węzeł chłonny zaotrzewnowy
Węzły chłonne zaotrzewnowe są elementami układu limfatycznego zlokalizowanymi w przestrzeni zaotrzewnowej. Stanowią one ważne stacje filtracyjne dla limfy odpływającej z dolnych kończyn, narządów miednicy mniejszej, narządów jamy brzusznej oraz niektórych struktur ściany jamy brzusznej.
Anatomicznie węzły chłonne zaotrzewnowe dzielą się na lędźwiowe (położone wzdłuż aorty brzusznej i żyły głównej dolnej), biodrowe (leżące wzdłuż naczyń biodrowych) oraz przedkrzyżowe. Ze względu na położenie w przestrzeni zaotrzewnowej, badanie palpacyjne tych węzłów jest niemożliwe, a ich ocena opiera się głównie na badaniach obrazowych (TK, MRI, PET-CT).
W praktyce klinicznej powiększenie węzłów chłonnych zaotrzewnowych może wskazywać na proces nowotworowy (np. chłoniaki, przerzuty nowotworów jądra, jajnika, prostaty, jelita grubego), choroby infekcyjne (np. gruźlica) lub choroby autoimmunologiczne. Ocena tych węzłów jest istotnym elementem diagnostyki i oceny zaawansowania wielu chorób nowotworowych oraz monitorowania odpowiedzi na leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak jądra – Diagnostyka i diagnoza
Rak jądra jest najczęstszym nowotworem litym u mężczyzn w wieku 15-35 lat, charakteryzującym się wysokim wskaźnikiem przeżycia pięcioletniego na poziomie około 95%. Klinicznie manifestuje się najczęściej bezbolesnym guzkiem lub obrzękiem jądra, choć u 30-40% pacjentów występuje tępy ból w okolicy brzucha, krocza lub moszny, a u 10% ostry ból. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, ultrasonografii moszny o częstotliwości 10 MHz (czułość bliska 100%), oznaczeniu markerów nowotworowych (AFP, β-hCG, LDH) oraz obrazowaniu tomografią komputerową jamy brzusznej, miednicy i klatki piersiowej w celu oceny zaawansowania choroby i obecności przerzutów. Biopsja przed leczeniem jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko rozsiewu nowotworu; podstawowym zabiegiem diagnostyczno-leczniczym jest radykalna orchiektomia pachwinowa z oceną histopatologiczną, która pozwala na klasyfikację guza na nasieniaka lub nienasieniaka oraz ocenę cech prognostycznych.
alfa-fetoproteina, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, beta-gonadotropina kosmówkowa, dehydrogenaza mleczanowa, ginekomastia, guz pęcherzyka żółtkowego, kosmówczak, marker nowotworowy, naciekanie naczyń krwionośnych, nasieniak, nienasieniak, nowotwór złośliwy, obrzęk jądra, obrzęk moszny, potworniak, powrózek nasienny, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut nowotworowy, rak jądra, rak zarodkowy, rezonans magnetyczny, samobadanie jąder, system TNM, tępy ból, tomografia komputerowa, ultrasonografia moszny, węzeł chłonny, węzeł chłonny zaotrzewnowy - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy i obrzęki jąder – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Guzy i obrzęki jąder mają zróżnicowane etiologie, z przewagą zmian łagodnych, jednak każdy wykryty guz wymaga specjalistycznej oceny ze względu na ryzyko raka jądra, najczęstszego nowotworu u mężczyzn w wieku 15-35 lat. Charakterystycznym objawem jest bezbolesny guz jądra, choć bolesne powiększenie również może wskazywać na nowotwór. Rokowanie w raku jądra jest bardzo dobre, z ponad 95% skutecznością leczenia i wzrostem do 98% przy wczesnej diagnozie. W Anglii 5-letnia przeżywalność wynosi około 95%, a 10-letnia około 90%. Kluczowe czynniki prognostyczne to typ histologiczny (nasieniaki vs nienasieniaki), lokalizacja pierwotna guza, stopień zaawansowania i obecność przerzutów, zajęcie węzłów chłonnych zaotrzewnowych oraz poziomy markerów nowotworowych. System klasyfikacji IGCCCG dzieli guzy na grupy rokownicze, różnicując rokowanie i plan leczenia.
chemioterapia, czynnik predykcyjny, czynnik prognostyczny, dysfagia, guz i obrzęk jądra, guz zarodkowy jądra, IGCCCG, marker nowotworowy, moszna, nasieniak, nienasieniak, niepłodność, nowotwór komórek rozrodczych, orchidektomia, powiększenie jądra, pozagonadalny guz zarodkowy, przerzut, przestrzeń zaotrzewnowa, radioterapia, rak jądra, samobadanie jąder, śródpiersie, węzeł chłonny, węzeł chłonny zaotrzewnowy, zmiana łagodna