wzrost potomstwa

Wzrost potomstwa to istotny parametr rozwojowy, zależny od wielu czynników genetycznych, środowiskowych i hormonalnych. Najważniejszym genetycznym determinantem wzrostu jest potencjał wzrostowy przekazywany przez rodziców, który określa około 80% ostatecznego wzrostu dziecka.

W okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym kluczową rolę odgrywa hormon wzrostu (GH), wydzielany przez przysadkę mózgową, oraz insulinopodobne czynniki wzrostu (IGF-1). Zaburzenia w ich wydzielaniu mogą prowadzić do niskorosłości lub nadmiernego wzrostu. Ocena wzrostu powinna być regularnie monitorowana przy użyciu siatek centylowych właściwych dla populacji.

Prawidłowy wzrost potomstwa charakteryzuje się określonymi przyrostami w poszczególnych okresach życia oraz skorelowaniem z innymi parametrami rozwojowymi. Zaburzenia wzrastania wymagają diagnostyki endokrynologicznej, obejmującej ocenę osi przysadkowo-tarczycowej, przysadkowo-nadnerczowej oraz wydzielania hormonu wzrostu. Wczesne wykrycie nieprawidłowości umożliwia efektywne leczenie, które najlepsze efekty przynosi przed zakończeniem procesu wzrastania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epitoram 50 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę, mimo występowania objawów toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg m.c./dobę. Substancja wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się wzrostem liczby wad wrodzonych, zmniejszeniem masy płodu oraz hamowaniem kostnienia szkieletu. U myszy dawka 500 mg/kg m.c./dobę powodowała toksyczność u matki i deformacje szkieletowe, a u szczurów dawki ≥400 mg/kg m.c./dobę wywoływały deformacje palców i kończyn. U królików toksyczność matczyna występowała przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, a toksyczność płodowa i teratogenność (deformacje żeber i kręgosłupa) przy dawkach odpowiednio do 35 mg/kg m.c./dobę i 120 mg/kg m.c./dobę. Topiramatu przenika przez barierę łożyskową u szczurów, wpływając na zmniejszenie masy urodzeniowej i przyrost masy ciała potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój reprodukcyjny, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, topiramat, wpływ na płodność, wzrost potomstwa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zofenil 30 30 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa zofenoprylu, uzyskane w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na trzech gatunkach ssaków, wykazały działania niepożądane typowe dla inhibitorów ACE, takie jak pogorszenie parametrów układu czerwonokrwinkowego, wzrost stężenia mocznika w surowicy, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz rozrost komórek aparatu przykłębkowego. Zmiany te pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne zalecane dla ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. U psów stwierdzono specyficzne immunozależne zaburzenia morfologii krwi, nieistotne klinicznie dla ludzi. W badaniach toksykologicznych u małp nie zaobserwowano wpływu na aktywność enzymów cytochromu P450, co sugeruje brak interakcji z kluczowymi systemami metabolizmu leków.
aparat przykłębkowy, atrofia jąder, cytochrom P450, działanie kancerogenne, efekt teratogenny, inhibitor ACE, masa mięśnia sercowego, morfologia krwi, nefrotoksyczność, potencjał rakotwórczy, stężenie mocznika, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność płodowa, układ czerwonokrwinkowy, wzrost potomstwa, zaburzenie rozwojowe, zofenopryl

wzrost potomstwa

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epitoram 50 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zofenil 30 30 mg