przewlekła zapalna choroba skóry
Przewlekła zapalna choroba skóry to szeroka kategoria schorzeń dermatologicznych charakteryzujących się długotrwałym stanem zapalnym tkanek skórnych. Do najczęstszych jednostek w tej grupie należą atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, liszaj płaski oraz trądzik różowaty.
Patofizjologia tych schorzeń obejmuje złożone interakcje między czynnikami genetycznymi, środowiskowymi i immunologicznymi. W większości przypadków dochodzi do nadmiernej aktywacji układu immunologicznego, co prowadzi do produkcji cytokin prozapalnych, infiltracji komórek zapalnych oraz zaburzenia funkcji barierowej naskórka.
Przewlekłe zapalne choroby skóry znacząco wpływają na jakość życia pacjentów, powodując świąd, ból, zaburzenia snu oraz problemy psychospołeczne. Leczenie obejmuje terapię miejscową (glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny), fototerapię, leki ogólnoustrojowe (retinoidy, metotreksat, cyklosporyna) oraz nowoczesne terapie biologiczne ukierunkowane na specyficzne szlaki immunologiczne.
Istotnym elementem postępowania jest identyfikacja i eliminacja czynników zaostrzających, właściwa pielęgnacja skóry oraz edukacja pacjenta. Chorzy wymagają regularnej kontroli dermatologicznej ze względu na przewlekły charakter schorzenia i potrzebę modyfikacji leczenia w zależności od aktywności choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Diagnostyka i diagnoza
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry diagnozowana głównie na podstawie oceny klinicznej i badania fizykalnego, gdyż brak jest specyficznego testu laboratoryjnego. Kluczowymi kryteriami diagnostycznymi według Amerykańskiej Akademii Dermatologii są: obecność świądu, typowe zmiany skórne o charakterystycznym rozmieszczeniu zależnym od wieku (np. zajęcie twarzy i powierzchni wyprostnych u dzieci, zmiany w zgięciach u dorosłych), przewlekły lub nawracający przebieg oraz historia atopii osobistej lub rodzinnej. W diagnostyce pomocne są kryteria Hanifina i Rajki oraz uproszczone kryteria UK Working Party. Badania laboratoryjne, takie jak podwyższony poziom IgE (obecny u około 80% pacjentów) czy eozynofilia, nie są specyficzne, a biopsja skóry stosowana jest jedynie w celu wykluczenia innych dermatoz. Testy alergiczne nie są rutynowo zalecane ze względu na ryzyko fałszywie dodatnich wyników, jednak mogą być użyteczne w wybranych przypadkach, zwłaszcza u dzieci z ciężkim AZS.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, alergolog, atopowe zapalenie skóry, badania molekularne, biopsja skóry, choroba atopowa, dermatolog, dermatopatolog, doustna próba prowokacyjna, EASI, eozynofilia obwodowa, ichtioza, kontaktowe zapalenie skóry, kryteria Hanifina i Rajki, kryteria UK Working Party, lichenifikacja, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, mutacja genu filagryny, POEM, poziom IgE, przewlekła zapalna choroba skóry, SCORAD, suchość skóry, świąd, świerzb, testy płatkowe, testy skórne, wyprysk, wyprysk pieniążkowaty