monoterapia cukrzycy typu 2
Monoterapia cukrzycy typu 2 to strategia leczenia, w ramach której stosuje się tylko jeden lek przeciwcukrzycowy. Najczęściej pierwszym wyborem w monoterapii jest metformina, która zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę i hamuje wątrobową produkcję glukozy, nie powodując przy tym hipoglikemii.
W przypadku przeciwwskazań do stosowania metforminy lub jej nietolerancji, alternatywami w monoterapii są: inhibitory SGLT-2 (flozyny), agoniści receptora GLP-1, inhibitory DPP-4 (gliptyny) lub pochodne sulfonylomocznika. Wybór leku zależy od indywidualnych cech pacjenta, w tym obecności chorób współistniejących, ryzyka hipoglikemii oraz preferencji chorego.
Monoterapia jest zwykle pierwszym etapem farmakoterapii cukrzycy typu 2, stosowanym po okresie modyfikacji stylu życia. Gdy monoterapia przestaje być skuteczna (HbA1c > 7%), zgodnie z aktualnymi wytycznymi towarzystw diabetologicznych, należy rozważyć terapię skojarzoną z zastosowaniem dwóch lub więcej leków o różnych mechanizmach działania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 500 mg
Metformin hydrochloride Sandoz GmbH jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii w zależności od wskazania klinicznego, kontroli glikemii oraz funkcji nerek pacjenta. W profilaktyce cukrzycy typu 2 dawka początkowa wynosi 500 mg raz dziennie z wieczornym posiłkiem, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 2000 mg/dobę (4 tabletki) po 10-15 dniach na podstawie pomiarów glikemii. W monoterapii lub terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi dawkę początkową również ustala się na 500 mg/dobę, stopniowo zwiększając o 500 mg co 10-15 dni do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii możliwe jest stosowanie 1000 mg dwa razy dziennie lub zamiana na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. U pacjentów uprzednio leczonych metforminą o natychmiastowym uwalnianiu dawka początkowa powinna odpowiadać dotychczasowej dobowej dawce, z zastrzeżeniem, że nie zaleca się konwersji przy dawkach powyżej 2000 mg/dobę.
czynność nerek, dawka maksymalna, doustny lek przeciwcukrzycowy, farmakokinetyka, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina o przedłużonym uwalnianiu, modyfikacja stylu życia, monitorowanie glikemii, monoterapia cukrzycy typu 2, niewydolność nerek, prawidłowa czynność nerek, prewencja cukrzycy typu 2, przedłużone uwalnianie, schemat dawkowania, stężenie glukozy we krwi, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, zaburzenie czynności nerek, zapotrzebowanie na insulinę