kolistyna zasada
Kolistyna, znana również jako polimyksyna E, jest antybiotykiem peptydowym należącym do grupy polimyksyn. Jest stosowana głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez wielooporne bakterie Gram-ujemne, w tym Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii oraz Klebsiella pneumoniae.
Mechanizm działania kolistyny polega na wiązaniu się z lipopolisacharydami ściany komórkowej bakterii Gram-ujemnych, co prowadzi do zaburzenia integralności błony komórkowej i ostatecznie do śmierci komórki bakteryjnej. Jest to antybiotyk o działaniu bakteriobójczym, który ze względu na swoją budowę chemiczną ma charakter zasadowy.
Kolistyna jest stosowana jako lek ostatniej szansy w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie oporne na inne antybiotyki. Może być podawana dożylnie w postaci kolistymetynianu sodu (prolek) lub wziewnie w leczeniu zakażeń płucnych, szczególnie u pacjentów z mukowiscydozą. Jej stosowanie wiąże się jednak z ryzykiem nefrotoksyczności i neurotoksyczności, co ogranicza jej powszechne zastosowanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Colistimethatum natricum Noridem 2000000 j.m.
Kolistymetat sodowy w formie proszku do sporządzania roztworu do nebulizacji powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarzy z doświadczeniem w jego użyciu. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od ciężkości choroby i odpowiedzi klinicznej, z zaleceniami dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2 lat w zakresie 1-2 milionów j.m. podawanych 2-3 razy na dobę, maksymalnie do 6 000 000 j.m./dobę, natomiast dla dzieci poniżej 2 lat 0,5-1 milion j.m. dwa razy na dobę, maksymalnie 2 000 000 j.m./dobę. U pacjentów geriatrycznych nie jest konieczna modyfikacja dawki, a u osób z niewydolnością nerek zaleca się ostrożność i monitorowanie, mimo braku formalnej potrzeby zmiany dawkowania. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do podania wziewnego za pomocą rekomendowanych nebulizatorów, takich jak PARI LC PLUS, PARI LC SPRINT czy eFlow rapid, które charakteryzują się różnymi parametrami dostarczania leku, frakcją respirabilną (około 50-65% cząstek <5 μm) oraz średnią aerodynamiczną wielkością cząstek (MMAD 3,7-4,8 μm).
dawka dobowa, frakcja respirabilna, geometryczne odchylenie standardowe, kolistymetat sodowy, kolistyna, kolistyna zasada, lek przeciwbakteryjny, nebulizator, nebulizator membranowy, niewydolność nerek, pacjent geriatryczny, podanie wziewne, roztwór chlorku sodu, roztwór do nebulizacji, średnia aerodynamiczna wielkość cząsteczek, substancja czynna, technika inhalacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Kolistymetat sodowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kolistymetat sodowy jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi, dostępny w formie proszku do nebulizacji oraz do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych. Dawkowanie wziewne u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat wynosi 1-2 mln j.m. 2-3 razy na dobę (maksymalnie 6 mln j.m./dobę), a u dzieci poniżej 2 lat 0,5-1 mln j.m. dwa razy na dobę (maksymalnie 2 mln j.m./dobę). W przypadku podania dożylnego dawka podtrzymująca to 9 mln j.m./dobę w 2-3 dawkach, z dawką nasycającą 9 mln j.m. u pacjentów w stanie krytycznym. U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie beztłuszczowej masy ciała: 75 000-150 000 j.m./kg mc./dobę w 3 dawkach dla masy ≤40 kg, a dla masy >40 kg stosuje się dawkowanie dorosłych. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min dawkę dożylną należy odpowiednio zmniejszyć (np. 5,5-7,5 mln j.m. przy klirensie 30-50 mL/min). Kolistymetat jest dializowany podczas hemodializy i hemofiltracji, co wymaga dostosowania dawkowania (np. 2,25 mln j.m./dobę w dniach bez HD, 3 mln j.m. po sesji HD). U osób starszych i z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki zwykle nie jest konieczna, ale zalecana jest ostrożność.
bakteria Gram-ujemna, beztłuszczowa masa ciała, ciągła hemofiltracja, czynność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, frakcja respirabilna, hemodiafiltracja, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, kolistymetat sodowy, kolistyna zasada, lek przeciwbakteryjny, mukowiscydoza, nebulizacja, nebulizator membranowy, podanie wziewne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Colistimethatum natricum Noridem 1000000 j.m.
Kolistymetat sodowy powinien być dawkowany zgodnie z ciężkością zakażenia oraz odpowiedzią kliniczną pacjenta, z uwzględnieniem oficjalnych wytycznych dotyczących antybiotykoterapii. Standardowa dawka podtrzymująca wynosi 9 000 000 j.m./dobę, podzielona na 2-3 dawki, a u pacjentów w stanie krytycznym zaleca się dawkę nasycającą 9 000 000 j.m. Modelowanie farmakokinetyczne sugeruje możliwość zwiększenia dawek do 12 000 000 j.m. u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, jednak doświadczenie kliniczne i bezpieczeństwo takiego postępowania są ograniczone. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min dawki należy odpowiednio zmniejszyć (np. 5,5-7,5 mln j.m. dla klirensu 30-50 ml/min, 3,5 mln j.m. dla <10 ml/min), a u osób poddawanych hemodializie lub leczeniu nerkozastępczemu dawkowanie powinno być dostosowane do rodzaju dializy (np. 3 000 000 j.m. po sesji HD). U pacjentów geriatrycznych z prawidłową funkcją nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
beztłuszczowa masa ciała, ciągła żylno-żylna hemofiltracja, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, droga dożylna, hemodiafiltracja, jednostka międzynarodowa, klirens kreatyniny, kolistymetat sodowy, kolistyna, kolistyna zasada, komora mózgowa, leczenie nerkozastępcze, mukowiscydoza, podanie dooponowe, port dożylny, powolna infuzja, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Colistimethatum natricum Noridem 2000000 j.m.
Kolistymetat sodowy (CMS) powinien być dawkowany zgodnie z ciężkością zakażenia oraz odpowiedzią kliniczną pacjenta, z uwzględnieniem oficjalnych wytycznych antybiotykoterapii. Dawkę wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.), co zapobiega błędom wynikającym z różnic w oznaczaniu dawek (np. mg CBA). U dorosłych i młodzieży zalecana dawka podtrzymująca wynosi 9 000 000 j.m./dobę, podzielona na 2-3 dawki, z dawką nasycającą 9 000 000 j.m. u pacjentów w stanie krytycznym. W niektórych przypadkach, zwłaszcza przy prawidłowej czynności nerek, dawki mogą być zwiększone do 12 000 000 j.m., choć bezpieczeństwo takiego postępowania nie jest w pełni potwierdzone. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być dostosowana do klirensu kreatyniny, np. 5,5-7,5 mln j.m. przy klirensie 30-50 ml/min, a u pacjentów dializowanych stosuje się schematy uwzględniające dni z i bez hemodializy (np. 3 000 000 j.m. po sesji hemodializy). U dzieci dawkę ustala się na podstawie beztłuszczowej masy ciała, z zakresami 75 000-150 000 j.m./kg/dobę dla masy ≤ 40 kg, a u dzieci powyżej 40 kg stosuje się schemat dawkowania dla dorosłych.
antybiotyk, beztłuszczowa masa ciała, ciągła hemofiltracja, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hemodiafiltracja, hemodiafiltracja ciągła, hemodializa, hydroliza, jednostka międzynarodowa, klirens kreatyniny, kolistymetat sodowy, kolistyna zasada, komora mózgowa, leczenie nerkozastępcze, mukowiscydoza, podanie dooponowe, port dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Colistin TZF 1 000 000 j.m.
Kolistymetat sodowy, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta oraz czynności nerek. U dorosłych i młodzieży zalecana dawka podtrzymująca wynosi 9 mln IU/dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z dawką nasycającą 9 mln IU w stanach krytycznych. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, a także u tych poddawanych leczeniu nerkozastępczemu, dawka nasycająca pozostaje niezmieniona. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawka dobowa powinna być zmniejszona odpowiednio do klirensu kreatyniny: 5,5–7,5 mln IU przy klirensie 30–50 mL/min, 4,5–5,5 mln IU przy 10–30 mL/min oraz 3,5 mln IU przy <10 mL/min. U pacjentów dializowanych (HD) zaleca się 2,25 mln IU/dobę w dniach bez dializy oraz 3 mln IU po sesji dializy, podawane dwa razy na dobę, natomiast w terapii ciągłej (CVVHF/CVVHDF) dawkowanie jest zbliżone do pacjentów z prawidłową czynnością nerek, podawane trzy razy na dobę. U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie beztłuszczowej masy ciała, z dawkami 75 000–150 000 IU/kg mc./dobę dla masy ≤40 kg oraz dawkami dorosłych dla masy >40 kg. Podawanie dożylne odbywa się w infuzji trwającej około 30 minut lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, a alternatywnie domięśniowo, jeśli podanie dożylne jest niemożliwe. Nie zaleca się podawania dooponowego ani dokomorowego.
beztłuszczowa masa ciała, ciągła żylno-żylna hemodiafiltracja, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dysfagia, hemodiafiltracja, hemodializa konwencjonalna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, kolistymetat sodowy, kolistyna zasada, leczenie nerkozastępcze, mukowiscydoza, podanie dokomorowe, podanie domięśniowe, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie wziewne, roztwór do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby