lek działający ośrodkowo
Lek działający ośrodkowo to substancja lecznicza, która wywiera swoje działanie farmakologiczne poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), czyli mózg i rdzeń kręgowy. Mechanizm działania tych leków polega na modyfikacji przekaźnictwa nerwowego poprzez wpływ na neuroprzekaźniki, ich receptory lub szlaki metaboliczne.
W praktyce klinicznej leki działające ośrodkowo obejmują szeroką grupę preparatów, w tym leki przeciwbólowe (np. opioidy), przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe, uspokajające, nasenne oraz stymulujące. Wiele z tych substancji wywiera złożone działanie na różne układy neuroprzekaźników, w tym dopaminergiczny, serotoninergiczny, noradrenergiczny, GABAergiczny czy glutaminianergiczny.
Istotną cechą leków działających ośrodkowo jest ich zdolność do przekraczania bariery krew-mózg, co umożliwia im dostęp do struktur OUN. Stosowanie tych leków wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak sedacja, zaburzenia poznawcze, ryzyko uzależnienia (w przypadku niektórych grup) czy interakcje z innymi substancjami wpływającymi na OUN. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wiek, masę ciała, funkcję wątroby i nerek oraz współistniejące schorzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Presartan 50 mg
Presartan (losartan potasowy) jest stosowany doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa i podtrzymująca u dorosłych z nadciśnieniem wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę w zależności od efektu terapeutycznego. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę po miesiącu. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg/dobę, stopniowo zwiększana do 50 mg/dobę. U osób powyżej 75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg/dobę. Presartan może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym diuretykami, oraz lekami hipoglikemizującymi u pacjentów z cukrzycą. Tabletki 50 mg można dzielić na dawki 25 mg, jednak brak jest preparatu w dawce 12,5 mg, co ogranicza stosowanie u pacjentów wymagających bardzo niskich dawek.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, cukrzyca typu 2, EKG, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek działający ośrodkowo, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, udar mózgu, wiek podeszły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Interakcje leku – Kalinox 50% + 50%
Produkt leczniczy KALINOX, zawierający 50% podtlenku azotu i 50% tlenu, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z gazami okulistycznymi SF6, C3F8 i C2F6, ze względu na ryzyko rozszerzania się niecałkowicie wchłoniętych pęcherzyków gazu i gwałtownego wzrostu ciśnienia śródgałkowego. Ponadto, podtlenek azotu nasila działanie sedacyjne leków ośrodkowych, takich jak opioidy (morfina, fentanyl, tramadol), benzodiazepiny (diazepam, midazolam) oraz inne środki psychotropowe, co zwiększa ryzyko depresji oddechowej i wymaga dostosowania dawkowania oraz monitorowania pacjenta. Interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm witaminy B12 i folianów, w tym metotreksatem, mogą prowadzić do zaburzeń syntezy DNA i objawów neurologicznych związanych z niedoborem witaminy B12.
alkohol etylowy, benzodiazepin, ciśnienie śródgałkowe, depresja oddechowa, dysfagia, farmakologia kliniczna, foliany, gaz okulistyczny, inhibitor pompy protonowej, kwas foliowy, lek działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, metformina, metotreksat, neuropatia obwodowa, opioid, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, podtlenek azotu, reduktaza dihydrofolianowa, sedacja, środek psychotropowy, syntaza metioninowa, trimetoprim, witamina B12 - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapine Bluefish 10 mg
Olanzapina (Olanzapine Bluefish) może powodować działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które istotnie obniżają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających wpływ tego leku na zdolności psychomotoryczne, dlatego lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z terapią. Szczególnie w początkowym okresie leczenia, gdy nasilenie działań niepożądanych może być największe, zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dawki leku dostępne na rynku to 5 mg, 10 mg oraz 15 mg, a nasilenie objawów może być zależne od przyjmowanej dawki.
benzodiazepina, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia olanzapiną, lek działający ośrodkowo, lek przeciwhistaminowy, nasilenie działań niepożądanych, olanzapina, prowadzenie pojazdów, senność, wrażliwość indywidualna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Risperidon Vipharm 2 mg
Rysperydon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków działających na ośrodkowy układ nerwowy (alkohol, opioidy, benzodiazepiny), co może prowadzić do nasilonej sedacji. Antagonistyczne działanie rysperydonu na receptory dopaminowe osłabia efektywność lewodopy i agonistów dopaminergicznych, zwłaszcza w chorobie Parkinsona, gdzie zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek. Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi mogą powodować istotne klinicznie niedociśnienie, a induktory enzymu CYP3A4 (karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina, fenobarbital) znacząco obniżają stężenie aktywnej frakcji rysperydonu, wymagając ponownej oceny dawkowania. Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna) i CYP3A4 (werapamil) zwiększają stężenie rysperydonu w osoczu, co może wymagać zmniejszenia dawki. Jednoczesne stosowanie paliperydonu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernej ekspozycji na substancję czynną.
agonista dopaminergiczny, antagonista receptora H2, benzodiazepina, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, frakcja przeciwpsychotyczna, glikoproteina p, induktor CYP3A4, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2D6, interakcja z alkoholem, lek działający ośrodkowo, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, parametr farmakokinetyczny, parametr życiowy, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussidex 30 mg
Produkt leczniczy Tussidex zawiera dekstrometorfanu bromowodorek w dawce 30 mg w postaci kapsułek miękkich, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu. Nie przeprowadzono nieklinicznych badań bezpieczeństwa dla Tussidex, co ogranicza możliwość pełnej oceny profilu bezpieczeństwa na podstawie badań nieklinicznych. Dekstrometorfan jest syntetycznym analogiem kodeiny o działaniu przeciwkaszlowym ośrodkowym, nie wykazującym działania przeciwbólowego ani uzależniającego przy dawkach terapeutycznych.
analog kodeiny, badanie niekliniczne, czerwień koszenilowa, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, doświadczenie kliniczne, działanie przeciwbólowe, glikol propylenowy, kapsułka miękka, lek działający ośrodkowo, lek przeciwkaszlowy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja pomocnicza, uzależnienie lekowe - Leksykon substancji czynnych
Losartan – Dawkowanie i sposób podawania
Losartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w profilaktyce udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w zależności od kontroli ciśnienia. W niewydolności serca dawka początkowa to 12,5 mg, stopniowo zwiększana do maksymalnie 150 mg/dobę. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa wynosi 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg. U dzieci (6-18 lat) dawkowanie zależy od masy ciała: 25 mg/dobę dla masy 20-50 kg oraz 50 mg/dobę dla masy >50 kg, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 50 mg i 100 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym hemodializowanych, nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność. Pacjenci z zaburzeniami wątroby powinni otrzymywać mniejsze dawki, a losartan jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach wątroby.
alfa-adrenolityk, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, białkomocz, cukrzyca typu 2, działanie przeciwnadciśnieniowe, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, klirens kreatyniny, lek działający ośrodkowo, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, terapia skojarzona, udar mózgu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tenaxum 1 mg
Lek Tenaxum, zawierający 1 mg rylmenidyny (odpowiadającej 1,544 mg diwodorofosforanu rylmenidyny) w postaci tabletek, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Rylmenidyna działa ośrodkowo, modulując układ nerwowy w celu obniżenia ciśnienia tętniczego. Preparat zawiera również 47 mg laktozy na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Tenaxum powinien być stosowany u pacjentów z potwierdzonym nadciśnieniem pierwotnym, po dokładnej ocenie klinicznej, uwzględniającej wartości ciśnienia, współistniejące choroby oraz bilans korzyści i ryzyka terapii.
choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze, farmakoterapia, lek działający ośrodkowo, lek hipotensyjny, nadciśnienie idiopatyczne, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, podwyższone ciśnienie tętnicze, regulacja ciśnienia tętniczego, rylmenidyna, terapia nadciśnienia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Septisse (1 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Septisse w postaci aerozolu na skórę zawiera oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g) i jest przeznaczony do miejscowego stosowania. Nie przeprowadzono dedykowanych badań oceniających wpływ tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na miejscowy charakter aplikacji oraz brak znanych efektów ogólnoustrojowych substancji czynnych, ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych jest minimalne. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku danych oraz zwrócić uwagę na możliwość indywidualnych reakcji, które mogą teoretycznie wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów.
aerozol na skórę, aplikacja miejscowa, działanie miejscowe, działanie niepożądane leku, działanie ogólnoustrojowe, efekt ogólnoustrojowy, fenoksyetanol, lek działający ośrodkowo, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, oktenidyny dichlorowodorek, preparat miejscowy, preparat przeciwbakteryjny, reakcja indywidualna, Septisse, sprawność psychomotoryczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Metyldopa – Przedawkowanie
Przedawkowanie metyldopy (Dopegyt), leku przeciwnadciśnieniowego działającego ośrodkowo, stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz objawami ze strony układu nerwowego (znaczna senność, zaburzenia świadomości) i pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, nudności, wymioty). Dawka pojedynczej tabletki wynosi 250 mg, co jest istotne przy ocenie ciężkości zatrucia. W przebiegu zatrucia może dojść do wstrząsu hipowolemicznego, śpiączki oraz zaburzeń równowagi, co wymaga natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, funkcji mózgowych oraz równowagi elektrolitowej.
adrenalina, atropina, bradykardia, ciężka bradykardia, dializoterapia, diureza, Dopegyt, indukowanie wymiotów, infuzja dożylna, lek działający ośrodkowo, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, metyldopa, obniżenie ciśnienia tętniczego, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, równowaga elektrolitowa, śpiączka, wspomagana wentylacja, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie świadomości, zatrucie, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Torendo Q-Tab 2 mg 2 mg
Rysperydon, substancja czynna preparatu Torendo Q-Tab, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych (np. chinidyna, amiodaron, sotalol), trój- i czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (np. amitryptylina, maprotylina), leków przeciwhistaminowych oraz innych leków przeciwpsychotycznych i przeciwmalarycznych. Rysperydon może nasilać działanie sedatywne leków ośrodkowych, takich jak alkohol, opioidy, benzodiazepiny i leki przeciwhistaminowe, co zwiększa ryzyko zaburzeń psychomotorycznych. Ponadto antagonizuje działanie lewodopy i agonistów dopaminy, co wymaga ostrożności w leczeniu choroby Parkinsona. Istotne jest także ryzyko niedociśnienia przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych. Preparat nie powinien być łączony z paliperydonem ze względu na nadmierne narażenie na czynną frakcję przeciwpsychotyczną. Psychostymulanty, takie jak metylofenidat, mogą zwiększać ryzyko objawów pozapiramidowych.
9-hydroksyrysperydon, agonista dopaminy, antycholinoesteraza, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba Parkinsona, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, dysfagia, enzymy CYP, frakcja przeciwpsychotyczna, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, hipomagnezemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor kanałów wapniowych, inhibitor proteazy, lek działający ośrodkowo, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek psychostymulujący, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, rysperydon, SSRI, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sirdalud 4 mg
Produkt leczniczy Sirdalud zawierający 4 mg tyzanidyny (chlorowodorek 4,576 mg) może znacząco wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co ma kluczowe znaczenie w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych należą senność, zawroty głowy oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą obniżać czujność, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację ruchową. Wystąpienie tych objawów wymaga bezwzględnego powstrzymania się od wykonywania czynności wymagających wzmożonej koncentracji i pełnej sprawności psychoruchowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów rozpoczynających terapię, zwiększających dawkę oraz u osób starszych, które są bardziej podatne na działania niepożądane.
chlorowodorek tyzanidyny, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, lek działający ośrodkowo, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objaw niepożądany, senność, sprawność psychoruchowa, tyzanidyna, zaburzenie koncentracji, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Apropol 50 mg
Opipramol, dostępny w preparacie APROPOL 50 mg, może znacząco wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co przekłada się na obniżoną szybkość reakcji i zwiększone ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na początkową fazę leczenia, kiedy to wpływ na funkcje psychomotoryczne jest najsilniejszy. Dodatkowo, jednoczesne spożywanie alkoholu oraz stosowanie innych leków działających ośrodkowo, takich jak środki przeciwbólowe, nasenne czy psychotropowe, potęguje ryzyko zaburzeń zdolności reakcji, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
APROPOL, bezpieczeństwo terapii, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, faza leczenia, interakcja lekowa, lek działający ośrodkowo, lek psychotropowy, odpowiedzialność prawna lekarza, opipramol, prowadzenie pojazdów mechanicznych, spożywanie alkoholu, środek nasenny, środek przeciwbólowy, zaburzenie psychomotoryczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ibuxal Plus 200 mg + 500 mg
Preparat Ibuxal Plus, zawierający 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność pacjentów do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najważniejszych objawów należą zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz zaburzenia widzenia, które mogą zaburzać równowagę, koordynację ruchową, czas reakcji oraz percepcję wzrokową. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia tych objawów, a także zwrócić uwagę na czynniki zwiększające ryzyko, takie jak jednoczesne stosowanie leków sedatywnych, spożycie alkoholu czy zaburzenia snu.
choroby układu nerwowego, działanie niepożądane leku, ibuprofen, koordynacja ruchowa, lek działający ośrodkowo, lek sedatywny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, tabletka powlekana, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychofizyczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Voltaren Forte 140 mg
Ocena wpływu leków na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. Diklofenak w postaci plastra leczniczego Voltaren Forte 140 mg, stosowany miejscowo, nie wykazuje wpływu na funkcje psychomotoryczne, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentów prowadzących pojazdy. Miejscowa aplikacja diklofenaku minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową, eliminując typowe działania niepożądane leków przeciwbólowych działających ośrodkowo, takie jak senność czy zawroty głowy. Plaster o wymiarach 10×14 cm wykonany z włókniny i papieru zapewnia wygodną aplikację bez wpływu na zdolności poznawcze i motoryczne.
aplikacja substancji czynnej, bezpieczeństwo farmakoterapii, butylohydroksyanizol, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak, diklofenak sodowy, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, lek działający ośrodkowo, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster leczniczy, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, sprawność psychomotoryczna, Voltaren Forte, wpływ ogólnoustrojowy, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tramadol Synteza 100 mg/ml
Tramadol Synteza w postaci kropli doustnych o stężeniu 100 mg/ml tramadolu chlorowodorku jest wskazany do leczenia bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego, obejmując ból ostry (pourazowy, pooperacyjny, związany z zabiegami), przewlekły (nowotworowy i nienowotworowy), neuropatyczny oraz kostno-stawowy (choroby reumatyczne i zwyrodnieniowe). Preparat działa ośrodkowo jako opioidowy lek przeciwbólowy, oferując skuteczną kontrolę bólu, zwłaszcza gdy leczenie nieopioidowe jest niewystarczające. Krople doustne umożliwiają precyzyjne dostosowanie dawki, szybki początek działania oraz ułatwiają podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu lub leżącym.
ból kostno-stawowy, ból neuropatyczny, ból o nasileniu umiarkowanym do dużego, ból ostry, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły, choroba nowotworowa, choroba reumatyczna, choroba wątroby, choroba zwyrodnieniowa, etanol, krople doustne, lek działający ośrodkowo, nieopioidowy lek przeciwbólowy, opioidowy lek przeciwbólowy, padaczka, tramadolu chlorowodorek, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie układu nerwowego, uzależnienie od alkoholu