wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego

Wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego, zwane również iniekcją dożylną (IV), to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu leku, płynu lub substancji odżywczych bezpośrednio do żyły pacjenta. Jest to jedna z najszybszych dróg podania leków, ponieważ substancja wprowadzona tą drogą natychmiast dostaje się do krwiobiegu i może wywołać niemal natychmiastowy efekt terapeutyczny.

Procedura wykonywana jest przy użyciu igły i strzykawki lub wenflon (kaniuli dożylnej) w przypadku potrzeby wielokrotnego lub ciągłego podawania leków. Najczęściej wykorzystywane miejsca wkłucia to żyły w zgięciu łokciowym, na przedramieniu, na grzbiecie dłoni, a w przypadkach nagłych lub u pacjentów pediatrycznych – żyły szyjne, podobojczykowe lub udowe.

Wstrzyknięcia dożylne wiążą się z ryzykiem powikłań, takich jak: zapalenie żył (zapalenie żyły), wynaczynienie (przedostanie się leku poza naczynie), zakrzepica, zator powietrzny, zakażenie miejscowe lub ogólnoustrojowe. Dlatego procedura ta powinna być wykonywana przez wykwalifikowany personel medyczny z zachowaniem zasad aseptyki i antyseptyki.

W przypadku niektórych leków o wąskim indeksie terapeutycznym, podanie dożylne wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów życiowych pacjenta ze względu na ryzyko natychmiastowych reakcji niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych. Wstrzyknięcia dożylne są niezbędnym elementem współczesnej praktyki medycznej, szczególnie w stanach nagłych, intensywnej terapii oraz w leczeniu chorób przewlekłych wymagających regularnej podaży leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl