barwienie HE
Barwienie hematoksyliną i eozyną (HE) to podstawowa i najczęściej stosowana metoda barwienia histologicznego wykorzystywana w diagnostyce patologicznej. Ta technika pozwala na uwidocznienie różnych struktur komórkowych i tkankowych poprzez zastosowanie dwóch barwników: hematoksyliny, która barwi struktury kwaśne (głównie jądra komórkowe) na kolor niebieski lub fioletowy, oraz eozyny, która wybarwia struktury zasadowe (głównie cytoplazmę i macierz pozakomórkową) na różowo-czerwono.
Procedura barwienia HE obejmuje kilka etapów: utrwalenie tkanki, odwodnienie, zatopienie w parafinie, krojenie na cienkie skrawki, deparafinizację, nawodnienie, właściwe barwienie hematoksyliną i eozyną, odwodnienie oraz zamknięcie preparatu. Cały proces pozwala patologom na ocenę architektury tkanki, morfologii komórek i rozpoznanie zmian patologicznych.
Barwienie HE stanowi „złoty standard” w histopatologii i jest rutynowo wykonywane przy niemal każdym badaniu mikroskopowym tkanek. Na podstawie preparatów barwionych HE możliwe jest rozpoznanie większości stanów patologicznych, w tym nowotworów, zapaleń, degeneracji i innych nieprawidłowości tkankowych. W przypadkach wymagających dokładniejszej analizy, barwienie HE jest uzupełniane bardziej specyficznymi metodami histochemicznymi lub immunohistochemicznymi.