terapia tokolityczna

Terapia tokolityczna to interwencja medyczna stosowana w położnictwie w celu zahamowania przedwczesnej czynności skurczowej macicy i zapobiegania porodowi przedwczesnemu. Głównym celem terapii jest prolongowanie ciąży, co daje czas na podanie glikokortykosteroidów w celu przyspieszenia dojrzewania płuc płodu oraz, w razie potrzeby, transfer ciężarnej do ośrodka o wyższej referencyjności.

W terapii tokolitycznej stosuje się różne grupy leków, m.in. beta-mimetyki (np. fenoterol), blokery kanału wapniowego (np. nifedypina), inhibitory cyklooksygenazy (np. indometacyna) oraz antagonistów receptora oksytocynowego (atosiban). Wybór leku zależy od przeciwwskazań, czynników ryzyka u pacjentki oraz doświadczenia klinicznego ośrodka. Najczęściej stosowane w Polsce są nifedypina oraz atosiban.

Skuteczność terapii tokolitycznej jest ograniczona czasowo – zazwyczaj pozwala odroczyć poród o 48-72 godziny, co jest wystarczające do zastosowania steroidoterapii prenatalnej. Przedłużone stosowanie tokolityków nie wykazało istotnych korzyści klinicznych, a może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Aktualnie nie zaleca się rutynowego stosowania terapii podtrzymującej po opanowaniu ostrego epizodu zagrażającego porodu przedwczesnego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl