zaburzenia automatyzmu

Zaburzenia automatyzmu są dysfunkcjami w obrębie układu bodźcoprzewodzącego serca, które dotyczą zdolności komórek rozrusznikowych do spontanicznego generowania impulsów elektrycznych. Automatyzm jest naturalną właściwością komórek węzła zatokowo-przedsionkowego (SA) oraz, w mniejszym stopniu, innych komórek układu przewodzącego serca.

Zaburzenia te można podzielić na dwie główne kategorie: zaburzenia automatyzmu pierwotnego (gdy dochodzi do zmian częstości generowania impulsów w węźle SA) oraz zaburzenia automatyzmu wtórnego (gdy ektopowe ośrodki rozrusznikowe przejmują funkcję generowania impulsów). Najczęstsze przyczyny tych zaburzeń to niedokrwienie, hipoksja, zaburzenia elektrolitowe, wpływ leków i toksyn oraz choroby strukturalne serca.

Klinicznie zaburzenia automatyzmu mogą manifestować się jako bradyarytmie (przy obniżonym automatyzmie) lub tachyarytmie (przy wzmożonym automatyzmie). Diagnostyka obejmuje wykonanie EKG, badania holterowskiego, próby wysiłkowej, a czasem badań elektrofizjologicznych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, a w niektórych przypadkach może wymagać implantacji stymulatora serca (w bradyarytmiach) lub stosowania leków antyarytmicznych (w tachyarytmiach).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl