prewencja nawrotów ŻChZZ

Prewencja nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) to kluczowy element postępowania u pacjentów po przebytym epizodzie zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Strategia zapobiegania nawrotom obejmuje przede wszystkim leczenie przeciwkrzepliwe, które może być prowadzone przez określony czas lub bezterminowo, w zależności od indywidualnego ryzyka pacjenta.

W prewencji nawrotów ŻChZZ stosuje się głównie doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (NOAC), antagonistów witaminy K (VKA) oraz kwas acetylosalicylowy. Wybór leku, dawkowanie oraz czas trwania terapii powinny być dostosowane do przyczyny wystąpienia zakrzepicy (prowokowana vs nieprowokowana), ryzyka krwawienia oraz preferencji pacjenta.

U pacjentów z pierwszym epizodem ŻChZZ wywołanym przez przejściowy czynnik ryzyka zaleca się leczenie przeciwkrzepliwe przez 3 miesiące. W przypadku ŻChZZ nieprowokowanej lub związanej z utrzymującymi się czynnikami ryzyka, terapia powinna być dłuższa (co najmniej 6-12 miesięcy), a u pacjentów z nawrotową ŻChZZ lub wysokim ryzykiem nawrotu przy niskim ryzyku krwawienia – bezterminowa.

Poza farmakoterapią, istotne znaczenie w prewencji nawrotów ŻChZZ mają działania niefarmakologiczne, takie jak regularna aktywność fizyczna, unikanie długotrwałego unieruchomienia, kontrola masy ciała oraz stosowanie wyrobów uciskowych. Pacjenci powinni być również edukowani na temat objawów nawrotu choroby i konieczności szybkiego kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl