otwarte rany
Otwarte rany to uszkodzenia skóry i znajdujących się pod nią tkanek, które charakteryzują się przerwaniem ciągłości powłok ciała. W zależności od mechanizmu powstania wyróżniamy rany cięte, kłute, szarpane, tłuczone, miażdżone, postrzałowe i kąsane. Każdy rodzaj rany cechuje się odmiennym obrazem klinicznym i potencjalnymi powikłaniami.
Postępowanie z otwartymi ranami obejmuje zatrzymanie krwawienia, oczyszczenie rany, ocenę jej głębokości i rozległości oraz zaopatrzenie chirurgiczne. W przypadku ran zanieczyszczonych istnieje ryzyko zakażenia, dlatego ważna jest profilaktyka przeciwtężcowa i przeciwbakteryjna. Rany głębokie, szczególnie kłute, mogą uszkadzać struktury położone głębiej, takie jak naczynia, nerwy czy narządy wewnętrzne.
Gojenie ran otwartych może przebiegać przez rychłozrost (pierwotne), ziarninowanie (wtórne) lub z opóźnieniem w przypadku ran powikłanych zakażeniem lub niedokrwieniem. Czynniki wpływające na proces gojenia obejmują lokalizację rany, jej rodzaj, stan ogólny pacjenta, choroby współistniejące oraz wdrożone leczenie. Nowoczesne metody leczenia ran obejmują stosowanie opatrunków specjalistycznych, terapię podciśnieniową oraz leczenie tlenem hiperbarycznym w przypadkach trudno gojących się ran.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Rtęć rozpuszczalna – Dawkowanie i sposób podawania
Rtęć rozpuszczalna (Mercurius solubilis Hahnemanni) w stężeniu 0,04 g/100 g jest składnikiem preparatu Traumeel S dostępnym w formie maści i żelu. Dawkowanie substancji jest ściśle określone w ramach całego produktu i nie powinna być stosowana samodzielnie. Standardowo preparat aplikuje się miejscowo na zmienione chorobowo obszary skóry dwa razy dziennie (rano i wieczorem), delikatnie wcierając. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat stosowanie jest dopuszczalne, natomiast u dzieci poniżej 12 lat brak jest ustalonych dawek i danych dotyczących bezpieczeństwa. Preparatu nie należy stosować na duże powierzchnie skóry, otwarte rany, uszkodzoną skórę oraz unikać kontaktu z błonami śluzowymi i oczami. Maksymalny czas terapii wynosi 7 dni, po którym w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Venogel (12 mg + 10 mg + 5 mg)/g
Lek Venożel w formie żelu zawiera diklofenak sodowy (12 mg/g), trybenozyd (10 mg/g) oraz escynę (5 mg/g) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych, takich jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan. Nie należy stosować preparatu na uszkodzoną lub zapalnie zmienioną skórę oraz na otwarte rany ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i działań niepożądanych. Venożel jest bezwzględnie przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, ze względu na potencjalne negatywne efekty diklofenaku na układ krążenia płodu i możliwość przenikania substancji czynnych do mleka matki. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z historią astmy, pokrzywki lub ostrych nieżytów nosa po zastosowaniu NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości.
alergia na parabeny, diklofenak sodowy, działania niepożądane, escyna, karmienie piersią, konserwanty, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, napady astmy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry nieżyt nosa, otwarte rany, pokrzywka, potencjał alergizujący, propylu parahydroksybenzoesan, przeciwwskazania, reakcja nadwrażliwości, trybenozyd, trzeci trymestr ciąży, układ krążenia płodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Reumatol (15 g + 10 g)/100 g
Maść Reumatol zawiera 150 mg metylu salicylanu oraz 100 mg lewomentolu w 1 g preparatu i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne (metyl salicylan, lewomentol), salicylany oraz substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na wymienione związki. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę, w tym otwarte rany, owrzodzenia czy zmiany zapalne, ze względu na ryzyko nasilenia podrażnienia i potencjalnych działań niepożądanych.
błony śluzowe, charakterystyka produktu leczniczego, lewomentol, maść lecznicza, metyl salicylan, nadwrażliwość na składniki leku, otwarte rany, podrażniona skóra, postać leku, produkt leczniczy, przeciwwskazania, reakcja nadwrażliwości, Reumatol, salicylany, substancje pomocnicze, zapalenie skóry, zmiany patologiczne skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diclogel
Stosowanie diklofenaku w postaci żelu (Diclogel) do użytku miejscowego wiąże się z niższym ryzykiem ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu z formami doustnymi, jednak aplikacja na rozległe powierzchnie skóry oraz długotrwałe leczenie zwiększają to ryzyko. Istnieją bardzo rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszego miesiąca terapii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu doustnych NLPZ i Diclogelu, gdyż może to nasilać działania niepożądane, zwłaszcza ogólnoustrojowe. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą i wrzodem trawiennym w wywiadzie ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń.
astma, bandaż nieokluzyjny, diklofenak w żelu, glikol propylenowy, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nieuszkodzona skóra, opatrunek okluzyjny, otwarte rany, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uszkodzenie błon śluzowych, wrzód trawienny, wysypka skórna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry