niedotlenienie tkankowe

Niedotlenienie tkankowe (hipoksja tkankowa) to stan niedoboru tlenu w tkankach organizmu, który uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie komórek. Ten patologiczny proces może dotyczyć całego organizmu (hipoksja uogólniona) lub obejmować wybrane narządy czy obszary ciała (hipoksja miejscowa).

Etiologia niedotlenienia tkankowego jest wieloczynnikowa i obejmuje: zaburzenia wentylacji płuc, choroby płuc ograniczające dyfuzję gazów, anemię i inne choroby krwi, zaburzenia hemodynamiczne (np. niewydolność serca, wstrząs), zatrucia (np. tlenkiem węgla) czy zwiększone zapotrzebowanie metaboliczne (np. w gorączce). Klinicznie manifestuje się zależnie od stopnia nasilenia i lokalizacji – od subtelnych objawów, jak niepokój czy zaburzenia poznawcze, po ciężkie stany z niewydolnością wielonarządową.

Diagnostyka niedotlenienia tkankowego opiera się na badaniach gazometrycznych, pulsoksymetrii, oznaczaniu parametrów równowagi kwasowo-zasadowej oraz markerów biochemicznych uszkodzenia narządowego. W monitorowaniu pacjentów krytycznie chorych stosuje się również pomiary saturacji mieszanej krwi żylnej (SvO2) oraz regionalną spektroskopię w bliskiej podczerwieni (NIRS).

Leczenie niedotlenienia tkankowego jest ukierunkowane przyczynowo i obejmuje tlenoterapię, optymalizację transportu tlenu (leczenie anemii, poprawa rzutu serca), a w ciężkich przypadkach – wentylację mechaniczną czy stosowanie technik pozaustrojowego natleniania krwi (ECMO). W przypadku niedotlenienia niedokrwiennego stosuje się interwencje rewaskularyzacyjne, a w hipoksji cytotoksycznej – swoiste odtrutki.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Avamina SR

Podczas terapii metforminą w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Avamina SR, kluczowe jest monitorowanie czynności nerek, ze szczególnym uwzględnieniem wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR). Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR <30 ml/min oraz w stanach prowadzących do nagłego pogorszenia funkcji nerek, takich jak odwodnienie, niewydolność serca niestabilna, czy stosowanie jodowych środków kontrastowych. W takich sytuacjach należy tymczasowo przerwać podawanie leku i ocenić stan kliniczny pacjenta. Szczególną ostrożność wymaga także stosowanie leków wpływających na funkcję nerek, takich jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne oraz NLPZ. Ryzyko kwasicy mleczanowej, poważnego powikłania metabolicznego, wzrasta przy kumulacji metforminy, co manifestuje się m.in. zmniejszeniem pH krwi (<7,35), wzrostem stężenia mleczanów (>5 mmol/l), zwiększoną luką anionową oraz zaburzeniem stosunku mleczanów do pirogronianów.
alkoholizm, astenia, chlorowodorek metforminy, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, duszność kwasicza, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipotermia, jodowe środki kontrastowe, ketoza, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, luka anionowa, metabolizm kwasu mlekowego, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość, niedotlenienie tkankowe, niekontrolowana cukrzyca, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie organizmu, posocznica, powikłanie metaboliczne, produkcja mleczanów, śpiączka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wskaźnik GFR, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metocard ZK 47,5 mg

Metoprolol w postaci bursztynianu, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. W ciąży lek należy stosować wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, ze względu na możliwe powikłania takie jak zmniejszenie perfuzji łożyska, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego oraz zwiększone ryzyko przedwczesnego porodu. Metoprolol może również wpływać na przebieg porodu, powodując przedłużenie porodu oraz bradykardię u płodu. Zaleca się przerwanie terapii na 48-72 godziny przed planowanym porodem lub, jeśli jest to niemożliwe, ścisłą obserwację noworodka w pierwszych 48-72 godzinach życia pod kątem objawów blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, hipoglikemia, niedociśnienie tętnicze i zwiększona bilirubinemia.
beta-adrenolityk, bilirubinemia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, bradykardia płodu, bursztynian metoprololu, działanie teratogenne, hipoglikemia noworodka, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie tkankowe, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, perfuzja łożyska, poród przedwczesny, powolny metabolizm, przepływ krwi pępowinowy, stężenie w mleku

niedotlenienie tkankowe

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Avamina SR

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metocard ZK 47,5 mg