niedobór antytrombiny
Niedobór antytrombiny (AT) to zaburzenie krzepnięcia krwi, charakteryzujące się zmniejszonym stężeniem lub nieprawidłową funkcją antytrombiny – kluczowego inhibitora procesów krzepnięcia. Wyróżnia się niedobór wrodzony (dziedziczony autosomalnie dominująco) oraz nabyty, związany z innymi schorzeniami.
Niedobór typu I cechuje się zmniejszeniem ilości białka przy zachowanej funkcji, natomiast w typie II występuje prawidłowy poziom nieprawidłowo funkcjonującej antytrombiny. Pacjenci z niedoborem AT mają zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej, szczególnie w młodym wieku. Rzadziej obserwuje się zakrzepicę tętniczą.
Diagnostyka obejmuje oznaczenie aktywności antytrombiny oraz jej stężenia antygenowego. Leczenie epizodów zakrzepowo-zatorowych wymaga stosowania antykoagulantów, przy czym skuteczność heparyny może być ograniczona ze względu na mechanizm jej działania zależny od antytrombiny. W przypadkach ciężkiego niedoboru antytrombiny można rozważyć suplementację koncentratem antytrombiny, zwłaszcza podczas zabiegów chirurgicznych lub ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przeciwwskazania stosowania
Estradiol, jako kluczowy hormon steroidowy z grupy estrogenów, jest szeroko stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet z objawami menopauzalnymi oraz w leczeniu niedoborów estrogenów. Jednakże jego stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami, które wynikają z potencjalnych zagrożeń onkologicznych, zakrzepowo-zatorowych, wątrobowych oraz innych schorzeń metabolicznych. Absolutnym przeciwwskazaniem jest obecność lub podejrzenie raka piersi oraz innych estrogenozależnych nowotworów, takich jak rak endometrium, a także nieleczona hiperplazja endometrium. Ponadto, przebyta lub aktywna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zaburzenia trombofilne (np. niedobór białka C, S, antytrombiny, mutacje czynnika V Leiden lub genu protrombiny), a także choroby zakrzepowo-zatorowe tętnic (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, TIA) stanowią istotne przeciwwskazania do terapii estradiolem. Warto podkreślić, że ryzyko zakrzepicy dotyczy wszystkich form podania estradiolu, w tym tabletek, systemów transdermalnych, aerozoli przezskórnych oraz preparatów dopochwowych.
autoimmunologiczna choroba wątroby, biosynteza hemu, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dusznica bolesna, dyslipoproteinemia, gruźlica skóry, grzybica, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, migrena z aurą, monoterapia estrogenowa, mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny, nadwrażliwość na estradiol, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór jajnika, nowotwór wątroby, ostra choroba wątroby, ostra niewydolność nerek, poalkoholowa choroba wątroby, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, trądzik różowaty, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Systen 50 50 mcg/24 h (3,2 mg)
Lek Systen 50, system transdermalny zawierający 3,2 mg estradiolu i uwalniający 50 µg estradiolu na dobę, posiada liczne przeciwwskazania, które należy starannie rozważyć przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na estradiol lub składniki plastra, obecność lub przebyte nowotwory estrogenozależne (w tym rak piersi i rak endometrium), nieleczona atypowa hiperplazja endometrium, niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, ciąża, okres karmienia piersią, ostra lub przebyta choroba wątroby do czasu normalizacji parametrów czynnościowych oraz stany zwiększonego ryzyka zakrzepowo-zatorowego (np. przebyta zakrzepica żył głębokich, trombofilia, incydenty naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego). Porfiria również stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego preparatu.
W przypadku pacjentek z wywiadem zaburzeń czynności wątroby konieczne jest odroczenie terapii do czasu pełnej normalizacji parametrów wątrobowych oraz regularny monitoring funkcji wątroby podczas leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet ze zwiększonym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz u tych z podwyższonym ryzykiem nowotworów estrogenozależnych, zwłaszcza raka piersi i endometrium, zwłaszcza przy obciążonym wywiadzie rodzinnym lub zmianach przedrakowych. Przed wdrożeniem terapii u pacjentek z nieprawidłowymi krwawieniami z dróg rodnych wskazana jest pełna diagnostyka w celu wykluczenia patologii. Decyzja o zastosowaniu Systen 50 powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz świadomej zgodzie pacjentki po omówieniu potencjalnych zagrożeń i korzyści hormonalnej terapii zastępczej.
choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, dławica piersiowa, estradiol, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie z dróg rodnych, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór estrogenozależny, ostra choroba wątroby, porfiria, rak endometrium, rak piersi, system transdermalny, Systen, trombofilia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zwiększone krzepnięcie krwi, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenzetto
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) z użyciem produktu Lenzetto jest wskazana wyłącznie u pacjentek z objawami pomenopauzalnymi obniżającymi jakość życia, z coroczną oceną stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet z przedwczesną menopauzą, chorobami współistniejącymi (np. mięśniaki macicy, endometrioza, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, migrena, toczeń rumieniowaty układowy) oraz czynnikami ryzyka zakrzepowo-zatorowymi i nowotworowymi zależnymi od estrogenów. U kobiet z zachowaną macicą stosowanie wyłącznie estrogenów zwiększa ryzyko rozrostu endometrium i raka endometrium (2-12-krotnie), co można zminimalizować przez dodanie progestagenu. Ryzyko raka piersi wzrasta po 3 latach stosowania HTZ, zwłaszcza skojarzonej estrogenowo-progestagenowej, a po odstawieniu może utrzymywać się do 10 lat. HTZ zwiększa także ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (1,3-3-krotnie), szczególnie w pierwszym roku terapii, oraz ryzyko udaru niedokrwiennego (do 1,5-krotnego). W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak żółtaczka, znaczne nadciśnienie tętnicze, migrena czy ciąża, leczenie należy natychmiast przerwać.
astma, biopsja endometrium, choroba wieńcowa, cukrzyca, endometrioza, ginekomastia, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykosteroidy, globulina wiążąca tyroksynę, gruczolak wątroby, hipertriglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, krwawienie śródcykliczne, mięśniak gładkokomórkowy, mięśniak macicy, migrena, migrenowy ból głowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, objawy pomenopauzalne, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, otoskleroza, padaczka, przedwczesna menopauza, przedwczesne dojrzewanie płciowe, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rozrost endometrium, toczeń rumieniowaty układowy, udar niedokrwienny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie wątroby, zakrzepica naczyń siatkówki, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Femoston 2 mg estradiolu (tabletki ceglasto-czerwone), 2 mg estradiolu + 10 mg dydrogesteronu (tabletki żółte)
Lek Femoston, zawierający 2 mg estradiolu w tabletkach ceglastoczerwonych oraz 2 mg estradiolu i 10 mg dydrogesteronu w tabletkach żółtych, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują rozpoznane lub podejrzewane nowotwory estrogenozależne (np. rak piersi, rak endometrium) oraz nowotwory zależne od progestagenów (np. oponiak). Nie należy stosować leku przy niezdiagnozowanych krwawieniach z dróg rodnych oraz nieleczonym rozroście endometrium. Femoston jest również przeciwwskazany u pacjentek z ostrą lub przebyta chorobą wątroby do czasu normalizacji wskaźników czynnościowych, a także u osób z porfirią oraz z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, w tym z przebytą zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, niedoborem białka C, S lub antytrombiny, a także chorobą niedokrwienną serca czy zawałem mięśnia sercowego.
biosynteza hemu, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, dydrogesteron, estradiol, guz estrogenozależny, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór zależny od progestagenów, oponiak, patologia endometrium, porfiria, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, terapia hormonalna, wskaźnik czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica żył głębokich – Etiologia i przyczyny
Zakrzepica żył głębokich (DVT) jest wynikiem złożonej patogenezy obejmującej triadę Virchowa: zastój krwi, uszkodzenie śródbłonka naczyniowego oraz nadkrzepliwość, z istotnym udziałem procesów zapalnych. Zastój krwi może być spowodowany długotrwałym unieruchomieniem (np. podróże powyżej 4 godzin, hospitalizacja, pooperacyjne unieruchomienie), porażeniem kończyn czy zwiększonym ciśnieniem w żyłach. Uszkodzenie śródbłonka wynika z urazów mechanicznych, zabiegów operacyjnych (szczególnie ortopedycznych), cewników naczyniowych, infekcji oraz palenia tytoniu. Nadkrzepliwość może mieć podłoże genetyczne (mutacje czynnika V Leiden, protrombiny G20210A, niedobory antytrombiny III, białek C i S) lub nabyte (nowotwory, ciąża, stosowanie estrogenów, otyłość, choroby mieloproliferacyjne). Ryzyko DVT wzrasta z wiekiem, szczególnie powyżej 60 lat, oraz w obecności licznych chorób współistniejących, takich jak niewydolność serca, choroby autoimmunologiczne, przewlekłe zapalenia jelit czy COVID-19.
artroplastyka stawu biodrowego, cewnik naczyniowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba mieloproliferacyjna, czerwienica prawdziwa, hiperhomocysteinemia, małopłytkowość indukowana heparyną, mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny, nadkrzepliwość, nadpłytkowość samoistna, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność żylna przewlekła, nocna napadowa hemoglobinuria, pompa mięśniowa, proces zapalny, skrzeplina, toczeń rumieniowaty układowy, triada Virchowa, trombofilia wrodzona, uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zastój krwi, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół nerczycowy, zespół pozakrzepowy - Leksykon substancji czynnych
Octan cyproteronu – Przeciwwskazania stosowania
Octan cyproteronu w dawce 2 mg w połączeniu z etynyloestradiolem 0,035 mg (preparat Syndi-35) jest wskazany w leczeniu stanów androgenozależnych u kobiet, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z aktualną lub przebytą zakrzepicą żylną (w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną), zakrzepicą tętniczą (np. zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, przemijający napad niedokrwienny), udarem mózgu oraz u pacjentek z poważnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy, takimi jak cukrzyca ze zmianami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia oraz dziedziczne lub nabyte zaburzenia krzepnięcia (np. niedobór antytrombiny III, białka C lub S, oporność na aktywne białko C, hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych). Ponadto przeciwwskazaniem jest migrena z aurą, ciężka choroba wątroby, nowotwory wątroby, nowotwory hormonozależne, krwawienia z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, ciąża, karmienie piersią, oponiak w wywiadzie oraz nadwrażliwość na składniki preparatu. Stosowanie octanu cyproteronu jest również przeciwwskazane u mężczyzn oraz w skojarzeniu z innymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi i niektórymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW C.
choroba wątroby, cukrzyca ze zmianami naczyniowymi, dazabuwir, dusznica bolesna, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, octan cyproteronu, ombitaswir, oponiak, oporność na aktywne białko C, opryszczka ciężarnych, padaczka, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Gilberta, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Rotora - Leksykon chorób i schorzeń
Skłonność do zakrzepicy – Patofizjologia i mechanizm
Trombofilia to stan charakteryzujący się nadkrzepliwością, wynikający z zaburzenia równowagi między czynnikami prokoagulacyjnymi a antykoagulantami, prowadzący do zwiększonej generacji trombiny i fibryny. Patogeneza jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno trombofilię dziedziczną, jak mutacje czynnika V Leiden (Arg506Gln w genie F5, zwiększające ryzyko zakrzepicy 5-10-krotnie), mutację protrombiny G20210A (występującą u 2% populacji zdrowych i 6-7% pacjentów z zakrzepicą), jak i niedobory naturalnych antykoagulantów: antytrombiny, białka C i białka S. Nabyte czynniki ryzyka to m.in. zespół antyfosfolipidowy, nowotwory złośliwe, stan zapalny, urazy, ciąża oraz stosowanie hormonalnej antykoncepcji i NLPZ, które synergistycznie zwiększają ryzyko zakrzepicy. Diagnostyka obejmuje testy oporności na aktywowane białko C oraz analizę genetyczną, a obecność mutacji wpływa na czas trwania terapii przeciwzakrzepowej, choć nie zmienia jej intensywności.
antykoncepcja hormonalna, czynnik prokoagulacyjny, czynnik tkankowy, fibrynoliza, hiperhomocysteinemia, hiperkoagulacja, kaskada krzepnięcia, kompleks protrombinazy, mutacja czynnika V Leiden, nadkrzepliwość, nadkrzepliwość krwi, nawracająca zakrzepica, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, oporność na aktywowane białko C, płytka krwi, reduktaza metylenotetrahydrofolianowa, skłonność do zakrzepicy, śródbłonek naczyniowy, stan nadkrzepliwości, triada Virchowa, trombofilia, układ fibrynolizy, zakrzepica naczyniowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Antytrombina – Przeciwwskazania stosowania
Antytrombina, będąca kluczowym białkiem osocza regulującym krzepnięcie, jest stosowana terapeutycznie w postaci koncentratów pochodzenia ludzkiego. Główne przeciwwskazania do jej podawania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz na składniki pomocnicze preparatów (Antithrombin III NF Takeda, Atenativ, Kybernin P). Specyficznie dla Atenativ przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na zanieczyszczenia z procesu produkcji. Produkt Antithrombin III NF Takeda nie powinien być stosowany u pacjentów z wywiadem trombocytopenii indukowanej heparyną (HIT), ze względu na ryzyko nawrotu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Zawartość sodu w preparatach wynosi od 36 mg do 44,76 mg na fiolkę 500 j.m. oraz do 75,4 mg na fiolkę 1000 j.m., co wymaga uwagi u pacjentów z ograniczeniami sodu w diecie, np. w niewydolności serca czy nadciśnieniu tętniczym.
Antithrombin III, antytrombina, Atenativ, czynnik płytkowy 4, efekt przeciwkrzepliwy, koncentrat antytrombiny, krzepnięcie krwi, Kybernin P, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niewydolność serca, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja nadwrażliwości, składnik pomocniczy, stan nadkrzepliwości, trombocytopenia indukowana heparyną, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Antytrombina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Antytrombina, białko osoczowe stosowane w terapii niedoborów antytrombiny i zaburzeń krzepnięcia, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, oraz potencjalne przeniesienie czynników zakaźnych. Podanie antytrombiny powinno być dokumentowane z podaniem nazwy i numeru serii produktu (np. Antithrombin III NF Takeda, Atenativ, Kybernin P). Pacjenci muszą być obserwowani pod kątem objawów alergicznych, takich jak uogólniona pokrzywka, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego czy wstrząs anafilaktyczny. Pomimo stosowania procedur selekcji dawców, badań przesiewowych i inaktywacji wirusów, nie można wykluczyć ryzyka transmisji patogenów, w tym wirusów osłonkowych (HIV, HBV, HCV, HAV) oraz wirusów bezosłonkowych, jak parwowirus B19, szczególnie niebezpiecznego dla kobiet w ciąży i osób z niedoborem odporności. Zaleca się rozważenie szczepień ochronnych przeciwko WZW A i B u pacjentów poddawanych wielokrotnym transfuzjom antytrombiny.
antytrombina, białko osoczowe, biologiczny produkt leczniczy, czynnik anty-FXa, czynnik zakaźny, HAV, HBV, HCV, heparyna niefrakcjonowana, HIV, krwawienie śródczaszkowe, ludzkie osocze, nabyty niedobór antytrombiny, niedobór antytrombiny, niedokrwistość hemolityczna, obniżenie ciśnienia tętniczego, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, reakcja nadwrażliwości alergicznej, świszczący oddech, wirus bezosłonkowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zespół niewydolności oddechowej noworodków, zwiększona erytropoeza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atenativ 50 j.m./ml
Produkt leczniczy Atenativ, zawierający liofilizowaną antytrombinę z osocza ludzkiego (50 j.m./ml), może być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz planujących ciążę, jednak wymaga to szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące stosowania antytrombiny w ciąży są ograniczone, ale dotychczasowe badania nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg porodu, rozwój prenatalny ani postnatalny. Należy jednak pamiętać o zwiększonym ryzyku zdarzeń zatorowo-zakrzepowych u pacjentek z niedoborem antytrombiny w ciąży. W przypadku karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania antytrombiny do mleka, co wymaga indywidualnego podejścia do decyzji o kontynuacji leczenia lub karmienia.
- Leksykon substancji czynnych
Dydrogesteron – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii dydrogesteronem konieczne jest dokładne ustalenie etiologii nieprawidłowych krwawień z pochwy, gdyż w początkowym okresie leczenia mogą wystąpić krwawienia i plamienia. W przypadku ich utrzymywania się po przerwaniu terapii lub pojawienia się po dłuższym czasie, wskazana jest diagnostyka, w tym biopsja endometrium, celem wykluczenia nowotworu złośliwego. Pacjentki z historią lub nasileniem chorób takich jak porfiria, depresja, zaburzenia czynności wątroby, mięśniaki macicy, endometrioza, czynniki ryzyka zakrzepowo-zatorowe, nowotwory estrogenozależne, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, migrena, toczeń rumieniowaty układowy, padaczka, astma czy otoskleroza wymagają ścisłej obserwacji podczas stosowania dydrogesteronu, zwłaszcza w skojarzeniu z estrogenami w terapii hormonalnej zastępczej (HTZ).
astma, biopsja błony śluzowej macicy, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, depresja, dydrogesteron, endometrioza, gruczolak wątroby, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, mięśniak gładki, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedokrwienny udar mózgu, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, nietolerancja galaktozy, nowotwór estrogenozależny, nowotwór złośliwy, oponiak, otoskleroza, padaczka, porfiria, przedwczesna menopauza, przewlekła choroba wątroby, rak błony śluzowej macicy, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, toczeń rumieniowaty układowy, włókniakomięśniak macicy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Antithrombin III NF Takeda 50 j.m./ml; 500 j.m.
Stosowanie Antithrombin III NF Takeda u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Doświadczenie w stosowaniu ludzkiej antytrombiny w tych grupach jest niewystarczające, a brak kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo terapii. Lekarz powinien informować pacjentki, że preparat jest wskazany wyłącznie przy istotnych wskazaniach medycznych, zwłaszcza u kobiet z niedoborem antytrombiny, u których ciąża sama w sobie zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Decyzja o podaniu leku powinna opierać się na dokładnej analizie bilansu korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem historii incydentów zakrzepowo-zatorowych oraz wysokiego ryzyka ich wystąpienia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg
Lek Levomine midi, zawierający 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 125 mikrogramów lewonorgestrelu, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na laktozę (52,01 mg w tabletce), oraz u tych z czynna lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), genetyczną lub nabytą predyspozycją do zakrzepicy (np. mutacja czynnika V Leiden, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także u pacjentek planujących rozległe zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, przeciwwskazania obejmują tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub TIA, migrenę z aurą, oraz obecność czynników ryzyka takich jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia.
amenorrhea, antykoagulant toczniowy, cukrzyca naczyniowa, czynnik V Leiden, dasabuwir, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, krwawienie z pochwy, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyprodiol 2 mg + 0,035 mg
Cyprodiol, zawierający 2 mg cyproteronu i 0,035 mg etynyloestradiolu, jest preparatem hormonalnym o złożonym profilu działania, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, nietolerancję laktozy (47,4 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), a także współistnienie chorób zakrzepowo-zatorowych, takich jak idiopatyczna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, przebyta zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zakrzepica tętnicza, udar mózgu, oraz dziedziczne lub nabyte predyspozycje do zakrzepicy (np. niedobory antytrombiny III, białka C i S, oporność na aktywowane białko C, hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z poważnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy, takimi jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia oraz u palących tytoń, a także w przypadku chorób wątroby, guzów zależnych od hormonów płciowych, migren z aurą, krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, ciąży i karmienia piersią. Cyprodiol nie jest wskazany do stosowania u mężczyzn.
ciężkie nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, glekaprewir/pibrentaswir, guzy wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, laktoza jednowodna, migrena z objawami ogniskowymi, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietolerancja laktozy, ombitaswir parytaprewir, oponiak, oporność na aktywowane białko C, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, powikłania naczyniowe cukrzycy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir/welpataswir, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka ciążowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Skłonność do zakrzepicy – Leczenie
Trombofilia to stan predysponujący do nadmiernej aktywacji układu krzepnięcia i powstawania zakrzepów, który może mieć charakter wrodzony lub nabyty. Leczenie przeciwzakrzepowe jest wskazane przede wszystkim po epizodach zakrzepicy żylnej lub tętniczej, u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów oraz w sytuacjach przejściowego zwiększenia ryzyka (np. ciąża, zabiegi operacyjne, unieruchomienie). Farmakoterapia opiera się na antykoagulantach, takich jak heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH), warfaryna (monitorowana wskaźnikiem INR w zakresie 2,0-3,0), nowe doustne antykoagulanty (NOAC/DOAC) oraz fondaparinuks. W ciąży preferowana jest LMWH, natomiast warfaryna i DOAC są przeciwwskazane. Czas leczenia zależy od etiologii i przebiegu zakrzepicy: od 3-6 miesięcy po epizodzie wywołanym czynnikiem przejściowym do leczenia długoterminowego lub bezterminowego w przypadku nawrotów lub wysokiego ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z homozygotycznymi mutacjami czynnika V Leiden, protrombiny G20210A lub niedoborem antytrombiny.
antykoagulant, apiksaban, dabigatran, doustny antykoagulant, epizod zakrzepowy, fondaparinuks, heparyna drobnocząsteczkowa, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, martwica skóry, mutacja czynnika V Leiden, mutacja protrombiny G20210A, nadciśnienie płucne, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, riwaroksaban, ryzyko krwawienia, skłonność do zakrzepicy, trombofilia, warfaryna, wskaźnik INR, zakrzep krwi, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół pozakrzepowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Antithrombin III NF Takeda 50 j.m./ml; 500 j.m.
Antytrombina III, będąca kluczowym naturalnym inhibitorem układu krzepnięcia, należy do nadrodziny serpin i pełni fundamentalną rolę w hamowaniu proteaz serynowych, zwłaszcza trombiny i czynnika Xa. Produkt leczniczy Antithrombin III NF Takeda zawiera ludzką antytrombinę III o masie cząsteczkowej 58 kDa, zbudowaną z 432 aminokwasów, pozyskiwaną z osocza. Aktywność antytrombiny jest istotnie wzmacniana przez heparynę, co podkreśla jej synergistyczne działanie w terapii przeciwzakrzepowej. Dwie kluczowe domeny białka – centrum aktywne oraz domena wiążąca glikozoaminoglikany – umożliwiają tworzenie stabilnych kompleksów inhibitor-enzym oraz interakcję z heparyną, co przyspiesza unieczynnianie trombiny. Kompleksy te są następnie eliminowane przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, co zapewnia homeostazę układu krzepnięcia.
antytrombina III, czynnik aktywacji kontaktowej, czynnik tkankowy, czynnik VIIa, czynnik Xa, glikoproteina, glikozoaminoglikan, heparyna, homeostaza układu krzepnięcia, inhibitor proteazy serynowej, inhibitor układu krzepnięcia, kaskada krzepnięcia, krzepnięcie krwi, niedobór antytrombiny, preparat antytrombiny, proszek liofilizowany, proteaza serynowa, roztwór do infuzji, serpina, środek przeciwzakrzepowy, terapia przeciwzakrzepowa, trombina, układ siateczkowo-śródbłonkowy, układ wewnętrzpochodny, woda do wstrzykiwań - Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość zakrzepowa – Etiologia i przyczyny
Żylakowatość zakrzepowa (thrombophlebitis) to zapalenie żyły z obecnością skrzepu, najczęściej dotyczące żył powierzchownych kończyn dolnych. Etiologia opiera się na triadzie Virchowa: uszkodzeniu ściany naczynia, zaburzeniach przepływu krwi (zastój, turbulencje) oraz zwiększonej krzepliwości krwi. Czynniki ryzyka obejmują urazy żył (np. cewnikowanie, zabiegi chirurgiczne), długotrwałe unieruchomienie, żylaki (występujące w 75-88% przypadków), wrodzone trombofilie (mutacja czynnika V Leiden u ~40% pacjentów, niedobory białka C, S, antytrombiny III), stosowanie estrogenów (zwiększenie ryzyka 3-12-krotne), ciążę i okres połogu, choroby autoimmunologiczne (SLE, zespół antyfosfolipidowy), infekcje (w tym COVID-19) oraz nowotwory, zwłaszcza gruczolakoraki trzustki (zespół Trousseau). Procedury medyczne, takie jak długotrwałe cewnikowanie dożylne, zwiększają ryzyko zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych, które może prowadzić do zakrzepicy żył głębokich (DVT) u 6-40% pacjentów, a w konsekwencji do zatorowości płucnej (PE).
cewnik dożylny, choroba Behçeta, choroba Buergera, choroba refluksowa żył, czynnik V Leiden, guzkowe zapalenie tętnic, krzepliwość krwi, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, nieprawidłowy przepływ krwi, niewydolność żylna, septyczne zapalenie żył, skleroterapia, skrzep, triada Virchowa, trombofilia, uszkodzenie naczynia krwionośnego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie błon płodowych, zapalenie endometrium, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół Trousseau, żyła odpiszczelowa wielka, żylaki, żylakowatość zakrzepowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenzetto 1,53 mg/dawkę
Lek Lenzetto, zawierający 1,53 mg estradiolu w dawce aerozolu przezskórnego, posiada liczne przeciwwskazania, które muszą być skrupulatnie uwzględnione przed rozpoczęciem terapii hormonalnej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność lub podejrzenie nowotworów estrogenozależnych, w tym aktywny lub przebyły rak piersi oraz rak endometrium. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z niezdiagnozowanym krwawieniem z dróg rodnych, nieleczonym rozrostem endometrium, aktywną lub przebytą chorobą wątroby (jeśli funkcje wątroby nie wróciły do normy), a także u osób z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, wrodzonymi trombofilami (np. niedobór białka C, S, antytrombiny) oraz chorobą zakrzepowo-zatorową tętnic (np. dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego). Należy również uwzględnić nadwrażliwość na estradiol lub substancje pomocnicze, w tym etanol (65,47 mg/dawkę).
aerozol przezskórny, ból głowy migrenowy, choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, cukrzyca, czynnik ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych, dusznica bolesna, estradiol, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór estrogenozależny, otyłość, porfiria, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, terapia hormonalna, trombofilia wrodzona, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia lipidowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Piętka tętniczo-żylna – Etiologia i przyczyny
Piętka tętniczo-żylna (AVF) to patologiczne połączenie między tętnicą a żyłą, omijające łożysko kapilarne, co skutkuje zwiększeniem ciśnienia żylnego i zmniejszeniem perfuzji tkanek. Etiologia AVF jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny wrodzone, takie jak nieprawidłowy rozwój naczyń w okresie płodowym oraz genetyczne predyspozycje (np. choroba Oslera-Webera-Rendu), a także nabyte, w tym jatrogenne (cewnikowanie naczyń, biopsje, zabiegi chirurgiczne), pourazowe (rany penetrujące, złamania kości długich) oraz idiopatyczne. Szczególną grupę stanowią AVF tworzone celowo u pacjentów z niewydolnością nerek w celu uzyskania dostępu do hemodializy. Czynniki ryzyka rozwoju AVF to m.in. dializa, przebyte urazy, zabiegi naczyniowe, nadciśnienie tętnicze, wysoki BMI, zaawansowany wiek oraz płeć żeńska.
biopsja przezskórna, choroba Oslera-Webera-Rendu, dializoterapia, dostęp naczyniowy, dysfagia, hemodializa, hiperplazja błony wewnętrznej, lek antyfibrynolityczny, lek przeciwkrzepliwy, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, neoangiogeneza, niedobór antytrombiny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja tkanek, piętka tętniczo-żylna, płucna piętka tętniczo-żylna, proliferacja komórek śródbłonka, przetoka szyjno-jamista, przetoka tętniczo-żylna rdzenia kręgowego, tworzenie zakrzepów, wrodzona trombofilia, wskaźnik masy ciała, zakrzepica zatoki żylnej, zakrzepica żylna, zatoka poprzeczna, zawał żylny, zespół podkradania, złamanie kości długiej, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klimedix 2 mg + 1 mg
Klimedix, zawierający 1 mg estradiolu i 2 mg drospirenonu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentek z wywiadem lub podejrzeniem nowotworów hormonozależnych, w tym raka piersi oraz nowotworów estrogenozależnych, takich jak rak błony śluzowej trzonu macicy. Lek nie powinien być stosowany przy niezdiagnozowanym krwawieniu z dróg rodnych oraz nieleczonej hiperplazji błony śluzowej trzonu macicy. Ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z przebytą lub obecną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, aktywnymi lub niedawno przebytymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi tętnic, a także u osób ze znaną skłonnością do zakrzepów (np. niedobór białka C, białka S lub antytrombiny).
dławica piersiowa, drospirenon, estradiol, hiperplazja błony śluzowej trzonu macicy, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór estrogenozależny, nowotwór hormonozależny, ostra choroba wątroby, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak piersi, skłonność do zakrzepów, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atenativ 50 j.m./ml
Atenativ to preparat zawierający antytrombinę ludzką pochodzącą z osocza, dostępny w formie liofilizatu do rekonstytucji w stężeniu 50 j.m./ml. Średni okres półtrwania biologicznego antytrombiny wynosi około 3 dni, co jest kluczowe dla planowania dawkowania i częstotliwości podawania. Aktywność swoista preparatu wynosi około 2,8 j.m./mg białka, a moc produktu została określona metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską, co gwarantuje standaryzację i powtarzalność dawkowania.
aktywność swoista, antytrombina ludzka, czynniki krzepnięcia, heparyna, infuzja dożylna, liofilizat, metoda chromogenna, mikrokrążenie, niedobór antytrombiny, okres półtrwania biologiczny, posocznica, rekonstytucja, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, sepsa, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepy, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Systen Sequi 1. Systen 50: 3,2 mg, 2. Systen Conti: 3,2 mg + 11,2 mg
Produkt leczniczy Systen Sequi, składający się z systemów transdermalnych Systen 50 (3,2 mg estradiolu) oraz Systen Conti (3,2 mg estradiolu i 11,2 mg noretysteronu octanu), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Do najważniejszych należą: nadwrażliwość na składniki preparatu, rozpoznany lub podejrzewany rak piersi i inne nowotwory estrogenozależne (np. rak endometrium), nieleczona atypowa hiperplazja endometrium, niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, ciąża i karmienie piersią, ostra choroba wątroby lub choroba wątroby w wywiadzie do czasu normalizacji prób wątrobowych, a także przebyty lub aktualny epizod żylnych i tętniczych chorób zakrzepowo-zatorowych, w tym trombofilie (np. niedobór białka C, S lub antytrombiny). Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z porfirią ze względu na ryzyko nasilenia objawów choroby metabolicznej.
atypowa hiperplazja endometrium, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, ciąża, dławica piersiowa, estradiol, hormonalna terapia zastępcza, incydent naczyniowo-mózgowy, karmienie piersią, krwawienie z dróg rodnych, nadwrażliwość na estradiol, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, noretysteronu octan, nowotwór estrogenozależny, ostra choroba wątroby, porfiria, próby czynnościowe wątroby, rak endometrium, rak piersi, synteza hemu, system transdermalny, Systen Sequi, terapia hormonalna, trombofilia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ladybon 2,5 mg
Tibolon w dawce 2,5 mg, zawarty w preparacie Ladybon, jest stosowany w terapii hormonalnej o działaniu estrogenowym, jednak jego zastosowanie wiąże się z licznymi bezwzględnymi przeciwwskazaniami. Należą do nich m.in. nadwrażliwość na tibolon lub substancje pomocnicze (w tym 87 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), ciąża i laktacja, nowotwory zależne od estrogenów (rak piersi i endometrium), nieleczona hiperplazja endometrium, niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, choroby zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, niedobory białka C, S lub antytrombiny, a także choroby tętnicze jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu), choroby wątroby (ostre lub w wywiadzie z podwyższonymi enzymami wątrobowymi) oraz porfiria. Stosowanie tibolonu w tych stanach jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko powikłań i konieczność natychmiastowego przerwania terapii w przypadku pojawienia się objawów sugerujących te schorzenia.
choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, dusznica bolesna, enzym wątrobowy, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór endometrium, porfiria, profil bezpieczeństwa leku, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, terapia hormonalna, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, tibolon, udar mózgu, zaburzenie biosyntezy hemu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml
Produkt leczniczy Kybernin P, zawierający ludzką antytrombinę III w stężeniu 50 j.m./ml (500 j.m. antytrombiny na fiolkę), jest stosowany u pacjentek z niedoborem antytrombiny, jednakże dostępne dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa w okresie ciąży i laktacji są ograniczone. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego preparatu u kobiet ciężarnych, a także niewystarczające są dane przedkliniczne dotyczące wpływu na reprodukcję, rozwój embrionalny i płodowy oraz przebieg ciąży. W związku z tym, stosowanie Kybernin P w ciąży powinno być rozważane wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko, zwłaszcza biorąc pod uwagę zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych u kobiet z niedoborem antytrombiny w ciąży.
antytrombina III, badania kliniczne, badania przedkliniczne, Kybernin P, ludzkie osocze, niedobór antytrombiny, powikłania zakrzepowo-zatorowe, powikłania zatorowo-zakrzepowe, preparat leczniczy, produkt leczniczy, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój poporodowy, stosunek korzyści do ryzyka - Leksykon substancji czynnych
Dydrogesteron – Przeciwwskazania stosowania
Dydrogesteron, syntetyczny progestagen o wysokiej biodostępności po podaniu doustnym, jest stosowany zarówno w monoterapii (np. Duphaston), jak i w terapii skojarzonej z estrogenem (preparaty Femoston). Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, oraz obecność nowotworów zależnych od progestagenów, takich jak oponiak. Dydrogesteron jest również przeciwwskazany przy krwawieniach z pochwy o nieustalonej etiologii, wymagających diagnostyki wykluczającej patologie nowotworowe. W przypadku terapii skojarzonej z estradiolem lista przeciwwskazań rozszerza się o raka piersi, estrogenozależne guzy złośliwe (np. rak endometrium), nieleczony rozrost endometrium, choroby zakrzepowo-zatorowe (zarówno żylne, jak i tętnicze), zaburzenia krzepnięcia (np. niedobór białka C, S, antytrombiny), choroby wątroby do czasu normalizacji funkcji oraz porfirię.
choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic, choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, dydrogesteron, estradiol, estrogen, krwawienie z pochwy, laktoza jednowodna, monoterapia, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, oponiak, porfiria, progesteron, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, zaburzenia syntezy hemu, zaburzenia układu krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) – Etiologia i przyczyny
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) to zapalenie żyły powierzchownej spowodowane zakrzepicą, wynikające z elementów triady Virchowa: uszkodzenia ściany naczynia, zastoju krwi oraz zmian w składzie krwi zwiększających krzepliwość. Najczęstszymi czynnikami ryzyka są żylaki (obecne w 75-88% przypadków), przewlekła niewydolność żylna, unieruchomienie, stany nadkrzepliwości (wrodzone mutacje, zespół antyfosfolipidowy, SLE), ciąża (z ryzykiem utrzymującym się do 6 tygodni po porodzie), leczenie hormonalne (zwiększające ryzyko zakrzepicy 3-12-krotnie), aktywna choroba nowotworowa (szczególnie nowotwory trzustki, żołądka, jelita grubego, płuc i układu moczowo-płciowego) oraz choroby autoimmunologiczne i infekcyjne zapalenia żył. Dodatkowo wiek >60 lat, otyłość, palenie tytoniu, przebyta zakrzepica żył powierzchownych lub głębokich, odwodnienie, zabiegi chirurgiczne i niewydolność serca zwiększają ryzyko rozwoju choroby.
cewnik dożylny, choroba Behçeta, choroba Buergera, guzkowe zapalenie tętnic, infuzja dożylna, krzepliwość krwi, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwzapalny, mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, oporność na aktywowane białko C, przewlekła niewydolność żylna, sepsa, skrzeplina, stan nadkrzepliwości, toczeń rumieniowaty układowy, triada Virchowa, tromboflebitis powierzchowna, turbulentny przepływ krwi, uszkodzenie ściany naczynia, wenflon, wrodzona trombofilia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie HIV, zakrzep krwi, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zastój krwi, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół Trousseau, żylaki, żylakowatość powierzchowna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Climara-50 50 mcg/24 h (3,8 mg)
System transdermalny Climara-50, uwalniający 50 μg estradiolu na dobę (zawierający 3,8 mg estradiolu), jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na estradiol lub substancje pomocnicze, a także u kobiet z nowotworami estrogenozależnymi, takimi jak rak piersi (aktualny, podejrzewany lub w wywiadzie) oraz rak endometrium. Przeciwwskazania obejmują również niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, nieleczoną hiperplazję endometrium, a także stany zwiększające ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym przebyte lub aktywne zakrzepice żył głębokich, zatorowość płucną, genetyczne lub nabyte trombofilie (np. niedobór białka C, S, antytrombiny) oraz incydenty zakrzepowo-zatorowe w układzie tętniczym. Dodatkowo, preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z ostrą chorobą wątroby lub chorobą wątroby w wywiadzie do czasu normalizacji funkcji wątroby oraz u chorych na porfirię, ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby.
dusznica bolesna, dysfunkcja wątroby, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, nadwrażliwość na estradiol, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór estrogenozależny, nowotwór hormonozależny, ostra choroba wątroby, porfiria, rak endometrium, rak piersi, skłonność do zakrzepów, system transdermalny, terapia hormonalna, trombofilia, zaburzenie syntezy hemu, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Femoston conti 1 mg + 5 mg
Lek Femoston conti 1 mg + 5 mg, zawierający 17β-estradiol (estradiol półwodny) oraz dydrogesteron, jest przeciwwskazany u pacjentek z nowotworami estrogenozależnymi lub progestagenozależnymi, takimi jak rak piersi, rak endometrium czy oponiak. Ponadto, nie powinien być stosowany u kobiet z chorobami zakrzepowo-zatorowymi, w tym żylną chorobą zakrzepowo-zatorową (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) oraz zaburzeniami zakrzepowymi o znanej etiologii, np. niedoborem białka C, S lub antytrombiny. Przeciwwskazaniem są także nieleczone krwawienia z dróg rodnych, nieleczony rozrost endometrium, ostra lub nieustabilizowana choroba wątroby, porfiria oraz nadwrażliwość na składniki leku, w tym laktozę jednowodną.
choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, dydrogesteron, estradiol półwodny, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór estrogenozależny, nowotwór progestagenozależny, oponiak, ostra choroba wątroby, porfiria, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, trombofilia wrodzona, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron – Przeciwwskazania stosowania
Noretysteron, będący progestagenem, jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej oraz leczeniu zaburzeń hormonalnych u kobiet. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z rozpoznanymi lub podejrzewanymi nowotworami hormonozależnymi, w tym rakiem piersi, endometrium oraz innymi nowotworami narządów płciowych. Ponadto, przeciwwskazania obejmują choroby zakrzepowo-zatorowe (np. zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, chorobę niedokrwienną serca, incydenty naczyniowo-mózgowe), stany zwiększonej skłonności do zakrzepicy (niedobory białka C, S, antytrombiny) oraz objawy zwiastunowe zakrzepicy, takie jak przemijający atak niedokrwienny mózgu. Noretysteron jest również przeciwwskazany u pacjentek z ostrą lub nieustabilizowaną chorobą wątroby, nowotworami wątroby, niezdiagnozowanymi krwawieniami z dróg rodnych, nieleczoną hiperplazją endometrium, ciążą lub podejrzeniem ciąży, a także u kobiet karmiących piersią. Dodatkowo, nie powinien być stosowany u pacjentek z nadwrażliwością na substancję czynną, porfirią, migrenowymi bólami głowy z ogniskowymi objawami neurologicznymi oraz cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi.
choroba niedokrwienna serca, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dazabuwir, dławica piersiowa, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie z dróg rodnych, migrena, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, noretysteron, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, ostra choroba wątroby, parytaprewir, porfiria, progestagen, przemijający atak niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, rytonawir, trombofilia, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Skłonność do zakrzepicy – Objawy
Trombofilia to stan charakteryzujący się zwiększoną skłonnością do zakrzepicy, mogący mieć podłoże wrodzone lub nabyte. Najczęstszą manifestacją kliniczną jest zakrzepica żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowość płucna (ZP), z objawami takimi jak obrzęk, ból, zaczerwienienie kończyn dolnych oraz nagła duszność i ból w klatce piersiowej w przypadku ZP. Zakrzepy mogą również lokalizować się w nietypowych miejscach, np. żyłach mózgu, wątroby czy nerek, szczególnie u pacjentów z niedoborem antytrombiny. Trombofilia zwiększa ryzyko powikłań ciążowych, takich jak nawracające poronienia, stan przedrzucawkowy, ograniczenie wzrastania płodu oraz przedwczesne oddzielenie łożyska. Ryzyko zakrzepicy jest szczególnie wysokie u osób z mutacją czynnika V Leiden, zwłaszcza w ciąży, gdzie wzrasta około 7-krotnie.
choroba Hashimoto, hiperhomocysteinemia, mutacja czynnika V Leiden, mutacja genu protrombiny, niedobór antytrombiny, niedobór białka S, niedokrwistość złośliwa, objawy depresyjne, powikłania ciążowe, przedwczesne oddzielenie łożyska, stan przedrzucawkowy, toczeń rumieniowaty układowy, trombofilia, trombofilia nabyta, trombofilia wrodzona, udar mózgu, zakrzep krwi, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, zespół Budda-Chiariego, zespół pozakrzepowy, żyła mózgowa, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gynoflor 50 mg + 0,03 mg
Lek Gynoflor, zawierający 50 mg liofilizatu Lactobacillus acidophilus oraz 30 µg estriolu, jest przeciwwskazany u pacjentek z rozpoznanym lub podejrzewanym rakiem piersi, nowotworami estrogenozależnymi (np. rakiem endometrium), niezdiagnozowanym krwawieniem z narządów płciowych, nieleczoną hiperplazją endometrium oraz endometriozą. Ze względu na obecność estriolu, stosowanie leku jest również przeciwwskazane u pacjentek z przebytą lub obecną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, skłonnością do zakrzepów, aktywnymi lub niedawno przebytymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi tętnic, a także zapaleniem żył. Ponadto, Gynoflor nie powinien być stosowany u pacjentek z ostrą lub przewlekłą chorobą wątroby, żółtaczką, zespołem Rotora lub Dubin-Johnsona, porfirią, chorobami naczyń mózgowych i wieńcowych, otosklerozą w progresji, u młodych dziewcząt przed dojrzałością płciową oraz u osób z nadwrażliwością na składniki leku.
dusznica bolesna, endometrioza, estriol, hiperbilirubinemia, hiperplazja endometrium, hipertrójglicerydemia, krwawienie z narządów płciowych, Lactobacillus acidophilus, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, ostra choroba wątroby, otoskleroza, porfiria, rak endometrium, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Livial 2,5 mg
Lek Livial (tibolon 2,5 mg) jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na tibolon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, oraz u kobiet z aktualnym lub przebyłym rakiem piersi bądź innymi estrogenozależnymi nowotworami, np. rakiem endometrium. Przeciwwskazaniem jest także krwawienie z dróg rodnych o nieznanej etiologii, nieleczona hiperplazja endometrium, a także żywotna lub przebyta żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w tym zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna) oraz zaburzenia krzepliwości, takie jak niedobór białka C, białka S lub antytrombiny. Ponadto, stosowanie Livialu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z chorobami zakrzepowo-zatorowymi tętnic (np. dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), w ciąży i podczas karmienia piersią, a także u kobiet z ciężką chorobą wątroby lub porfirią ze względu na ryzyko toksyczności i zaostrzenia choroby.
ciężka choroba wątroby, dławica piersiowa, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, laktoza, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór estrogenozależny, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak piersi, tibolon, udar mózgu, zaburzenie krzepliwości krwi, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Przetoki tętniczo-żylne opony twardej – Etiologia i przyczyny
Przetoki tętniczo-żylne opony twardej (DAVF) stanowią 10-15% malformacji naczyniowych wewnątrzczaszkowych i są najczęściej schorzeniami nabytymi, powstającymi głównie w wyniku zakrzepicy zatok żylnych opony twardej, urazów głowy, infekcji, operacji neurochirurgicznych oraz obecności guzów, takich jak oponiaki. Patogeneza DAVF opiera się na nadciśnieniu żylnym, które prowadzi do otwarcia fizjologicznych połączeń tętniczo-żylnych lub neoangiogenezy stymulowanej czynnikami angiogennymi, m.in. VEGF. Związek między DAVF a zakrzepicą zatok żylnych jest dwukierunkowy – DAVF występuje u 0,9-13% pacjentów z CVT, a CVT u 31-39% pacjentów z DAVF. Wartość ciśnienia w przetoce może osiągać do 74% systemowego ciśnienia tętniczego, co podkreśla hemodynamiczne znaczenie tych zmian. Czynniki ryzyka obejmują wiek 40-60 lat, przewagę płci męskiej, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę, palenie tytoniu oraz stany sprzyjające nadkrzepliwości, takie jak niedobory antytrombiny, białka C i S, nowotwory czy ciąża.
czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dysplazja włóknisto-mięśniowa, embolizacja przeztętnicza, embolizacja przezżylna, kraniotomia, krwawienie mózgowe, malformacja naczyniowa wewnątrzczaszkowa, miażdżyca, mielopatia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie żylne, neurofibromatoza typu 1, niedobór antytrombiny, oponiak, przetoka szyjno-jamista, przetoka tętniczo-żylna opony twardej, przetoka tętniczo-żylna opony twardej rdzenia kręgowego, szum pulsacyjny, zakrzepica zatok żylnych opony twardej, zakrzepica zatoki żylnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie ucha środkowego - Leksykon substancji czynnych
Estriol – Przeciwwskazania stosowania
Estriol, będący słabym naturalnym estrogenem, jest stosowany głównie dopochwowo w leczeniu atrofii urogenitalnej związanej z niedoborem estrogenów. Preparaty estriolu dostępne są w formie kremów, żeli, tabletek dopochwowych oraz globulek, z dawkami takimi jak 50 µg/g (Blissel, Gynoflor), 1 mg/g (Oekolp) oraz 0,5–2 mg (Ovestin). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe rozważenie przeciwwskazań, które obejmują przede wszystkim obecność lub podejrzenie nowotworów estrogenozależnych (np. rak piersi, rak endometrium), niezdiagnozowane krwawienia z narządów płciowych, nieleczoną hiperplazję endometrium, a także choroby zakrzepowo-zatorowe (zarówno żylne, jak i tętnicze) oraz zaburzenia predysponujące do zakrzepicy (np. niedobór białka C, S, antytrombiny). Estriol jest również przeciwwskazany u pacjentek z ostrą lub niewyleczoną chorobą wątroby, porfirią oraz nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocniczą.
atrofia urogenitalna, bakterie kwasu mlekowego, choroba naczyń mózgowych, choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, dławica piersiowa, endometrioza, estriol, glikol propylenowy, globulki dopochwowe, hiperplazja endometrium, krem dopochwowy, krwawienie z narządów płciowych, Lactobacillus acidophilus, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór estrogenów, nowotwór hormonozależny, nowotwór złośliwy, otoskleroza, porfiria, próby wątrobowe, rak endometrium, rak piersi, tabletki dopochwowe, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żel dopochwowy, zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Femoston mini 0,5 mg + 2,5 mg
Femoston mini, zawierający 0,5 mg estradiolu (estradiol półwodny) oraz 2,5 mg dydrogesteronu, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, nowotworami estrogenozależnymi (w tym rakiem piersi i endometrium), nieleczonym rozrostem endometrium, niediagnostykowanymi krwawieniami z narządów płciowych oraz u osób z przebytą lub aktywną chorobą zakrzepowo-zatorową (w tym zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, niedoborem białka C, S lub antytrombiny, a także zawałem mięśnia sercowego). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ostrą chorobą wątroby do czasu normalizacji testów czynnościowych oraz u chorych na porfirię ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Preparat zawiera 117,4 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentek z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
czynniki ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych, dusznica bolesna, dydrogesteron, estradiol półwodny, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie z narządów płciowych, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, nietolerancja galaktozy, nowotwór estrogenozależny, objawy menopauzalne, ostra choroba wątroby, otyłość, porfiria, przewlekła choroba wątroby, rak endometrium, rak piersi, rozrost endometrium, testy czynnościowe wątroby, zaburzenia lipidowe, zaburzenie zakrzepowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oekolp 1 mg/g
Lek Oekolp w postaci kremu dopochwowego zawiera estriol w stężeniu 1 mg/g i jest przeciwwskazany u pacjentek z nowotworami estrogenozależnymi, w tym rakiem piersi (obecnym lub przebytym), podejrzeniem raka piersi oraz nowotworami złośliwymi estrogenozależnymi, zwłaszcza rakiem endometrium. Przeciwwskazania obejmują także patologiczne stany macicy, takie jak krwawienia z dróg rodnych o niewyjaśnionej etiologii oraz nieleczoną hiperplazję endometrium. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentek z aktualną lub przebyłą żylno-tromboembolijną chorobą, w tym zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną oraz zaburzeniami krzepnięcia (niedobór białka C, S, antytrombiny). Przeciwwskazania dotyczą również chorób wątroby (ostra choroba lub nieprawidłowe parametry funkcji wątroby) oraz nadwrażliwości na estriol lub substancje pomocnicze, jak glikol propylenowy, a także porfirii.
astma, choroba wątroby, cukrzyca, dławica piersiowa, estriol, glikol propylenowy, hiperplazja endometrium, krem dopochwowy, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór estrogenozależny, padaczka, porfiria, rak endometrium, rak piersi, terapia estriolem, trombofilia, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Estrofem mite 1 mg
Estrofem mite, zawierający 1 mg estradiolu w postaci estradiolu półwodnego, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być skrupulatnie identyfikowane przed rozpoczęciem terapii hormonalnej. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na estradiol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (37,3 mg w tabletce), a także u kobiet z rozpoznanym lub podejrzewanym rakiem piersi oraz nowotworami estrogenozależnymi, takimi jak rak endometrium. Dodatkowo, nie należy stosować Estrofem mite w przypadku niezdiagnozowanych krwawień z dróg rodnych, nieleczonej hiperplazji endometrium, a także u pacjentek z ostrą lub nieustabilizowaną chorobą wątroby oraz porfirią, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. Preparat jest również przeciwwskazany u pacjentek z historią lub aktywną żylno-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową, wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia oraz chorobami zakrzepowo-zatorowymi tętnic, w tym po zawale mięśnia sercowego i chorobie niedokrwiennej serca.
badanie wątrobowe, charakterystyka produktu leczniczego, choroba niedokrwienna serca, czynnik ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych, estradiol półwodny, hiperplazja endometrium, krwawienie z dróg rodnych, nadwrażliwość na estradiol, napad porfirii, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nietolerancja laktozy, nowotwór estrogenozależny, obraz mammograficzny, ostra choroba wątroby, porfiria, rak endometrium, rak piersi, terapia hormonalna, zaburzenie biosyntezy hemu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Divigel 0,1% 1 mg
Stosowanie preparatu Divigel 0,1% zawierającego estradiol półwodny wymaga rygorystycznego przestrzegania przeciwwskazań, aby zapobiec poważnym powikłaniom. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na estradiol lub substancje pomocnicze (glikol propylenowy 125 mg/g żelu, etanol 585 mg/g żelu), a także u kobiet z rozpoznanym lub podejrzewanym rakiem piersi, złośliwymi nowotworami estrogenozależnymi (np. rak trzonu macicy), niezdiagnozowanymi krwawieniami z dróg rodnych, nieleczonym rozrostem endometrium, chorobami zakrzepowo-zatorowymi (w tym zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, trombofilią) oraz ostrą lub przebyłą chorobą wątroby. Dodatkowo, preparat nie powinien być stosowany u pacjentek z porfirią ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badań diagnostycznych przed rozpoczęciem terapii, aby wykluczyć powyższe przeciwwskazania.
astma, choroba nerek, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, dusznica bolesna, estradiol półwodny, glikol propylenowy, hiperlipidemia, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór estrogenozależny, objawy menopauzalne, ostra choroba wątroby, otyłość, padaczka, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak piersi, rak trzonu macicy, reakcja alergiczna, toczeń rumieniowaty układowy, trombofilia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylaki kończyn dolnych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Bakterie kwasu mlekowego – Przeciwwskazania stosowania
Preparat Gynoflor zawiera 50 mg liofilizatu Lactobacillus acidophilus oraz 30 µg estriolu w formie tabletek dopochwowych. Przeciwwskazania do jego stosowania wynikają głównie z obecności estriolu, co wyklucza podawanie leku u pacjentek z rozpoznanym, przebytym lub podejrzewanym rakiem piersi, nowotworami zależnymi od estrogenów (np. rak endometrium), a także u kobiet z nieleczoną hiperplazją endometrium, endometriozą, czy niezdiagnozowanym krwawieniem z narządów płciowych. Ponadto, preparatu nie należy stosować u pacjentek z przebytą lub obecną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi tętnic, chorobami wątroby (ostra choroba, żółtaczka, zespół Rotora, Dubin-Johnsona), chorobami naczyń mózgowych i wieńcowych, otosklerozą, porfirią oraz u dziewcząt przed osiągnięciem dojrzałości płciowej.
bakterie kwasu mlekowego, choroba naczyń mózgowych, dusznica bolesna, endometrioza, estriol, hiperplazja endometrium, krwawienie z narządów płciowych, naczynia wieńcowe, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór zależny od estrogenów, ostra choroba wątroby, otoskleroza, porfiria, rak endometrium, rak piersi, tabletka dopochwowa, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Przetoki tętniczo-żylne opony twardej – Patofizjologia i mechanizm
Przetoki tętniczo-żylne opony twardej (DAVF) to nabyte nieprawidłowe połączenia między tętnicami a żyłami opony twardej, stanowiące 10-15% wewnątrzczaszkowych malformacji naczyniowych. Główne mechanizmy patogenetyczne obejmują zakrzepicę zatok żylnych prowadzącą do nadciśnienia żylnego, które powoduje otwarcie fizjologicznych anastomoz tętniczo-żylnych i neoangiogenezę indukowaną czynnikami proangiogennymi (HIF-1, VEGF, PDGF, FGF, TGF-β). Ciśnienie w przetokach może osiągać do 74% ciśnienia tętniczego systemowego, co tłumaczy nasilanie objawów podczas wysiłku fizycznego. Alternatywna teoria podkreśla rolę żył emisaryjnych i lokalnego procesu zapalnego w powstawaniu zarówno typów zatokowych, jak i niezatokowych DAVF. Czynniki ryzyka to m.in. uraz głowy, stany nadkrzepliwości, infekcje, wcześniejsze zabiegi neurochirurgiczne oraz guzy wpływające na drenaż żylny.
angioplastyka z implantacją stentu, czynnik angiogenny, czynnik indukowany hipoksją, czynnik wzrostu fibroblastów, deficyt neurologiczny, demencja wzgórzowa, ektazja żylna, embolizacja wewnątrznaczyniowa, gradient ciśnień tętniczo-żylnych, malformacja naczyniowa, mutacja w genie CCM, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, nadciśnienie żylne, neoangiogeneza, niedobór antytrombiny, przetoka tętniczo-żylna opony twardej, przetoka tętniczo-żylna opony twardej rdzenia kręgowego, radiochirurgia stereotaktyczna, stan nadkrzepliwości, szlak sygnałowy Notch, transformujący czynnik wzrostu beta, zakrzepica zatoki żylnej, zakrzepica żył mózgowych, zastój żylny, zatoka żylna, znak brakującego fragmentu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clormetin 0,03 mg + 2 mg
Lek Clormetin, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadinonu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z określonymi zaburzeniami metabolicznymi (np. niekontrolowana cukrzyca, ciężkie dyslipoproteinemie), chorobami układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze >140/90 mmHg), a także u osób z aktywną lub przebytą żylno- i tętniczo-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym z dziedzicznymi predyspozycjami (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C lub S). Ponadto, przeciwwskazania obejmują choroby wątroby, nowotwory zależne od hormonów, zaburzenia neurologiczne (np. migrena z aurą, napady padaczki), a także nadwrażliwość na składniki preparatu oraz interakcje z niektórymi lekami przeciwwirusowymi (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir).
choroba naczyń mózgowych, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z dróg rodnych, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, migrenowy ból głowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór wątroby, octan chlormadinonu, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, otoskleroza, padaczka, porfiria, przeciwciało antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, przerost śluzówki macicy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Skłonność do zakrzepicy – Zapobieganie i profilaktyka
Trombofilia, obejmująca zarówno postaci dziedziczne, jak i nabyte, znacząco zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Kluczowa jest kompleksowa ocena ryzyka, uwzględniająca typ trombofilii, wywiad rodzinny, choroby współistniejące, indywidualne czynniki ryzyka krwawienia oraz wcześniejsze epizody VTE. Szczególnie wysokie ryzyko obserwuje się u pacjentów z niedoborem antytrombiny, białka C lub S oraz u homozygot czynnika V Leiden. Pierwotna profilaktyka przeciwzakrzepowa, obejmująca stosowanie doustnych antykoagulantów bezpośrednich (DOACs) w dawkach np. rywaroksaban 10 mg raz dziennie lub apiksaban 2,5 mg dwa razy dziennie, oraz heparyny drobnocząsteczkowej (LMWH), jest wskazana u pacjentów wysokiego ryzyka, natomiast u osób z trombofilią niskiego ryzyka bez wcześniejszych epizodów VTE zaleca się indywidualną ocenę i nadzór kliniczny bez rutynowej farmakoterapii.
antykoagulacja, apiksaban, białko C i S, cięcie cesarskie, czynnik V Leiden, edukacja pacjenta, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, heterozygota czynnika V Leiden, homozygota czynnika V Leiden, kompresja pneumatyczna, lek przeciwkrzepliwy, nadkrzepliwość, niedobór antytrombiny, pończochy uciskowe, powikłanie zakrzepowe, profilaktyka farmakologiczna, profilaktyka mechaniczna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, terapia przeciwkrzepliwa, trombofilia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa