infekcja wewnątrzowodniowa
Infekcja wewnątrzowodniowa (chorioamnionitis) to zapalenie błon płodowych i płynu owodniowego, zazwyczaj wywołane przez bakterie, które przedostają się z dróg rodnych matki do jamy owodniowej. Jest to poważne powikłanie ciąży, które może prowadzić do przedwczesnego porodu, zakażenia płodu, a nawet sepsy zarówno u matki, jak i noworodka.
Najczęstszymi patogenami wywołującymi infekcje wewnątrzowodniowe są bakterie z grupy paciorkowców (szczególnie z grupy B), Escherichia coli, Ureaplasma urealyticum oraz bakterie beztlenowe. Czynnikami ryzyka są przedwczesne pęknięcie błon płodowych, długotrwały poród, liczne badania wewnętrzne podczas porodu oraz inwazyjne procedury diagnostyczne w ciąży.
Objawy kliniczne obejmują gorączkę u matki (>38°C), tachykardię matczyną i płodową, bolesność macicy, nieprzyjemny zapach płynu owodniowego oraz podwyższone parametry stanu zapalnego we krwi. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych oraz w niektórych przypadkach badaniu mikrobiologicznym płynu owodniowego.
Leczenie polega na empirycznej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania oraz rozważeniu zakończenia ciąży w zależności od wieku ciążowego i stanu klinicznego matki i płodu. Profilaktyka obejmuje ograniczenie niepotrzebnych badań wewnętrznych, stosowanie aseptyki podczas procedur oraz antybiotykoterapię profilaktyczną w wybranych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Grupa b paciorkowca – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w zakażeniach wywołanych przez paciorkowce grupy B (GBS) jest zróżnicowane i zależy od wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących oraz szybkości wdrożenia leczenia. U zdrowych osób przebieg zakażenia jest zwykle łagodny, natomiast u noworodków, zwłaszcza wcześniaków, oraz osób z obniżoną odpornością ryzyko powikłań i śmiertelności jest znaczne. Noworodki z przebytym zakażeniem GBS mają trzykrotnie wyższe skorygowane ryzyko zgonu (AOR 3,0; 95% CI 2,1-4,3) oraz hospitalizacji (AOR 3,1; 95% CI 2,7-3,5) w porównaniu z dziećmi bez zakażenia. Wcześniaki cechują się 3-krotnie wyższym ryzykiem wczesnej postaci zakażenia GBS (GBS-EOD) i śmiertelnością na poziomie 19,2% (w porównaniu do 2,1% u noworodków urodzonych o czasie). U dorosłych z chorobami współistniejącymi rokowanie pozostaje niekorzystne, a czynniki ryzyka zakażenia często utrzymują się po przebyciu infekcji.
badanie przesiewowe GBS, bakteriuria GBS, bezdech, infekcja wewnątrzowodniowa, intensywna terapia noworodka, kolonizacja GBS, mózgowe porażenie dziecięce, nosicielstwo GBS, obniżona odporność, paciorkowiec grupy B, padaczka, posocznica, śródporodowa profilaktyka antybiotykowa, Streptococcus agalactiae, tachykardia, wcześniak