farmakokinetyka proporcjonalna
Farmakokinetyka proporcjonalna to zjawisko, w którym zwiększenie dawki leku powoduje proporcjonalny wzrost stężenia tego leku we krwi. Innymi słowy, jeśli dawka zostaje podwojona, również parametry farmakokinetyczne (takie jak AUC, Cmax) wzrastają dwukrotnie, co wskazuje na liniowy charakter procesów eliminacji i dystrybucji leku.
Proporcjonalność farmakokinetyczna ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ umożliwia przewidywalne dostosowanie dawkowania leków. Występuje ona, gdy procesy absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania (ADME) nie ulegają nasyceniu w zakresie stosowanych dawek terapeutycznych. Jest to pożądana cecha leków, która upraszcza schemat dawkowania i zmniejsza ryzyko nieoczekiwanych działań niepożądanych.
Brak proporcjonalności farmakokinetycznej może wskazywać na nasycenie szlaków metabolicznych, ograniczoną rozpuszczalność leku, saturację białek transportujących lub wiążących, co wymaga szczególnej ostrożności przy zwiększaniu dawki. Ocena proporcjonalności farmakokinetycznej stanowi istotny element badań przedklinicznych i klinicznych nowych substancji leczniczych, a jej potwierdzenie jest ważnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo stosowania leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daruph 111 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) w zakresie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Średni końcowy okres półtrwania wynosi 5-6 godzin u dorosłych i 2-5 godzin u pacjentów pediatrycznych. Objętość dystrybucji jest bardzo duża (2505 L, CV% 93%), co wskazuje na szerokie rozprzestrzenianie się leku w przestrzeni pozanaczyniowej. Dazatynib wiąże się z białkami osocza w około 96%. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a eliminacja zachodzi przede wszystkim przez przewód pokarmowy (85% dawki, z czego 19% w postaci niezmienionej), natomiast wydalanie przez nerki jest minimalne (4%, zaledwie 0,1% jako lek niezmieniony). Średni pozorny klirens po podaniu doustnym wynosi 363,8 L/godz. (CV% 81,3%), co świadczy o szybkim metabolizmie leku. Wpływ pokarmu na farmakokinetykę jest niewielki, z 11% wzrostem AUC po posiłku bogatotłuszczowym, bez istotnego znaczenia klinicznego.
AUC, białaczka limfoblastyczna Ph+, białaczka oporna na leczenie, biodostępność, Cmax, CYP3A4, dazatynib, farmakokinetyka populacyjna, farmakokinetyka proporcjonalna, klirens, objętość dystrybucji, okres półtrwania, posiłek wysokotłuszczowy, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna