testy płatkowe

Testy płatkowe (patch tests) to metoda diagnostyczna stosowana w dermatologii i alergologii do identyfikacji alergenów kontaktowych, które wywołują alergiczne zapalenie skóry. Procedura polega na aplikacji potencjalnych alergenów na skórę pleców pacjenta za pomocą specjalnych komór przyklejanych na 48 godzin. Oceny reakcji dokonuje się po 48, 72, a czasem także po 96 godzinach od aplikacji.

Standardowy zestaw testowy zawiera najczęstsze alergeny kontaktowe, takie jak nikiel, chrom, kobalt, konserwanty, substancje zapachowe, żywice, barwniki i leki. W przypadku podejrzenia konkretnych alergenów można zastosować dodatkowe zestawy ukierunkowane na określone grupy zawodowe lub specyficzne substancje.

Interpretacja wyników testów płatkowych opiera się na skali od + do +++, gdzie + oznacza słabą reakcję (rumień, obrzęk), ++ umiarkowaną (rumień, obrzęk, grudki, pęcherzyki), a +++ silną reakcję (rumień, obrzęk, zlewające się pęcherzyki). Wyniki fałszywie dodatnie mogą wystąpić przy reakcji z podrażnienia, a fałszywie ujemne przy niewłaściwym doborze stężenia alergenu lub stosowaniu leków immunosupresyjnych przed badaniem.

Testy płatkowe są kluczowym narzędziem w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, umożliwiając identyfikację czynników wywołujących i odpowiednie modyfikacje w środowisku pacjenta, co prowadzi do skutecznej prewencji nawrotów schorzenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl