czynnik ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej

Czynniki ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) to warunki lub okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo rozwoju zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Są one kluczowym elementem oceny klinicznej pacjentów, ponieważ VTE stanowi istotną przyczynę zachorowalności i śmiertelności na całym świecie.

Główne czynniki ryzyka VTE dzielą się na wrodzone i nabyte. Do wrodzonych należą m.in. mutacja czynnika V Leiden, niedobór antytrombiny, białka C i S oraz hiperhomocysteinemia. Wśród nabytych czynników ryzyka wyróżnia się: unieruchomienie, hospitalizację, zabiegi chirurgiczne (zwłaszcza ortopedyczne), urazy, nowotwory złośliwe, ciążę i połóg, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz hormonalnej terapii zastępczej, a także wiek powyżej 40 lat.

Ocena czynników ryzyka VTE stanowi podstawę profilaktyki przeciwzakrzepowej. W praktyce klinicznej stosuje się różne skale stratyfikacji ryzyka, jak skala Padewska, Capriniego czy punktacja IMPROVE VTE, które pomagają w identyfikacji pacjentów wymagających wdrożenia odpowiedniej profilaktyki farmakologicznej lub mechanicznej. Właściwa ocena ryzyka zakrzepowo-zatorowego i wdrożenie adekwatnej profilaktyki mogą znacząco zmniejszyć częstość występowania VTE u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl