reguła trzech

Reguła trzech to kliniczna zasada wykorzystywana w medycynie ratunkowej do wstępnej oceny głębokości i rozległości oparzeń ciała. Zgodnie z tą regułą, oparzenie trzeciego stopnia (pełnej grubości) zajmujące ponad 30% całkowitej powierzchni ciała (TBSA) u pacjenta daje 30% prawdopodobieństwo zgonu.

W praktyce klinicznej reguła trzech stanowi szybkie narzędzie do stratyfikacji ryzyka i podejmowania decyzji o transporcie pacjenta do specjalistycznego ośrodka leczenia oparzeń. Oparzenia pełnej grubości niszczą wszystkie warstwy skóry, powodując charakterystyczne zwęglenie lub woskowy, blady wygląd rany, która jest niebolesna z powodu zniszczenia zakończeń nerwowych.

Współczesne protokoły postępowania z pacjentami oparzeniowymi uwzględniają regułę trzech jako jeden z elementów wstępnej oceny, jednak pełna diagnostyka uwzględnia również dokładniejsze metody oceny, takie jak reguła dziewiątek, reguła dłoni oraz ocenę czynników dodatkowych, jak wiek pacjenta, współistniejące urazy czy obecność oparzeń dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl