozycja na lek (AUC i Cmax) wzrasta proporcjonalnie między dawkami 30 mg a 60 mg, a przy wielokrotnym podawaniu wartości AUC dla dapoksetyny i jej aktywnego metabolitu demetylodapoksetyny (DED) zwiększają się o około 50%. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych powoduje umiarkowane zmiany farmakokinetyczne (spadek Cmax o 10%, wzrost AUC o 12%), które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dapoksetyna wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, a jej objętość dystrybucji wynosi 162 L, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i nerkach, z udziałem enzymów CYP2D6, CYP3A4 i FMO1, prowadząc do powstania nieaktywnych i aktywnych metabolitów, z których głównym aktywnym jest demetylodapoksetyna. Eliminacja przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania około 1,5 godziny (faza początkowa) i 19 godzin (faza końcowa), a lek jest wydalany głównie w postaci metabolitów sprzężonych z moczem.
biodostępność substancji czynnej, chlorowodorek dapoksetyny, CYP2D6, CYP3A4, dapoksetyna, demetylodapoksetyna, dializoterapia, didemetylodapoksetyna, glukuronizacja, inhibitor CYP3A4, intensywny metabolizer CYP2D6, klirens kreatyniny, metabolizm dapoksetyny, metabolizm pierwszego przejścia, monooksygenaza flawinowa, N-demetylacja, N-oksydacja, objętość dystrybucji, polimorfizm CYP2D6, siarczanowanie, stężenie w osoczu krwi, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizer CYP2D6, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Priligy 30 mg
Priligy, zawierający chlorowodorek dapoksetyny, jest wskazany w leczeniu przedwczesnego wytrysku u dorosłych mężczyzn, dostępny w dawkach 30 mg i 60 mg w formie tabletek powlekanych. Dawka początkowa wynosi 30 mg, przyjmowana 1-3 godziny przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 60 mg jedynie w przypadku braku umiarkowanych lub ciężkich działań niepożądanych oraz objawów poprzedzających omdlenie. Lek nie jest przeznaczony do codziennego stosowania i nie powinien być podawany częściej niż raz na 24 godziny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (zwłaszcza ciężkimi), wątroby (klasy B i C wg Childa-Pugha), u osób powyżej 65 roku życia oraz u wolnych metabolizerów CYP2D6 lub leczonych inhibitorami CYP2D6 i CYP3A4. Priligy jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek i wątroby.
chlorowodorek dapoksetyny, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, objaw poprzedzający omdlenie, przedwczesny wytrysk, reakcja ortostatyczna, skala Childa-Pugha, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wolny metabolizer CYP2D6, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tramadol Kalceks
Tramadol Kalceks w roztworze do wstrzykiwań/infuzji (50 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby uzależnione od opioidów, po urazie głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości, ośrodka oddechowego lub ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z zahamowaną czynnością ośrodka oddechowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hamujących OUN, dawkach przekraczających zalecane oraz u osób z pierwotnymi zaburzeniami oddechowymi, ze względu na ryzyko depresji oddechowej zagrażającej życiu. Tramadol metabolizowany jest przez enzym CYP2D6, co wpływa na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
antagonista opioidowy, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, enzym wątrobowy CYP2D6, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, metabolit tramadolu, mioza, nalokson, O-desmetylotramadol, płytki oddech, receptor opioidowy μ, senność, splątanie, toksyczność opioidowa, tramadol, uraz głowy, uzależnienie od opioidów, wolny metabolizer CYP2D6, wrażliwość na opiaty, wstrząs, zaburzenie ośrodka oddechowego, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zahamowanie ośrodka oddechowego, zwężenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elicea 10 mg
Farmakokinetyka escytalopramu cechuje się liniowym profilem z osiągnięciem stanu stacjonarnego stężenia w osoczu po około 7 dniach stosowania. Przy dawce dobowej 10 mg średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynosi około 50 nmol/l (zakres 20-125 nmol/l). Substancja jest niemal całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego, niezależnie od spożycia pokarmu, z bezwzględną biodostępnością około 80%. Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) osiągane jest średnio po 4 godzinach od podania. Objętość dystrybucji wynosi 12-26 l/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza nie przekracza 80%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymu CYP2C19 oraz w mniejszym stopniu CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów demetylowanego (28-31% stężenia escytalopramu) i didemetylowanego (<5%). Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 30 godzin, a klirens osoczowy po podaniu doustnym to około 0,6 l/min. Eliminacja odbywa się zarówno drogą metaboliczną, jak i nerkową, z wydalaniem głównie metabolitów z moczem.
biodostępność bezwzględna, demetylacja, escytalopram, farmakokinetyka escytalopramu, glukuronid, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit demetylowany, metabolit didemetylowany, metabolit N-tlenku, metabolizm escytalopramu, mieszanina racemiczna cytalopramu, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, pole pod krzywą stężenie-czas, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny stężenia, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizer CYP2C19, wolny metabolizer CYP2D6, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tamsulozyna – Interakcje
Tamsulozyna, będąca selektywnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP2D6, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, zwiększają Cmax i AUC tamsulozyny odpowiednio o 2,2 i 2,8 raza, natomiast paroksetyna, inhibitor CYP2D6, podnosi te parametry o 1,3 i 1,6 raza. Równoczesne stosowanie inhibitorów obu enzymów może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia leku, szczególnie u pacjentów z fenotypem wolnego metabolizmu CYP2D6, co wymaga unikania takiej kombinacji. Dodatkowo, cymetydyna zmniejsza klirens tamsulozyny o 26% i zwiększa jej AUC o 44%, podczas gdy furosemid obniża stężenie leku, jednak bez konieczności modyfikacji dawki. Warfaryna i diklofenak mogą przyspieszać eliminację tamsulozyny, co wymaga ostrożności klinicznej. Brak istotnych interakcji stwierdzono z atenololem, enalaprylem, nifedypiną i teofiliną.
amitryptylina, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, atenolol, chlormadynon, chlorowodorek tamsulozyny, cymetydyna, cytochrom P450, diazepam, diklofenak, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, enalapryl, enzymy CYP3A4 i CYP2D6, furosemid, glibenklamid, IFIS, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, klirens, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, obniżenie ciśnienia tętniczego, operacja zaćmy, paroksetyna, propranolol, rozszerzenie naczyń krwionośnych, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, syldenafil, symwastatyna, tadalafil, teofilina, trichlorometiazyd, wardenafil, warfaryna, wolny metabolizer CYP2D6 - Leksykon leków
Działania niepożądane – Priligy 60 mg
Profil bezpieczeństwa dapoksetyny (Priligy) w dawkach 30 mg i 60 mg został oceniony w badaniach klinicznych z udziałem 4224 pacjentów z przedwczesną ejakulacją. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były nudności (2,2%) oraz zawroty głowy (1,2%), które również najczęściej prowadziły do przerwania terapii. Szczególną uwagę zwraca występowanie omdleń z bradykardią lub zahamowaniem zatokowym, głównie w ciągu pierwszych 3 godzin po podaniu pierwszej dawki, z częstością od 0,06% (30 mg) do 0,23% (60 mg) w badaniach fazy III, a nawet 0,64% u zdrowych ochotników w badaniach fazy I. Hipotonia ortostatyczna również była obserwowana i wykazywała zależność od dawki. Pacjenci przyjmujący silne inhibitory CYP2D6 lub posiadający genotyp wolnych metabolizerów CYP2D6 są narażeni na zwiększoną ekspozycję na lek i wyższe ryzyko działań niepożądanych, co wymaga ostrożności przy zwiększaniu dawki do 60 mg.
anorgazmia, badanie holterowskie, bezsenność, bezsenność inicjalna, bradykardia, bradykardia zatokowa, dapoksetyna, dyskomfort brzuszny, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2D6, lęk, objaw odstawienny, omdlenie, omdlenie wazowagalne, parestezja, przedwczesna ejakulacja, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tachykardia, wolny metabolizer CYP2D6, zaburzenie depresyjne, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zahamowanie zatokowe, zmniejszone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Priligy 30 mg
Produkt leczniczy Priligy (chlorowodorek dapoksetyny) w dawkach 30 mg i 60 mg jest stosowany w leczeniu przedwczesnego wytrysku u mężczyzn. W badaniach klinicznych z udziałem 4224 pacjentów wykazano, że działania niepożądane są zależne od dawki, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (11% dla 30 mg, 22,2% dla 60 mg), zawroty głowy (5,8% dla 30 mg, 10,9% dla 60 mg), ból głowy (5,6% dla 30 mg, 8,8% dla 60 mg), biegunka (3,5% dla 30 mg, 6,9% dla 60 mg), bezsenność (2,1% dla 30 mg, 3,9% dla 60 mg) oraz zmęczenie (2% dla 30 mg, 4,1% dla 60 mg). Najczęstszymi przyczynami przerwania leczenia były nudności (2,2%) i zawroty głowy (1,2%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko omdleń i niedociśnienia ortostatycznego, które występowały głównie w ciągu pierwszych 3 godzin po podaniu leku, z częstością omdleń wynoszącą 0,06% dla dawki 30 mg i 0,23% dla dawki 60 mg w badaniach fazy III. Omdlenia były często poprzedzone objawami zwiastunowymi i związane z bradykardią lub zahamowaniem zatokowym.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia zatokowa, dapoksetyna, depresja, dyspepsja, hipomania, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, lęk, mydriaza, nadmierne pocenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie wazowagalne, parestezja, przedwczesny wytrysk, szumy uszne, tachykardia, utrata przytomności, vertigo, wolny metabolizer CYP2D6, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Interakcje leku – Atomoxetine NeuroPharma 25 mg
Atomoksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna czy paroksetyna, mogą zwiększyć ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie oraz stężenie maksymalne Css,max 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i monitorowania tolerancji. Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu silnych inhibitorów innych enzymów CYP450 u pacjentów wolno metabolizujących atomoksetynę. Współstosowanie z agonistami receptorów beta2, np. salbutamolem, może nasilać efekty kardiowaskularne (zwiększenie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego), co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych i ewentualnej korekty dawek.
agonista receptora beta2, benzodiazepina, biodostępność atomoksetyny, buproprion, chlorochina, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, erytromycyna, farmakokinetyka atomoksetyny, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający, meflochina, metabolizm atomoksetyny, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neuroleptyk, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, pH żołądka, przełom nadciśnieniowy, salbutamol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terbinafina, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wenlafaksyna, wiązanie z albuminą, wodorotlenek magnezu, wolny metabolizer CYP2D6, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atomoxetine NeuroPharma 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atomoksetyny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych, karcynogennych oraz wpływu na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano różnice gatunkowe w metabolizmie leku, a maksymalne tolerowane dawki powodowały ekspozycję porównywalną lub nieznacznie wyższą niż u ludzi wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 przy dawce maksymalnej 1,4 mg/kg mc./dobę. U młodych szczurów stwierdzono opóźnienia w rozwoju drożności pochwy oraz oddzielania napletka przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, a także zmniejszenie masy najądrza i liczby plemników, jednak bez wpływu na płodność. W badaniach teratogenności na królikach, przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, odnotowano zmniejszenie liczby żywych płodów, wzrost wczesnej resorpcji oraz anomalie naczyniowe w jednym z trzech badań, przy czym dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywoływała działań niepożądanych.
atomoksetyna, atypowe pochodzenie tętnicy szyjnej, AUC, drożność pochwy, działanie teratogenne, genotoksyczność, intensywny metabolizer CYP2D6, karcynogenność, maksymalna zalecana dawka dobowa, masa najądrza, NOAEL, oddzielanie napletka, organogeneza, rozwój neurobehawioralny, teratogenność, tętnica podobojczykowa, toksyczność dawki wielokrotnej, wczesna resorpcja, wolny metabolizer CYP2D6 - Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Właściwości farmakokinetyczne
Karwedylol, będący alfa- i beta-adrenolitykiem, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym i maksymalnym stężeniem (Cmax) około 21 μg/l osiąganym po 1,5 godziny. Biodostępność biologiczna wynosi około 25%, z wyraźnym efektem pierwszego przejścia wątrobowego. Enancjomer S(-) jest metabolizowany szybciej niż R(+), co skutkuje biodostępnością odpowiednio 15% i 31%. Karwedylol silnie wiąże się z białkami osocza (95-99%) i ma objętość dystrybucji 1,5-2 l/kg, zwiększoną u pacjentów z marskością wątroby. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP2D6, CYP3A4, CYP2E1, CYP2C9 i CYP1A2, a aktywne metabolity wykazują silniejsze działanie beta-adrenolityczne i przeciwutleniające niż związek macierzysty. Wydalanie odbywa się głównie z żółcią (60% w postaci metabolitów) oraz w mniejszym stopniu z moczem (16%, z czego mniej niż 2% w formie niezmienionej).
aktywność beta-adrenolityczna, biodostępność, blokowanie receptorów beta, błona dializacyjna, działanie naczyniorozszerzające, efekt pierwszego przejścia, enancjomer R, enancjomer S, glikoproteina p, glukuronidacja, izoenzymy cytochromu P450, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, lipofilność, marskość wątroby, metabolizm oksydacyjny, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, polimorfizm CYP2D6, receptory adrenergiczne, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizer CYP2D6 - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auroxetyn 18 mg
Auroxetyn, zawierający atomoksetynę, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, zróżnicowany w zależności od wieku pacjenta. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które mogą prowadzić do opóźnienia przyrostu masy ciała i wzrostu, choć długoterminowo pacjenci osiągają przewidywane parametry wzrostu. Nudności, wymioty i senność występują u 10-11% dzieci, głównie w pierwszym miesiącu terapii, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. U dorosłych najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz nudności, z możliwością wystąpienia poważniejszych objawów jak zatrzymanie moczu czy uczucie parcia na pęcherz. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów będących wolnymi metabolizerami CYP2D6, u których obserwuje się wyższą częstość działań niepożądanych.
anoreksja, atomoksetyna, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, depresja, drżenie, duszność, kołatanie serca, letarg, migrena, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, priapizm, psychoza, senność, suchość w jamie ustnej, tik, układ sercowo-naczyniowy, wolny metabolizer CYP2D6, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zachowanie samobójcze, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka