analiza zgodna z intencją leczenia
Analiza zgodna z intencją leczenia (ang. intention-to-treat analysis, ITT) to metoda statystyczna stosowana w badaniach klinicznych, która polega na analizie wyników wszystkich uczestników badania zgodnie z grupą, do której zostali pierwotnie przydzieleni, niezależnie od tego, czy ukończyli badanie lub zastosowali się do protokołu leczenia.
Metoda ITT jest uznawana za złoty standard w analizie badań klinicznych, ponieważ minimalizuje błędy systematyczne związane z rezygnacją pacjentów z badania, brakiem przestrzegania protokołu lub innymi odstępstwami od planu badania. Dzięki temu lepiej odzwierciedla rzeczywistą skuteczność terapii w warunkach praktyki klinicznej.
W przeciwieństwie do analizy „per protocol” (PP), która uwzględnia tylko pacjentów, którzy ukończyli badanie zgodnie z protokołem, analiza ITT zachowuje losowy charakter przydziału do grup, zapobiega fałszywemu zawyżaniu skuteczności terapii i pozwala na bardziej konserwatywną ocenę różnic między porównywanymi metodami leczenia.
Wyzwaniem w analizie ITT jest postępowanie z brakującymi danymi. W praktyce stosuje się różne metody imputacji brakujących danych, takie jak przeniesienie ostatniej obserwacji (LOCF), imputacja wielokrotna czy metody modelowania statystycznego, aby zachować pełną liczebność próby zgodnie z zasadami ITT.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salofalk 1 g 1000 mg
Salofalk 1 g w postaci czopków zawiera 1 g mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego, 5-ASA), substancji o działaniu przeciwzapalnym stosowanej w leczeniu łagodnej do umiarkowanej postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG) w obrębie odbytnicy. Mechanizm działania mesalazyny obejmuje hamowanie lipoksygenazy, modulację stężeń prostaglandyn w błonie śluzowej jelit oraz działanie antyoksydacyjne jako zmiatacz wolnych rodników tlenowych. Podanie doodbytnicze umożliwia miejscowe działanie na błonę śluzową i tkankę podśluzówkową jelita, minimalizując ekspozycję ogólnoustrojową. W badaniu klinicznym III fazy z udziałem 403 pacjentów z aktywną postacią WZJG (średni wskaźnik aktywności choroby DAI 6,2 ± 1,5) oceniano skuteczność dwóch schematów dawkowania: 1 czopek 1 g raz dziennie (1 g OD) oraz 3 czopki po 0,5 g mesalazyny dziennie (0,5 g TID) przez 6 tygodni.
analiza ITT, analiza zgodna z intencją leczenia, badanie kliniczne III fazy, błona śluzowa jelita, ciężkie działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, kwas 5-aminosalicylowy, lipoksygenaza, mesalazyna, prostaglandyna, remisja kliniczna, substancja czynna, tkanka podśluzówkowa, wolne rodniki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik aktywności choroby