Permetryna jest syntetycznym pyretroidem stosowanym jako insektycyd i akarycyd w preparatach przeciwko wszawicy i świerzbowi. Jej właściwości farmakokinetyczne charakteryzują się niską absorpcją przez skórę – typowo poniżej 2% aplikowanej dawki ulega wchłonięciu ogólnoustrojowemu.
Po aplikacji miejscowej permetryna pozostaje aktywna na powierzchni skóry, gdzie wywiera działanie toksyczne wobec stawonogów. Wchłonięta część substancji jest szybko metabolizowana w wątrobie poprzez procesy hydrolizy, oksydacji i koniugacji. Metabolity permetryny są wydalane głównie z moczem, a okres półtrwania w organizmie wynosi około 8-12 godzin.
Badania wykazały, że permetryna nie wykazuje znaczącej kumulacji w tkankach, nawet przy powtarzanych aplikacjach. Ze względu na niską biodostępność ogólnoustrojową, ryzyko działań niepożądanych systemowych jest minimalne. Bezpieczeństwo stosowania permetryny zostało potwierdzone w różnych grupach wiekowych, choć u niemowląt i małych dzieci zaleca się ostrożność z uwagi na wyższy stosunek powierzchni do masy ciała.
Permetryna, stosowana miejscowo w preparacie Permetryna Scabinol Forte (50 mg/g żelu), charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym na poziomie 0,5-1% dawki aplikowanej na skórę. Substancja aktywna koncentruje się głównie w górnych warstwach naskórka (stratum corneum), co umożliwia skuteczne działanie przeciwpasożytnicze bez istotnego ryzyka systemowego. Metabolizm permetryny zachodzi przede wszystkim w skórze i wątrobie, gdzie główną drogą biotransformacji jest hydroliza wiązania estrowego, a w mniejszym stopniu utlenianie, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów eliminowanych głównie z moczem. Najwyższe stężenia metabolitów w wydalinach obserwuje się w ciągu pierwszych 48 godzin po aplikacji, jednak śladowe ilości mogą być wykrywane nawet do 28 dni, co wskazuje na powolną eliminację ostatnich frakcji metabolitów.
Permetryna, będąca pyretroidem, wykazuje bardzo ograniczone wchłanianie przezskórne, wynoszące średnio 0,47 ± 0,3% do 2% podanej dawki, co potwierdzono zarówno u zdrowych ochotników, jak i pacjentów ze świerzbem. Po aplikacji miejscowej większość leku pozostaje w miejscu aplikacji, głównie w warstwie rogowej naskórka, a jedynie około 0,5-1% dawki dostaje się do krążenia ogólnego. W przypadku podania doustnego permetryna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 4 godzinach, wykazując lepszą biodostępność niż przy aplikacji miejscowej. Metabolizm zachodzi głównie w skórze i wątrobie, gdzie permetryna ulega hydrolizie wiązań estrowych oraz oksydacji, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów, takich jak 3-PBA i cis-trans CI2CA, które są wydalane głównie z moczem w postaci sprzężonych z kwasem glukuronowym i siarczanem form.
Strona wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikom jak najwyższy komfort korzystania z serwisu, personalizować treści i reklamy, udostępniać funkcje społecznościowe oraz analizować ruch w Internecie. Dane te mogą obejmować Twój adres IP, identyfikatory plików cookie oraz dane przeglądarki.
Przetwarzanie Twoich danych osobowych odbywa się zgodnie z Polityką prywatności. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies oraz przetwarzanie Twoich danych osobowych w celach marketingowych, takich jak dopasowanie reklam do Twoich preferencji i analiza efektywności reklam.
Masz prawo do wycofania zgody, dostępu, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych. Szczegóły na temat przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności.
