Właściwości farmakokinetyczne
Permetryna

Właściwości farmakokinetyczne permetryny

Permetryna jest substancją czynną należącą do grupy pyretroidów, stosowaną w leczeniu zakażeń pasożytniczych skóry. Jej właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji, które zostały dobrze zbadane zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z chorobami pasożytniczymi skóry.¹

Wchłanianie i dystrybucja

Badania farmakokinetyczne wskazują na bardzo ograniczone wchłanianie przezskórne permetryny. W badaniach przeprowadzonych u zdrowych ochotników oraz pacjentów zakażonych świerzbowcem, średnia wartość wchłaniania przezskórnego wynosiła od 0,47 ± 0,3% do 0,52 ± 0,3% podanej dawki.² Inne badania potwierdzają, że po aplikacji na skórę jedynie około 0,5-1% dawki jest wchłaniane do krążenia ogólnego.^{3 4}

Przeważająca część podanej dawki permetryny pozostaje w miejscu aplikacji. Większość substancji jest usuwana podczas mycia lub magazynowana w górnych warstwach naskórka (stratum corneum).^{5 6} W przypadku produktu Sora Forte, będącego szamponem leczniczym, permetryna wchłania się z nieuszkodzonej skóry i błon śluzowych również w niewielkiej ilości, szacowanej na 0,5% do 2%.⁷

Po podaniu doustnym permetryna wykazuje lepszą biodostępność w porównaniu do aplikacji miejscowej.⁸ Maksymalne stężenie w osoczu po podaniu doustnym obserwowano po około 4 godzinach.⁹

Metabolizm

Permetryna po wchłonięciu do organizmu podlega szybkiemu metabolizmowi. Proces ten zachodzi głównie za pośrednictwem esteraz oraz hydrolaz.¹⁰ Metabolizm permetryny zachodzi w dwóch głównych lokalizacjach – w skórze oraz w wątrobie, gdzie dominującym procesem jest hydroliza wiązań estrowych, a w mniejszym stopniu utlenianie, prowadzące do powstania nieaktywnych metabolitów.^{11 12}

Szczegółowe badania metabolizmu wykazały, że mieszanina izomerów permetryny jest wydalana z moczem w postaci glukuronidów, siarczanów i innych form sprzężonych, takich jak cis-trans CI2CA [kwas 3-(2,2-dichlorowinylu)-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylowy)]. Po procesie utleniania powstaje również 3-PBA (kwas 3-fenoksybenzoesowy).¹³

Dodatkowe procesy metaboliczne obejmują sprzęganie z kwasem glukuronowym, aktywnym siarczanem oraz aminokwasami.¹⁴

Główne metabolity permetryny są wykrywalne w moczu już w ciągu kilku godzin po jej aplikacji na całe ciało, zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów zakażonych świerzbowcem.^{15 16}

Eliminacja

Eliminacja permetryny i jej metabolitów zachodzi głównie przez nerki, z moczem, oraz w mniejszym stopniu z kałem. Proces ten charakteryzuje się dwufazowością – w pierwszej, szybkiej fazie obserwuje się wydalanie największych stężeń permetryny w ciągu pierwszych 48 godzin po aplikacji.^{17 18}

W drugiej fazie, trwającej znacznie dłużej, bardzo małe stężenia metabolitów permetryny są nadal wykrywalne w moczu niektórych osób nawet do 28 dni po leczeniu.¹⁹ W przypadku preparatu Permetryna Scabinol, wykrywalność metabolitów w tej fazie sięga 28 dnia po leczeniu.²⁰

Po podaniu doustnym, do 6% leku jest wydalane z kałem w postaci niezmienionej, natomiast po aplikacji na skórę permetryna w postaci niezmienionej jest praktycznie niewykrywalna.²¹

Całkowite wydalanie wskazuje, że mniej niż 0,5% podanej permetryny jest wchłaniane w ciągu pierwszych 48 godzin.^{22 23}

Okres półtrwania i potencjał kumulacji

Okres półtrwania permetryny w organizmie wynosi od 12 do 24 godzin.²⁴ Ważną klinicznie cechą permetryny jest brak tendencji do kumulacji w organizmie, co wynika z jej szybkiego metabolizmu i niemal całkowitego wydalenia z moczem i kałem – maksymalnie w ciągu 12 dni.²⁵

Badania nad stosowaniem preparatu Permetryna Scabinol Forte potwierdziły, że nawet przy cotygodniowym stosowaniu permetryny nie obserwuje się kumulacji metabolitów w organizmie.²⁶

Dane farmakokinetyczne w populacjach specjalnych

Należy zauważyć, że właściwości farmakokinetyczne permetryny były badane głównie u osób dorosłych. W przypadku produktu Infectoscab 5% krem, badania farmakokinetyczne przeprowadzono wyłącznie u 6 zdrowych ochotników oraz 6 pacjentów ze świerzbem, co stanowi ograniczenie w ekstrapolacji danych na inne grupy wiekowe.²⁷