prawidłowa czynność nerek
Prawidłowa czynność nerek obejmuje szereg procesów fizjologicznych niezbędnych do utrzymania homeostazy organizmu. Nerki odpowiadają za filtrację krwi, usuwanie produktów przemiany materii, regulację gospodarki wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej, a także pełnią funkcję endokrynną, wytwarzając m.in. erytropoetynę i aktywną formę witaminy D.
Podstawowymi parametrami oceny funkcji nerek są: wskaźnik filtracji kłębuszkowej (eGFR), stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy krwi oraz badanie ogólne moczu. U zdrowej osoby eGFR powinien wynosić powyżej 90 ml/min/1,73m², przy czym wartość ta fizjologicznie zmniejsza się z wiekiem. Obniżenie eGFR poniżej 60 ml/min/1,73m² utrzymujące się przez co najmniej 3 miesiące świadczy o przewlekłej chorobie nerek.
Zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do rozwoju wielu powikłań, w tym nadciśnienia tętniczego, niedokrwistości, zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej, kwasicy metabolicznej oraz przewlekłej choroby nerek, która w skrajnych przypadkach może wymagać leczenia nerkozastępczego. Regularna ocena funkcji nerek jest szczególnie istotna u pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym oraz chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agartha DUO 50 mg + 1000 mg
Leczenie produktem Agartha DUO wymaga indywidualizacji dawkowania z uwzględnieniem dotychczasowego schematu terapii przeciwcukrzycowej, efektywności kontroli glikemii oraz tolerancji leków. Produkt dostępny jest w dawkach 50 mg wildagliptyny + 850 mg lub 1000 mg metforminy, podawanych dwa razy dziennie (maksymalna dobowa dawka wildagliptyny to 100 mg). U pacjentów z prawidłową funkcją nerek (GFR ≥ 90 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od jednej tabletki rano i jednej wieczorem. W przypadku nieskuteczności monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, dawka wildagliptyny powinna wynosić 50 mg dwa razy na dobę, a metformina powinna być stosowana w dawce zbliżonej do dotychczasowej, z ewentualnym zmniejszeniem dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Nie zaleca się stosowania wildagliptyny z metforminą w potrójnej terapii doustnej z tiazolidynodionem ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valimar 1000 mg
VALIMAR 1000 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest w leczeniu cukrzycy typu 2, z dawkowaniem dostosowanym do czynności nerek mierzonej GFR. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min) zaleca się dawkę 1000 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku, z maksymalną dawką do 2000 mg/dobę. U pacjentów z GFR 60-89 ml/min dawka maksymalna pozostaje 2000 mg, z możliwością jej zmniejszenia przy pogorszeniu funkcji nerek. Przy GFR 45-59 ml/min dawka początkowa nie powinna przekraczać połowy dawki maksymalnej (1000 mg), a u pacjentów z GFR 30-44 ml/min maksymalna dawka dobowa to 1000 mg, również z koniecznością oceny ryzyka kwasicy mleczanowej. Metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, a czynność nerek monitorowana regularnie, co najmniej raz w roku, a u osób starszych lub z ryzykiem pogorszenia czynności nerek co 3-6 miesięcy.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, GFR, insulina, kontrola glikemii, kontrola stężenia glukozy, kwasica mleczanowa, leczenie cukrzycy, leczenie podtrzymujące, metforminy chlorowodorek, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, stężenie glukozy we krwi, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia metforminą, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Juzimette 50 mg + 850 mg
Juzimette to lek złożony zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wymagający indywidualnego dostosowania dawki w zależności od aktualnego schematu leczenia, skuteczności i tolerancji. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg (50 mg dwa razy na dobę). U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii podczas monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej (z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami PPARγ lub insuliną) zaleca się włączenie Juzimette w dawce zapewniającej 100 mg sytagliptyny na dobę oraz kontynuację dotychczasowej dawki metforminy, z ewentualnym dostosowaniem dawek sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Lek należy przyjmować dwa razy dziennie podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku braku dostępności odpowiedniej dawki Juzimette, zaleca się stosowanie składników osobno.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, dawka metforminy, działania niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, sytagliptyna i metformina, terapia skojarzona, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etform 1000 mg
Etform 1000 mg zawiera metforminę chlorowodorek w formie tabletek powlekanych i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci powyżej 10 roku życia z cukrzycą. Dawka początkowa wynosi zwykle 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, podawana podczas lub po posiłkach, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Maksymalna dawka dobowa u dorosłych z prawidłową funkcją nerek (GFR ≥90 ml/min) wynosi 3 g metforminy chlorowodorku, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. W przypadku pacjentów z obniżoną filtracją kłębuszkową dawki należy odpowiednio zmniejszyć: do 3 g przy GFR 60-89 ml/min, 2 g przy GFR 45-59 ml/min, 1 g przy GFR 30-44 ml/min, a stosowanie jest przeciwwskazane przy GFR <30 ml/min. W terapii skojarzonej z insuliną metformina podawana jest w standardowej dawce początkowej, a dawkę insuliny dostosowuje się indywidualnie.
czynność nerek, dawka podzielona, doustny lek przeciwcukrzycowy, działania niepożądane przewodu pokarmowego, funkcja nerek, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, monoterapia, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona z insuliną, tolerancja leku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Siofor 500 500 mg
Lek Siofor 500 zawiera metforminę chlorowodorek w dawce 500 mg (odpowiadającej 390 mg metforminy) i jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Dawkowanie początkowe wynosi 500 mg lub 850 mg dwa lub trzy razy na dobę, podawane podczas lub po posiłkach, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Maksymalna dawka dobowa metforminy chlorowodorku wynosi 3 g u dorosłych i 2 g u dzieci powyżej 10 roku życia, podawana w dawkach podzielonych. W terapii skojarzonej z insuliną dawka insuliny jest indywidualnie dostosowywana na podstawie pomiarów glikemii. Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji nerek, w szczególności współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR), aby dostosować dawkę i uniknąć ryzyka kwasicy mleczanowej.
cukrzyca typu 2, dawka maksymalna, działanie niepożądane, GFR, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metforminy chlorowodorek, monoterapia, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, Siofor 500, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia skojarzona z insuliną, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Siarczan magnezu – Przedawkowanie
Przedawkowanie siarczanu magnezu (Inj. Magnesii Sulfurici 20%, 200 mg/ml) prowadzi do hipermagnezemii, której objawy kliniczne zależą od stężenia magnezu w surowicy. W ciężkich przypadkach obserwuje się depresję oddechową, blok serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), hipotensję oraz zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego manifestujące się osłabieniem mięśni i zmniejszeniem odruchów. Umiarkowana i ciężka hipermagnezemia wpływa na układ nerwowo-mięśniowy, natomiast ciężka hipermagnezemia dodatkowo powoduje zaburzenia układu krążenia i oddechowego. Szczególnie narażone na toksyczne działanie magnezu są osoby z niewydolnością nerek, pacjenci w podeszłym wieku oraz kobiety w ciąży leczone siarczanem magnezu w stanach przedrzucawkowych lub rzucawkach.
blok serca, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, dysfagia, glukonian wapnia, hemodializa, hipermagnezemia, hipotensja, leczenie zatrucia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, odruchy ścięgniste, ośrodkowy układ nerwowy, prawidłowa czynność nerek, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, rzucawka, siarczan magnezu, stan przedrzucawkowy, stężenie magnezu w surowicy, sztuczne oddychanie, układ bodźcoprzewodzący serca, układ krążenia, układ nerwowo-mięśniowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Ramizek Plus to lek złożony zawierający ramipryl i bisoprolol fumaranu, dostępny w sześciu dawkach, stosowany wyłącznie do kontynuacji terapii u pacjentów wcześniej ustabilizowanych na odpowiednich dawkach obu składników przez co najmniej 4 tygodnie. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, podawana doustnie rano przed posiłkiem, bez rozgryzania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie ramiprylu powinno być dostosowane do klirensu kreatyniny (ClCR): dla ClCR ≥ 60 ml/min maksymalna dawka ramiprylu wynosi 10 mg/dobę, dla ClCR 30-60 ml/min – 5 mg/dobę, a przy ClCR 10-30 ml/min lek jest przeciwwskazany i zaleca się stosowanie składników osobno. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka ramiprylu nie powinna przekraczać 2,5 mg/dobę, a terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską.
bisoprolol fumaran, choroba współistniejąca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, łagodne i umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, prawidłowa czynność nerek, produkt złożony, ramipryl i bisoprolol fumaran, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ipinzan 50 mg + 850 mg
Lek Ipinzan, zawierający wildagliptynę i metforminę, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od aktualnej terapii pacjenta, skuteczności leczenia oraz tolerancji leku. Maksymalna dobowa dawka wildagliptyny wynosi 100 mg, podawanej zwykle w dawkach 50 mg dwa razy na dobę, wraz z metforminą w dawce 850 mg lub 1000 mg dwa razy dziennie. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii na monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej (metformina + pochodna sulfonylomocznika lub insulina), dawka wildagliptyny powinna wynosić 50 mg dwa razy na dobę, a metformina powinna być stosowana w dawce zbliżonej do dotychczasowej. W przypadku terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Nie zaleca się stosowania Ipinzanu w terapii trójlekowej z tiazolidynodionem ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
AlAT, AspAT, dawka wildagliptyny, GFR, górna granica normy, hipoglikemia, insulinoterapia z metforminą, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, objawy żołądkowo-jelitowe, pochodne sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tiazolidynodion, wildagliptyna i metformina, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allertec Kids 5 mg/5 ml
Lek Allertec w postaci syropu (5 mg/5 ml) stosuje się doustnie, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta pediatrycznego: dzieci 2-6 lat otrzymują 2,5 mg (2,5 ml) dwa razy na dobę, dzieci 6-12 lat 5 mg (5 ml) dwa razy na dobę, a młodzież powyżej 12 lat oraz dorośli 10 mg (10 ml) raz na dobę. U pacjentów geriatrycznych z prawidłową czynnością nerek nie ma potrzeby modyfikacji dawki. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie należy dostosować na podstawie klirensu kreatyniny (Clkr), obliczanego wzorem uwzględniającym wiek, masę ciała i stężenie kreatyniny w surowicy. Dla Clkr ≥ 50 ml/min zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, przy Clkr 30-49 ml/min dawka zmniejszana jest do 5 mg raz na dobę, a przy Clkr < 30 ml/min 5 mg co drugi dzień. Stosowanie u pacjentów z Clkr < 10 ml/min lub dializowanych jest przeciwwskazane.
Allertec, cetyryzyna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, izolowane zaburzenie czynności wątroby, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, pacjent dializowany, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, prawidłowa czynność nerek, schyłkowa choroba nerek, stężenie kreatyniny, syrop, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby i nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxaliplatin Kalceks 5 mg/ml
Oksaliplatyna, stosowana w onkologii w dawkach 85 mg/m² co 2 tygodnie lub 130 mg/m² co 3 tygodnie, charakteryzuje się szybkim przenikaniem do tkanek i wydalaniem przez nerki, z tylko 15% platyny pozostającej w krążeniu po dwugodzinnej infuzji. Lek wiąże się nieodwracalnie z erytrocytami i białkami osocza, co wpływa na długie okresy półtrwania odpowiadające przemianom erytrocytów i albumin. Parametry farmakokinetyczne, takie jak Cmax (0,814 μg/mL dla 85 mg/m² i 1,21 μg/mL dla 130 mg/m²), AUC0-48 (4,19 μg·h/mL i 8,20 μg·h/mL odpowiednio) oraz okresy półtrwania t½β około 16 godzin, wykazują niską zmienność wewnątrz- i międzyosobniczą. Biotransformacja oksaliplatyny zachodzi głównie bez udziału enzymów, a jej metabolity zachowują aktywność cytotoksyczną. Eliminacja platyny odbywa się głównie przez nerki, z 54% dawki wydalanej w moczu w ciągu 5 dni, co podkreśla znaczenie funkcji nerek w farmakokinetyce leku.
białko osocza, biotransformacja, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytochrom P450, diaminocykloheksan, infuzja, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, krążenie układowe, krwinka czerwona, łagodne zaburzenie czynności nerek, leczenie onkologiczne, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksaliplatyna, parametr farmakokinetyczny, pochodna platyny, prawidłowa czynność nerek, produkt biotransformacji, przedział ufności, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levofloxacin Aurovitas 500 mg
Levofloxacin Aurovitas jest dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny (półwodnej). Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości patogenu, podawany jest doustnie 1-2 razy na dobę. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) dawki wahają się od 250 mg do 500 mg na dobę, a czas leczenia od 3 dni (niepowikłane zakażenia pęcherza moczowego) do 8 tygodni (płucna postać wąglika). W przypadku niewydolności nerek (klirens ≤50 ml/min) konieczna jest modyfikacja dawkowania, np. przy klirensie 19-10 ml/min dawka 500 mg/24 h jest redukowana do 125 mg/24 h po pierwszej dawce 500 mg. Nie ma potrzeby podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub CAPD. U pacjentów z zaburzeniami wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana, gdyż lek jest głównie wydalany przez nerki.
biorównoważność, CAPD, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dydanozyna, hemodializa, klirens kreatyniny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, niepowikłane zakażenie pęcherza moczowego, niewydolność nerek, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, płucna postać wąglika, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenie układu moczowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, prawidłowa czynność nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, sukralfat, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie i zerwanie ścięgna, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Siofor 1000 1000 mg
Siofor 1000 zawiera 1000 mg chlorowodorku metforminy (780 mg metforminy) w formie tabletek powlekanych, które można dzielić w celu precyzyjnego dostosowania dawki. Standardowa dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, podawana podczas lub po posiłkach, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Maksymalna dawka dobowa chlorowodorku metforminy wynosi 3000 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. U pacjentów stosujących duże dawki (2000-3000 mg/dobę) możliwe jest zastąpienie dwóch tabletek 500 mg jedną tabletką Siofor 1000. Metformina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z insuliną, przy czym dawka insuliny jest indywidualnie dostosowywana na podstawie pomiarów glikemii.
chlorowodorek metforminy, dawka maksymalna, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, monoterapia, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia skojarzona z insuliną, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy 500 mg + 500 mg
Dawkowanie Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy (500 mg + 500 mg) powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając rodzaj zakażenia, wrażliwość patogenów oraz funkcję nerek. U dorosłych i młodzieży z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >90 ml/min) stosuje się dawki: 500 mg + 500 mg co 6 godzin, 1000 mg + 1000 mg co 8 godzin lub 1000 mg + 1000 mg co 6 godzin. W ciężkich zakażeniach lub przy patogenach mniej wrażliwych, np. Pseudomonas aeruginosa, zalecana jest dawka 1000 mg + 1000 mg co 6 godzin, z maksymalną dawką dobową 4000 mg + 4000 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤90 ml/min) konieczne jest dostosowanie dawkowania zgodnie z tabelą modyfikacji, uwzględniającą całkowitą dawkę dobową i stopień upośledzenia funkcji nerek, np. dla klirensu 6-20 ml/min dawki wynoszą 250-500 mg podawane co 12 godzin w zależności od całkowitej dawki dobowej.
Produkt podaje się wyłącznie w formie infuzji dożylnej po rekonstytucji proszku, uzyskując roztwór o stężeniu 5 mg/ml imipenemu i 5 mg/ml cylastatyny. Każda fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci imipenemu jednowodnego 530,1 mg) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej 530,7 mg), a także 37,5 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Czas trwania infuzji powinien być dostosowany do dawki i stanu klinicznego pacjenta zgodnie z charakterystyką produktu lub zaleceniami lekarza prowadzącego. Precyzyjne dawkowanie i monitorowanie funkcji nerek są kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zakażenie, dawka dobowa, dieta sodowa, gorączka neutropeniczna, imipenem jednowodny, imipenem-cylastatyna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, prawidłowa czynność nerek, Pseudomonas aeruginosa, rekonstytucja proszku, sól sodowa cylastatyny, wrażliwość patogenów, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metcrean XR 750 mg
Metcrean XR to preparat zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, z uwzględnieniem czynności nerek ocenianej na podstawie GFR. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek (GFR ≥ 90 ml/min) terapia rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 750 mg raz dziennie podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg. U pacjentów już stosujących metforminę o natychmiastowym uwalnianiu dawka Metcrean XR powinna odpowiadać dotychczasowej dobowej dawce, nie przekraczając 2000 mg. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg Metcrean XR, można rozważyć powrót do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. Metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min, a dawkowanie należy modyfikować w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek (np. 1000 mg/dobę przy GFR 30–44 ml/min). Regularna kontrola czynności nerek jest obligatoryjna, szczególnie u osób starszych i pacjentów z ryzykiem pogorszenia funkcji nerek.
czynność nerek, filtracja kłębuszkowa, GFR, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metforminy chlorowodorek, podeszły wiek, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, skuteczność terapeutyczna, stężenie glukozy we krwi, substancja czynna, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etform SR 1 g
Etform SR to preparat metforminy chlorowodorku dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w terapii cukrzycy typu 2 oraz stanu przedcukrzycowego. Standardowa dawka początkowa to 500 mg raz dziennie podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 10-15 dni do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę. W przypadku braku kontroli glikemii na maksymalnej dawce, można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do dawki 3000 mg/dobę. U pacjentów wcześniej leczonych metforminą dawka Etform SR powinna odpowiadać dotychczasowej dawce, z zastrzeżeniem, że nie zaleca się zmiany na Etform SR przy dawkach powyżej 2000 mg/dobę. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy powinna być dostosowana do dotychczasowego leczenia, a dawka insuliny modyfikowana na podstawie glikemii. Preparat należy podawać w całości podczas wieczornego posiłku, aby zmniejszyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i zapewnić optymalne wchłanianie.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone z insuliną, metformina chlorowodorek, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, monoterapia, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Digoxin Teva 250 mcg
Dawkowanie digoksyny wymaga indywidualizacji na podstawie wieku, masy ciała, funkcji nerek oraz stężenia elektrolitów. Monitorowanie stężenia leku w surowicy jest kluczowe dla oceny skuteczności i toksyczności terapii. Stężenia poniżej 0,8 ng/ml rzadko wywołują objawy toksyczności, natomiast wartości powyżej 2 ng/ml wiążą się z objawami zatrucia u około 66% pacjentów, a stężenia >3 ng/ml niemal zawsze prowadzą do toksyczności. Terapia rozpoczyna się dawką nasycającą (500-750 μg szybko lub 250-750 μg powoli), a następnie stosuje się dawkę podtrzymującą (standardowo 250 μg 1-2 razy/dobę), z modyfikacjami zależnymi od wieku i klirensu kreatyniny.
dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dolegliwości jamy brzusznej, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, monitorowanie stężenia leku, nasycanie powolne, nasycanie szybkie, niewydolność nerek, prawidłowa czynność nerek, stężenie digoksyny w surowicy, stężenie stacjonarne leku, toksyczność digoksyny, wchłanianie digoksyny, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Siofor XR 750 mg 750 mg
Siofor XR 750 mg zawiera 750 mg metforminy chlorowodorku (odpowiadającego 585 mg metforminy) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych dla dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min), którzy byli wcześniej leczeni metforminą. Maksymalna dawka dobowa wynosi 1500 mg i powinna być przyjmowana podczas wieczornego posiłku. Po 10-15 dniach terapii zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi w celu oceny skuteczności leczenia. W przypadku zamiany innego doustnego leku przeciwcukrzycowego na Siofor XR, dawkowanie należy rozpocząć od 500 mg, a następnie zwiększyć do 750 mg. Metformina może być stosowana w skojarzeniu z insuliną, przy czym dawka insuliny powinna być indywidualnie dostosowana na podstawie pomiarów glikemii.
doustny lek przeciwcukrzycowy, GFR, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone z insuliną, metformina, metformina chlorowodorek, prawidłowa czynność nerek, stężenie glukozy we krwi, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zenofor 500 mg
Lek Zenofor zawiera chlorowodorek metforminy w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg i jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych oraz dzieci powyżej 10. roku życia. U dorosłych z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min) dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, przyjmowana podczas lub po posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnej dawki 3 g na dobę. W przypadku współistnienia terapii insulinowej, dawkę insuliny należy indywidualnie dostosować. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek dawkowanie metforminy powinno być modyfikowane zgodnie z wartością GFR: dla GFR 60-89 ml/min maksymalna dawka to 3000 mg, dla 45-59 ml/min – 2000 mg, dla 30-44 ml/min – 1000 mg, a poniżej 30 ml/min lek jest przeciwwskazany. Regularne monitorowanie GFR jest niezbędne, szczególnie u osób starszych i pacjentów z ryzykiem pogorszenia czynności nerek.
chlorowodorek metforminy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, linia podziału, monoterapia, parametr czynności nerek, podeszły wiek, prawidłowa czynność nerek, skojarzenie z insuliną, stężenie glukozy we krwi, tolerancja leku, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Etform SR 500 mg
Etform SR to preparat zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, co odpowiada odpowiednio 390 mg, 585 mg i 780 mg substancji czynnej. U dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min) dawka początkowa wynosi 500 mg raz dziennie z wieczornym posiłkiem, z możliwością stopniowego zwiększania co 10-15 dni do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. Dawkowanie u pacjentów wcześniej leczonych metforminą powinno odpowiadać dotychczasowej dawce, z ograniczeniem zmiany na Etform SR przy dawkach powyżej 2000 mg/dobę. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy jest dostosowywana indywidualnie, a insulinę modyfikuje się na podstawie glikemii. U pacjentów w stanie przedcukrzycowym zaleca się dawkę 1000-1500 mg/dobę.
absorpcja substancji czynnej, cukrzyca typu 2, dawka insuliny, doustne leki przeciwcukrzycowe, działania niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, maksymalna dawka dobowa, metformina, metforminy chlorowodorek, monoterapia cukrzycy, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, stan przedcukrzycowy, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glucophage XR 500 mg
Glucophage XR zawiera metforminę chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, każda zawierająca 500 mg substancji czynnej (odpowiadającej 390 mg metforminy). W leczeniu cukrzycy typu 2 dawka początkowa wynosi 500 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg na dobę. U pacjentów wcześniej leczonych metforminą dawka Glucophage XR powinna odpowiadać dotychczasowej dawce, z wyłączeniem tych przyjmujących powyżej 2000 mg metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Metformina może być stosowana łącznie z insuliną, przy czym dawkowanie insuliny ustala się indywidualnie. U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki na podstawie GFR oraz regularne monitorowanie funkcji nerek.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, funkcja nerek, GFR, glikemia, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina, metformina chlorowodorek, monoterapia, PCOS, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany do stosowania u pacjentów z ustalonymi dawkami obu składników, nie do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby stosuje się standardowe dawki, natomiast u osób z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu. Lek nie jest zalecany u pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min, gdzie wymagana jest indywidualna modyfikacja dawek składników. U osób w podeszłym wieku eliminacja peryndoprylu jest zmniejszona, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania parametrów nerkowych.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z amlodypiną, peryndopryl z tert-butyloaminą, potas w surowicy krwi, prawidłowa czynność nerek, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 500 mg
Metformin hydrochloride Sandoz GmbH jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii w zależności od wskazania klinicznego, kontroli glikemii oraz funkcji nerek pacjenta. W profilaktyce cukrzycy typu 2 dawka początkowa wynosi 500 mg raz dziennie z wieczornym posiłkiem, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 2000 mg/dobę (4 tabletki) po 10-15 dniach na podstawie pomiarów glikemii. W monoterapii lub terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi dawkę początkową również ustala się na 500 mg/dobę, stopniowo zwiększając o 500 mg co 10-15 dni do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii możliwe jest stosowanie 1000 mg dwa razy dziennie lub zamiana na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. U pacjentów uprzednio leczonych metforminą o natychmiastowym uwalnianiu dawka początkowa powinna odpowiadać dotychczasowej dobowej dawce, z zastrzeżeniem, że nie zaleca się konwersji przy dawkach powyżej 2000 mg/dobę.
czynność nerek, dawka maksymalna, doustny lek przeciwcukrzycowy, farmakokinetyka, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina o przedłużonym uwalnianiu, modyfikacja stylu życia, monitorowanie glikemii, monoterapia cukrzycy typu 2, niewydolność nerek, prawidłowa czynność nerek, prewencja cukrzycy typu 2, przedłużone uwalnianie, schemat dawkowania, stężenie glukozy we krwi, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, zaburzenie czynności nerek, zapotrzebowanie na insulinę - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maglek B6 Forte 100 mg Mg2+ + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Maglek B6 Forte, zawierającego 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, u których zdolność wydalania magnezu jest ograniczona. Toksyczność magnezu manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, obejmujących układ sercowo-naczyniowy (hipotensja, zaburzenia przewodnictwa, zatrzymanie akcji serca), nerwowy (depresja OUN, upośledzenie odruchów, śpiączka), oddechowy (depresja ośrodka oddechowego, porażenie układu oddechowego) oraz moczowy (zespół bezmoczu). Objawy te narastają wraz ze wzrostem stężenia magnezu we krwi i mogą prowadzić do stanów zagrażających życiu.
anuria, asystolia, chlorek wapnia, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dializa otrzewnowa, furosemid, glukonian wapnia, hemodializa, hipotensja, magnez cytrynian, metylosiarczan neostygminy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, pirydoksyna chlorowodorek, porażenie układu oddechowego, prawidłowa czynność nerek, rozszerzenie naczyń obwodowych, śpiączka, stężenie we krwi, zatrucie magnezem, zatrzymanie akcji serca, zespół bezmoczu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alikval Duo 50 mg + 1000 mg
Alikval Duo to lek przeciwcukrzycowy dostępny w dawkach 50 mg wildagliptyny + 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min), z maksymalną dobowa dawką wildagliptyny wynoszącą 100 mg. Standardowo lek podaje się dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Dawkowanie zależy od wcześniejszej terapii: u pacjentów na monoterapii metforminą dawka wildagliptyny wynosi 50 mg dwa razy na dobę, a metformina jest podawana w dotychczasowej dawce; u pacjentów na terapii skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. U osób stosujących insulinę i metforminę dawka wildagliptyny i metforminy powinna odpowiadać dotychczasowym dawkom składników.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka dobowa wildagliptyny, funkcja nerek, górna granica normy, hipoglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, objawy żołądkowo-jelitowe, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, terapia przeciwcukrzycowa, tiazolidynodion, wildagliptyna i metformina, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zenofor SR 750 mg
Lek Zenofor SR zawiera 750 mg chlorowodorku metforminy (odpowiadającego 585 mg metforminy) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do stosowania raz na dobę z wieczornym posiłkiem. Dawkowanie powinno być dostosowane do dotychczas stosowanej dawki metforminy, maksymalnie do 1500 mg na dobę u pacjentów kontynuujących terapię, lub rozpoczynających leczenie od 500 mg z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 10-15 dni do maksymalnie 2000 mg na dobę. W przypadku braku kontroli glikemii można rozważyć podawanie 1000 mg dwa razy na dobę lub powrót do standardowych tabletek metforminy do 3000 mg na dobę. U pacjentów leczonych insuliną, dawka metforminy powinna być dostosowana indywidualnie, z jednoczesnym monitorowaniem glikemii i modyfikacją dawki insuliny. Nie zaleca się stosowania Zenofor SR u pacjentów przyjmujących metforminę w dawce powyżej 2000 mg na dobę oraz u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych klinicznych.
chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, funkcja nerek, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone z insuliną, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, przedłużone uwalnianie, stężenie glukozy we krwi, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, układ pokarmowy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allertec WZF 10 mg
Allertec WZF to lek przeciwhistaminowy zawierający cetyryzynę dichlorowodorek w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 6-12 lat przyjmują 5 mg dwa razy dziennie (pół tabletki), młodzież powyżej 12 lat oraz dorośli 10 mg raz na dobę (1 tabletka). U dzieci poniżej 6 lat nie zaleca się stosowania tej postaci leku ze względu na trudności w precyzyjnym dostosowaniu dawki. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
cetyryzyna, cetyryzyna dichlorowodorek, choroby współistniejące, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dysfunkcja nerek, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia czynności nerek, pacjent dializowany, podanie doustne, prawidłowa czynność nerek, schyłkowa choroba nerek, stężenie kreatyniny w surowicy, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daforbis 10 mg
Dapagliflozyna, substancja czynna leku Daforbis, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym umożliwiającym dawkowanie raz na dobę. Po podaniu doustnym dawki 10 mg osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmₐₓ) około 158 ng/ml w ciągu ~2 godzin, a pole pod krzywą stężenia w czasie (AUCτ) wynosi 628 ng·h/ml. Biodostępność doustna wynosi 78%, a wiązanie z białkami osocza około 91%, co nie ulega zmianie w przebiegu niewydolności nerek czy wątroby. Dapagliflozyna ulega intensywnemu metabolizmowi głównie przez glukuronidację (enzym UGT1A9), a jej okres półtrwania wynosi średnio 12,9 godziny. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (75% z moczem, <2% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z kałem (21%). Farmakokinetyka jest liniowa w szerokim zakresie dawek (0,1–500 mg) i stabilna przy długotrwałym stosowaniu do 24 tygodni.
biodostępność, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca typu 2, cytochrom P450, dapagliflozyna, farmakodynamika, farmakokinetyka liniowa, glukozuria, glukuronidacja, hemodializa, łagodna niewydolność nerek, okres półtrwania, prawidłowa czynność nerek, przewlekła choroba nerek, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, UGT1A9, umiarkowana niewydolność nerek, wiązanie z białkami, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agartha DUO 50 mg + 850 mg
AGARTHA DUO to lek złożony zawierający wildagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, zwykle podawany dwa razy na dobę (rano i wieczorem), z maksymalną dobowa dawką wildagliptyny wynoszącą 100 mg. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii na maksymalnej tolerowanej dawce metforminy, zaleca się stosowanie wildagliptyny 50 mg dwa razy na dobę wraz z aktualną dawką metforminy. W przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, dawkę wildagliptyny utrzymuje się na poziomie 100 mg/dobę, a dawkę sulfonylomocznika można rozważyć zmniejszyć w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, GFR, górna granica normy, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, objawy żołądkowo-jelitowe, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, tabletka powlekana, terapia insulinowa, tiazolidynodion, wildagliptyna i metformina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cezarius 1000 mg
Lek Cezarius zawiera lewetyracetam i jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, wskazania (monoterapia lub terapia wspomagająca), masy ciała oraz funkcji nerek. W monoterapii dawka początkowa wynosi 250 mg dwa razy na dobę, zwiększana po 2 tygodniach do 500 mg dwa razy na dobę, z możliwością dalszego zwiększania co 2 tygodnie o 250 mg dwa razy na dobę do maksymalnej dawki 1500 mg dwa razy na dobę. W terapii wspomagającej u dorosłych i młodzieży ≥12 lat o masie ≥50 kg dawka początkowa to 500 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1500 mg dwa razy na dobę, modyfikowana co 2-4 tygodnie o 500 mg dwa razy na dobę. Tabletki mają różne kolory w zależności od dawki i są dzielone na pół dla ułatwienia dawkowania.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka dobowa, dawka początkowa, dawka uzupełniająca, dializa, klirens kreatyniny, lewetyracetam, maksymalna dawka, monoterapia, niewielkie zaburzenie czynności nerek, powierzchnia ciała, prawidłowa czynność nerek, rowek dzielący, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzona czynność nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metcrean XR 1000 mg
Metcrean XR to preparat metforminy chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Terapia rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 750 mg raz dziennie podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki o 500 mg co 10-15 dni do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę. U pacjentów już leczonych metforminą o natychmiastowym uwalnianiu dawka Metcrean XR powinna odpowiadać dotychczasowej dawce dobowej. Preparat 1000 mg jest szczególnie wskazany w leczeniu podtrzymującym u pacjentów przyjmujących metforminę w dawce 1000 mg lub 2000 mg. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg Metcrean XR raz na dobę, można rozważyć powrót do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu do dawki maksymalnej 3000 mg/dobę. Stosowanie metforminy z insuliną jest możliwe, rozpoczynając od 500 mg Metcrean XR raz dziennie, z indywidualnym dostosowaniem dawki insuliny na podstawie glikemii.
cukrzyca typu 2, dawka podtrzymująca, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone z insuliną, metforminy chlorowodorek, prawidłowa czynność nerek, przedłużone uwalnianie leku, schemat dawkowania, stężenie glukozy we krwi, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja przewodu pokarmowego, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gliptivil Combo 50 mg + 850 mg
Gliptivil Combo, zawierający wildagliptynę i metforminę, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od aktualnej terapii, skuteczności i tolerancji pacjenta. Maksymalna dobowa dawka wildagliptyny wynosi 100 mg (2 × 50 mg), a metforminy do 3000 mg, z podziałem na 2-3 dawki. Inicjacja leczenia zwykle zaczyna się od 50 mg wildagliptyny i 850-1000 mg metforminy podawanych dwa razy dziennie. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii na monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną, dawka wildagliptyny powinna wynosić 100 mg/dobę, a metformina powinna być stosowana w dawce zbliżonej do dotychczasowej. W przypadku braku odpowiedniej mocy produktu, składniki należy podawać osobno. Nie zaleca się stosowania Gliptivil Combo u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (AlAT lub AspAT >3× ULN) oraz u osób poniżej 18 roku życia.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, glikemia, górna granica normy, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina, monoterapia metforminą, objawy niepożądane, parametry wątrobowe, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, sulfonylomocznik, terapia skojarzona, tiazolidynodion, wildagliptyna, wildagliptyna i metformina, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symformin XR 1000 mg
Symformin XR, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zespołu policystycznych jajników oraz stanu przedcukrzycowego. Standardowa terapia rozpoczyna się od dawki początkowej 500 mg lub 750 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg, można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. U pacjentów stosujących insulinę, Symformin XR można wprowadzić początkowo w dawce 500 mg, dostosowując indywidualnie dawkę insuliny. Dawkowanie powinno uwzględniać funkcję nerek, ocenianą na podstawie wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR), z maksymalnymi dawkami odpowiednio: 2000 mg dla GFR 60-89 ml/min, 2000 mg (z ograniczeniami) dla GFR 45-59 ml/min, 1000 mg dla GFR 30-44 ml/min, a metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, monoterapia, natychmiastowe uwalnianie, prawidłowa czynność nerek, przedłużone uwalnianie, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, terapia skojarzona, tolerancja leku, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zyrtec UCB 10 mg
Zyrtec UCB zawiera 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na dwie równe dawki. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. U dzieci w wieku 6-12 lat dawka to 5 mg dwa razy dziennie (połowa tabletki dwukrotnie). Nie zaleca się stosowania tabletek u dzieci poniżej 6 lat ze względu na trudności w dostosowaniu dawki. U osób starszych z prawidłową czynnością nerek nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając szklanką wody, a dawkowanie może być modyfikowane indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta.
cetyryzyna dichlorowodorek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, GFR, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, podanie doustne, prawidłowa czynność nerek, schyłkowa choroba nerek, tabletka podzielna, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, Zyrtec - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levocetirizine Hasco 0,5 mg/ml
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg (10 ml roztworu) raz na dobę jest zalecana dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz dzieci w wieku 6-12 lat z prawidłową czynnością nerek. Dzieci 2-6 lat powinny otrzymywać 2,5 mg dziennie podzielone na dwie dawki po 1,25 mg (2,5 ml roztworu dwa razy na dobę). Leku nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 2 lat z powodu braku danych klinicznych. U osób starszych z prawidłową czynnością nerek stosuje się standardową dawkę, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny (Clkr), obliczanym według wzoru: Clkr = [140 – wiek (lata)] × masa ciała (kg) / (72 × stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)) (× 0,85 dla kobiet). Dawkowanie u dorosłych z zaburzeniami nerek przedstawia się następująco: Clkr ≥ 80 ml/min – 5 mg raz na dobę, 50-79 ml/min – 5 mg raz na dobę, 30-49 ml/min – 5 mg co drugi dzień, < 30 ml/min – 5 mg co trzeci dzień, a przy Clkr < 10 ml/min lek jest przeciwwskazany. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby bez niewydolności nerek nie wymagają zmiany dawkowania, natomiast w przypadku współistniejących zaburzeń dawkowanie dostosowuje się do stopnia niewydolności nerek.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, działanie niepożądane, ekspozycja na alergeny, klirens kreatyniny, lekkie zaburzenia czynności nerek, lewocetyryzyna, niewydolność nerek, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pacjent dializowany, prawidłowa czynność nerek, przewlekła pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, schorzenie alergiczne, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, terapia lewocetyryzyną, terapia schorzeń alergicznych, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosowana jest w terapii cukrzycy typu 2, z dawką początkową 500 mg raz na dobę, zwiększaną co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg podawanej podczas wieczornego posiłku. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii dawkę można podzielić na dwie dawki po 1000 mg lub rozważyć przejście na tabletki o natychmiastowym uwalnianiu do maksymalnej dawki 3000 mg/dobę. U pacjentów wcześniej leczonych metforminą dawka początkowa powinna odpowiadać dotychczasowej dawce, z ograniczeniem do 2000 mg/dobę dla tabletek o przedłużonym uwalnianiu. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy wynosi 500 mg raz dziennie, a dawkę insuliny dostosowuje się na podstawie glikemii. Preparaty 750 mg i 1000 mg są przeznaczone dla pacjentów wcześniej leczonych metforminą, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 1500 mg i 2000 mg podawanymi z wieczornym posiłkiem.
chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dawkowanie insuliny, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, monoterapia, niewydolność nerek, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Biofarm 850 mg
Metformin hydrochloride Biofarm jest lekiem przeciwcukrzycowym dostępnym w tabletkach powlekanych zawierających 850 mg metforminy chlorowodorku (odpowiadające 662,9 mg metforminy). U dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min) dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg podawane 2-3 razy dziennie podczas lub po posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 3 g na dobę w 3 dawkach podzielonych. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy pozostaje podobna, a insulinę dostosowuje się na podstawie glikemii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z obniżoną czynnością nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z wartością GFR: dla GFR 60-89 ml/min maksymalna dawka to 3000 mg, dla 45-59 ml/min – 2000 mg (z dawką początkową nie większą niż połowa dawki maksymalnej i koniecznością oceny ryzyka kwasicy mleczanowej), dla 30-44 ml/min – 1000 mg z zachowaniem szczególnej ostrożności, a poniżej 30 ml/min metformina jest przeciwwskazana. Czynność nerek powinna być monitorowana co najmniej raz w roku, a u pacjentów z ryzykiem pogorszenia co 3-6 miesięcy.
dawka maksymalna, dawka początkowa, dawkowanie insuliny, doustny lek przeciwcukrzycowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, monoterapia, parametr czynności nerek, podeszły wiek, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia skojarzona z insuliną, tolerancja produktu leczniczego, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Avamina SR 1000 mg
Produkt leczniczy Avamina SR, zawierający metforminę chlorowodorek w dawkach 500 mg (390 mg metforminy), 750 mg (585 mg metforminy) oraz 1000 mg (780 mg metforminy), jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być dostosowane do czynności nerek (GFR) oraz indywidualnej tolerancji pacjenta. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek (GFR ≥ 90 ml/min) dawka początkowa wynosi zwykle 500 mg lub 750 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania co 10-15 dni do maksymalnej dawki 2000 mg (4 tabletki 500 mg lub 2 tabletki 750 mg). W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg metforminy o przedłużonym uwalnianiu, można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. U pacjentów leczonych metforminą o natychmiastowym uwalnianiu w dawce powyżej 2000 mg/dobę nie zaleca się zamiany na Avamina SR.
badanie glikemii, cukrzyca typu 2, dawka podtrzymująca, doustny lek przeciwcukrzycowy, GFR, kontrola glikemii, lek o natychmiastowym uwalnianiu, lek o przedłużonym uwalnianiu, metforminy chlorowodorek, prawidłowa czynność nerek, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, terapia skojarzona z insuliną, tolerancja przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Amikacin Kabi 5 mg/ml jest aminoglikozydowym antybiotykiem do infuzji dożylnej, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, często w terapii skojarzonej. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (≥12 lat, >33 kg) z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min) wynosi 15 mg/kg mc./dobę, podawane jednorazowo lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg co 12 godzin, z maksymalną dawką dobową 1,5 g. U dzieci 4 tygodni–11 lat dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, a u noworodków dawka nasycająca to 10 mg/kg, następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń, np. wywołanych przez Pseudomonas, dawka może być zwiększona do 1,5 g/dobę, lecz nie dłużej niż 10 dni. Całkowity czas terapii nie powinien przekraczać 7-10 dni, a w przypadku dłuższego leczenia konieczna jest regularna kontrola stężenia leku w surowicy oraz monitorowanie funkcji nerek, słuchu i narządu równowagi. Stężenia maksymalne amikacyny nie powinny przekraczać 30-35 µg/ml, a minimalne powinny być poniżej 10 µg/ml przy schemacie podawania wielokrotnego.
Acinetobacter, antybiotyk aminoglikozydowy, dializa otrzewnowa, dysfagia, Enterobacteriales, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, mukowiscydoza, neutropenia, pompa infuzyjna, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, Pseudomonas, roztwór infuzyjny, stężenie leku w surowicy, terapia skojarzona, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zakażenie bakteryjne, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metcrean 850 mg
Metcrean, zawierający chlorowodorek metforminy w dawkach 500 mg, 850 mg i 1000 mg, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Początkowa dawka wynosi zwykle 500 mg lub 850 mg podawane 2-3 razy dziennie podczas lub po posiłkach, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Maksymalna dawka dobowa wynosi 3 g, podzielona na 3 dawki. W terapii skojarzonej z insuliną dawka insuliny powinna być dostosowana indywidualnie na podstawie monitorowania glikemii. U dzieci od 10 roku życia dawka maksymalna wynosi 2 g na dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych.
chlorowodorek metforminy, dawka podzielona, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, GFR, kontrola funkcji nerek, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monitorowanie stężenia glukozy, monoterapia, parametry nerkowe, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona z insuliną, tolerancja gastryczna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valimar 500 mg
Valimar (metforminy chlorowodorek) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu 500 mg stosuje się u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min) początkowo w dawce 500 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku. Dawkę można stopniowo zwiększać co 10-15 dni o 500 mg, aż do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę, przy czym dawkę należy dostosować na podstawie pomiarów glikemii. U pacjentów z obniżoną czynnością nerek dawkę modyfikuje się zgodnie z wartością GFR: dla GFR 60-89 ml/min maksymalna dawka to 2000 mg, dla 45-59 ml/min dawka początkowa nie powinna przekraczać połowy dawki maksymalnej, dla 30-44 ml/min dawka maksymalna wynosi 1000 mg, a poniżej 30 ml/min metformina jest przeciwwskazana. U pacjentów uprzednio leczonych metforminą dawka Valimar powinna odpowiadać dotychczasowej dobowej dawce metforminy o natychmiastowym uwalnianiu, z wyłączeniem dawek powyżej 2000 mg/dobę, gdzie nie zaleca się zamiany na Valimar. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy wynosi zwykle 500 mg raz na dobę, a dawkę insuliny dostosowuje się indywidualnie.
Podczas terapii Valimarem konieczna jest regularna kontrola stężenia glukozy, czynności nerek (GFR co najmniej raz w roku, a u pacjentów z grup ryzyka co 3-6 miesięcy) oraz parametrów biochemicznych, w tym poziomu witaminy B12, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Lek należy przyjmować podczas wieczornego posiłku, połykać w całości, aby zapewnić prawidłowe przedłużone uwalnianie substancji czynnej i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Produkt nie jest zalecany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku stanu przedcukrzycowego stosuje się dawki od 1000 do 1500 mg raz na dobę, a decyzję o kontynuacji terapii podejmuje się na podstawie regularnych badań glikemii i oceny czynników ryzyka.
czynniki ryzyka, dawka początkowa, działanie niepożądane, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, maksymalna dawka dobowa, metformina chlorowodorek, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, parametry biochemiczne, prawidłowa czynność nerek, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, stężenie witaminy B12, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, tolerancja leku, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allertec 10 mg
Dawkowanie cetyryzyny (Allertec) powinno być dostosowane do wieku pacjenta oraz funkcji nerek. U dzieci poniżej 6 lat stosowanie tabletek powlekanych nie jest zalecane. Dzieci w wieku 6-12 lat otrzymują 5 mg (pół tabletki) dwa razy na dobę, natomiast młodzież powyżej 12 lat i dorośli przyjmują 10 mg (1 tabletka) raz na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek stosuje się standardowe dawkowanie 10 mg raz na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie należy modyfikować na podstawie klirensu kreatyniny (Clkr), obliczanego według wzoru uwzględniającego wiek, masę ciała i stężenie kreatyniny w surowicy, z korektą dla kobiet (x0,85). Dawkowanie w zależności od stopnia niewydolności nerek wynosi: 10 mg raz na dobę przy Clkr ≥50 ml/min, 5 mg raz na dobę przy Clkr 30-49 ml/min, 5 mg co drugi dzień przy Clkr <30 ml/min, a stosowanie jest przeciwwskazane przy Clkr <10 ml/min (pacjenci dializowani).
Allertec, cetyryzyna dichlorowodorek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawkowanie cetyryzyny, efekt terapeutyczny, funkcja nerek, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, pacjent dializowany, pacjent w podeszłym wieku, prawidłowa czynność nerek, rowek dzielący, schyłkowa choroba nerek, stężenie kreatyniny w surowicy, surowica krwi, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Inventia 750 mg
Metformin hydrochloride ELC w dawce 750 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min), gdzie dawka dobowa nie powinna przekraczać 1500 mg, podawana podczas kolacji. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy powinna być dostosowana do dotychczasowego leczenia, a insulina indywidualnie na podstawie glikemii. U pacjentów z obniżoną filtracją kłębuszkową (GFR 60-89 ml/min) można rozważyć zmniejszenie dawki, natomiast przy GFR 45-59 ml/min dawka początkowa nie powinna przekraczać połowy maksymalnej (do 2000 mg), z uwzględnieniem ryzyka kwasicy mleczanowej. Przy GFR 30-44 ml/min dawka maksymalna wynosi 1000 mg, a stosowanie metforminy jest przeciwwskazane przy GFR <30 ml/min. Monitorowanie glikemii i funkcji nerek jest kluczowe, szczególnie u osób starszych i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, z zaleceniem kontroli GFR co 3-6 miesięcy w grupach wysokiego ryzyka.
działanie niepożądane, funkcja nerek, hipoglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina, parametr glikemii, prawidłowa czynność nerek, skuteczność leczenia, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek