farmakokinetyka rosiglitazonu
Rosiglitazon jest lekiem przeciwcukrzycowym z grupy tiazolidynodionów (glitazonów), którego mechanizm działania polega na zwiększaniu wrażliwości tkanek na insulinę poprzez aktywację receptorów jądrowych PPAR-γ (receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów).
Farmakokinetyka rosiglitazonu charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (około 99%), co oznacza, że lek prawie w całości wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga po 1-2 godzinach od przyjęcia. Rosiglitazon wiąże się w wysokim stopniu z białkami osocza (około 99,8%), głównie z albuminami.
Metabolizm rosiglitazonu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP2C8 cytochromu P450, a w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Głównymi metabolitami są N-demetylowane i hydroksylowane pochodne, które wykazują znacznie mniejszą aktywność biologiczną niż związek macierzysty. Okres półtrwania rosiglitazonu wynosi około 3-4 godziny, natomiast jego metabolitów 100-150 godzin.
Wydalanie rosiglitazonu odbywa się głównie z moczem (około 64%) i kałem (około 23%). Należy pamiętać, że u pacjentów z niewydolnością wątroby farmakokinetyka rosiglitazonu może ulec zmianie, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu. U pacjentów z niewydolnością nerek modyfikacja dawki zazwyczaj nie jest konieczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Febuxostat Laboratorios Liconsa 120 mg
Febuksostat, jako inhibitor oksydazy ksantynowej (XO), wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z merkaptopuryną i azatiopryną, gdzie hamowanie XO prowadzi do znacznego wzrostu stężenia tych leków w osoczu i ryzyka mielotoksyczności. Zaleca się redukcję dawki merkaptopuryny/azatiopryny do 20% lub mniej pierwotnej dawki, a w miarę możliwości unikanie terapii skojarzonej. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji febuksostatu (80-120 mg/dobę) z rosiglitazonem (substrat CYP2C8), teofiliną (80 mg/dobę), warfaryną, kolchicyną, indometacyną, hydrochlorotiazydem oraz lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, mimo że obserwowano opóźnienie wchłaniania i zmniejszenie Cmax febuksostatu o 32% przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających. Febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6, co skutkuje wzrostem AUC dezypraminy o 22%, jednak nie wymaga to modyfikacji dawkowania innych substratów CYP2D6.
czynnik krzepnięcia VII, enzym UGT, farmakokinetyka rosiglitazonu, febuksostat, glukuronidacja, glukuronylotransferaza, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2D6, inhibitor oksydazy ksantynowej, inhibitor XO, kwas moczowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, merkaptopuryna, mielotoksyczność, N-desmetyl rosiglitazon, niesteroidowe leki przeciwzapalne, oksydaza ksantynowa, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, teofilina, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wskaźnik INR, zespół rozpadu guza